Οι εννιά στις δέκα πληροφορίες που κυκλοφορούν στο διδύκτιο είναι ψέμματα ή μισές αλήθειες. Η καταγραφή τους βοηθάει στον έλεγχο και στο ξεσκαρτάρισμα.
Κυριακή 26 Οκτωβρίου 2014
Το Ελληνικό ηλεκτρικό μονοθέσιο «σάρωσε» στην πίστα της Τσεχίας
Ατέλειωτες ώρες δουλειάς, διάθεση να «μεταφέρουν» στην πράξη όσα έμαθαν στα αμφιθέατρα και τα εργαστήρια, πολύ μεράκι, αλλά και συντονισμός που δεν είχε να ζηλέψει σε τίποτα από ένα επιτελείο επαγγελματιών μηχανικών και σχεδιαστών αυτοκινήτων.
Αυτή ήταν η «συνταγή» επιτυχίας για την ομάδα «UoP4e» των προπτυχιακών φοιτητών του Πανεπιστημίου Πατρών, η οποία μπορεί να υπερηφανεύεται όχι μόνον για το ότι είναι η πρώτη στην Ελλάδα που κατασκεύασε ένα ηλεκτροκίνητο αγωνιστικό, αλλά και γιατί το μονοθέσιό της τον Αύγουστο αναδείχθηκε νικητής στην κατηγορία του, στη «φοιτητική Φόρμουλα 1», Formula Student στην Τσεχία. Ένα διεθνή διαγωνισμό που, από τη δεκαετία του ’80 που ξεκίνησε, θεωρείται το απόλυτο «κρας τεστ» για τις δυνατότητες και τις γνώσεις των αυριανών μηχανικών.
Σχεδόν και οι 30 φοιτητές της «UoP4e» βρέθηκαν χθες στην Αθήνα, για να παρουσιάσουν το «καμάρι» τους σε εκδήλωση στο Ελληνικό Μουσείο Αυτοκινήτου.
«Ο “πυρήνας” της ομάδας προήλθε από το Εργαστήριο Συστημάτων Παραγωγής και Αυτοματισμού του Τμήματος Μηχανολόγων, με διευθυντή τον καθηγητή Γεώργιο Χρυσολούρη, ενώ συμμετείχαν επίσης προπτυχιακοί από τα Τμήματα Ηλεκτρολόγων Μηχανικών, Οικονομικών Επιστημών, Επιστήμης Υλικών και Φυσικής», ανέφερε ο Χάρης Μπήκας, συντονιστής της «UoP4e». Όπως εξήγησε, εκτός από τις αγωνιστικές δοκιμασίες, στη Formula Student οι ομάδες αξιολογούνται επιπλέον με κριτήριο το κόστος του αγωνιστικού τους, αλλά και το επιχειρηματικό τους πλάνο.
«Επομένως, για να αναδειχθούμε νικητές, καταφέραμε να πείσουμε την κριτική επιτροπή πως το όχημά μας θα μπορούσε να μπει σε βιομηχανική παραγωγή και ότι, ως εμπορικό πια μοντέλο, θα ήταν βιώσιμο οικονομικά», πρόσθεσε.
Παράλληλα, βέβαια, το μονοθέσιο «σάρωσε» και στην πίστα, αφού ο κινητήρας του έχει ισχύ πάνω από 11 ίππους, ενώ το πλαίσιό του είναι κατασκευασμένο με ανθρακονήματα, με συνέπεια το όχημα να ζυγίζει μόλις 235 κιλά. Προδιαγραφές που του επιτρέπουν να αναπτύσσει ταχύτητα 100 χλμ./ώρα ούτε λίγο ούτε πολύ σε 4 δευτερόλεπτα, κερδίζοντας μεταξύ άλλων οχήματα από πανεπιστήμια της Γερμανίας, της Αυστρίας και της Αγγλίας.
Η «ιστορία» του Εργαστηρίου Συστημάτων Παραγωγής με τη «φοιτητική Φόρμουλα 1» ξεκινάει από το 2002, όταν μια ομάδα προπτυχιακών φοιτητών του έκανε την «παρθενική» της εμφάνιση στον διαγωνισμό, κατασκευάζοντας το πρώτο μονοθέσιο. Καθώς κάθε αγωνιστικό έχει δικαίωμα συμμετοχής σε διοργανώσεις Formula Student για ένα μόλις χρόνο, μέχρι σήμερα από το Εργαστήριο έχουν προκύψει τέσσερα διαφορετικά οχήματα, στην κατασκευή των οποίων συμμετείχαν συνολικά 150 προπτυχιακοί.
Το πιο πρόσφατο όχημα είναι το πρώτο ηλεκτροκίνητο και, παίρνοντας μέρος στο Formula Student στην Τσεχία, ολοκλήρωσε τον κύκλο «ζωής» του. Έτσι, ήδη έχει μπει σε εφαρμογή το σχέδιο για την κατασκευή του «διαδόχου» του, με στόχο να έχει 10% πιο αποδοτικό ηλεκτροκινητήρα και να είναι 20% ελαφρύτερο. Η κατασκευή του θα γίνει από την «UoP5e», η οποία θα αποτελείται από καινούργιους φοιτητές.
Πηγή: kathimerini.gr
http://www.apocalypsejohn.com/
«Έχουμε ταυτίσει τον επαναστάτη με τον ρακένδυτο των Εξαρχείων»
Τζίμης Πανούσης: Δουλεύω και αμείβομαι καλά, χωρίς να κλέβω κανέναν
Βάλλοντας κατά πάντων ο Τζίμης Πανούσης γίνεται και πάλι το… μαύρο πρόβατο με τη χαρακτηριστική και αμίμητη σάτιρά του και αναλαμβάνει ξανά τον γνώριμο ρόλο του: Να γίνει το κόκκινο πανί για τους αριστερούς και το σύστημα γενικώς.
Σε συνέντευξή του στο «Θέμα People», ο ίδιος αυτοχαρακτηρίζεται ως κομμουνιστής «παλαιάς κοπής» και «βαζελοχτυπημένος» παρότι όπως λέει είναι ενάντια στα κόμματα, στις πατρίδες και σε οτιδήποτε συλλογικό καταστρέφει τη ζωή μας.
«Δεν θέλω να περάσω κάποιο μήνυμα, απλά αυτά που πιστεύω θέλω να τα πω στον κόσμο, γιατί αν δεν τα πω θα έχω ακόμη και θέματα υγείας. Όσες φορές δεν βγήκα στη σκηνή σε αυτά τα 40 χρόνια αντιμετώπισα τέτοια προβλήματα», δηλώνει.
Σε όσους τον χαρακτηρίζουν ως έναν «βολεμένο των βορείων προαστίων» ο Τζίμης Πανούσης τους απαντά: «Αυτά είναι π…. Έχουμε ταυτίσει τον επαναστάτη με τον ρακένδυτο των Εξαρχείων. Δεν είναι έτσι τα πράγματα. Δουλεύω και αμείβομαι καλά, χωρίς να κλέβω κανέναν. (…) Τα χρήματα τα έχω κερδίσει με τον ιδρώτα μου, ούτε τα έχω κληρονομήσει, ούτε τα έχω φάει από κανέναν».
Όπως υποστηρίζει ο ίδιος, είναι μέσα στο σύστημα. «Ας μη γελιόμαστε», λέει. «Άλλωστε πως θα μπορούσαν να είναι διαφορετικά τα πράγματα όταν από τις παραστάσεις μου ζουν περίπου 100 οικογένειες».
Εξαπολύει δε για ακόμα μια φορά επίθεση κατά του Αλέξη Τσίπρα και της Αριστεράς. «Ο Τσίπρας κάνει μαθήματα, μιμείται τον Ανδρέα Παπανδρέου, αλλά δεν κάνει. Είναι ημιμαθής. Έχει διαβάσει τσάτρα πάτρα το “Κεφάλαιο” του Μαρξ, δεν ξέρει αγγλικά, άσε που είναι έτοιμος να υπηρετήσει το σύστημα».
Σε συνέντευξή του στο «Θέμα People», ο ίδιος αυτοχαρακτηρίζεται ως κομμουνιστής «παλαιάς κοπής» και «βαζελοχτυπημένος» παρότι όπως λέει είναι ενάντια στα κόμματα, στις πατρίδες και σε οτιδήποτε συλλογικό καταστρέφει τη ζωή μας.
«Δεν θέλω να περάσω κάποιο μήνυμα, απλά αυτά που πιστεύω θέλω να τα πω στον κόσμο, γιατί αν δεν τα πω θα έχω ακόμη και θέματα υγείας. Όσες φορές δεν βγήκα στη σκηνή σε αυτά τα 40 χρόνια αντιμετώπισα τέτοια προβλήματα», δηλώνει.
Σε όσους τον χαρακτηρίζουν ως έναν «βολεμένο των βορείων προαστίων» ο Τζίμης Πανούσης τους απαντά: «Αυτά είναι π…. Έχουμε ταυτίσει τον επαναστάτη με τον ρακένδυτο των Εξαρχείων. Δεν είναι έτσι τα πράγματα. Δουλεύω και αμείβομαι καλά, χωρίς να κλέβω κανέναν. (…) Τα χρήματα τα έχω κερδίσει με τον ιδρώτα μου, ούτε τα έχω κληρονομήσει, ούτε τα έχω φάει από κανέναν».
Όπως υποστηρίζει ο ίδιος, είναι μέσα στο σύστημα. «Ας μη γελιόμαστε», λέει. «Άλλωστε πως θα μπορούσαν να είναι διαφορετικά τα πράγματα όταν από τις παραστάσεις μου ζουν περίπου 100 οικογένειες».
Εξαπολύει δε για ακόμα μια φορά επίθεση κατά του Αλέξη Τσίπρα και της Αριστεράς. «Ο Τσίπρας κάνει μαθήματα, μιμείται τον Ανδρέα Παπανδρέου, αλλά δεν κάνει. Είναι ημιμαθής. Έχει διαβάσει τσάτρα πάτρα το “Κεφάλαιο” του Μαρξ, δεν ξέρει αγγλικά, άσε που είναι έτοιμος να υπηρετήσει το σύστημα».
http://www.newsbeast.gr/
Παρασκευή 12 Σεπτεμβρίου 2014
Σχέδιο «ἀνεξαρτήτου Αἰγαίου» προβλέπει ἀπόσχιση τῆς Δυτικῆς Τουρκίας
Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης
Δημοσιογράφος – Συγγραφέας – Τουρκολόγος
Όσο και αν αυτό ακούγεται πρωτοφανές, φαίνεται πως μια τελευταία πρωτοβουλία αποσχίσεως της δυτικής Μικράς Ασίας, που ξεκίνησε με απροσδόκητο τρόπο, είναι ένα πρώτο σοβαρό σημάδι για έντονες διασπαστικές τάσεις που αναμένονται, σύμφωνα και με πολλά ξένα Κέντρα Στρατηγικών Ερευνών, να ξεσπάσουν στο επόμενο χρονικό διάστημα στην Τουρκία, μετά και την εκλογή του Ερντογάν στην προεδρία. Να μην ξεχνάμε πως ο ίδιος ο Ερντογάν έχει χαρακτηριστεί σαν ο «μοιραίος» άνθρωπος που θα επιφέρει την τελική καταστροφή της σύγχρονης Τουρκίας με την μορφή που επέζησε από το 1922 μέχρι σήμερα.
Το τεράστιο αυτό ζήτημα άρχισε με ένα άρθρο του Fatih Altaylı, πολύ γνωστού Τούρκου αρθρογράφου, στην εφημερίδα Habertürk, που αναρτήθηκε και στο διαδίκτυο και βρήκε τεράστια ανταπόκριση, με τον χαρακτηριστικό τίτλο, «Bağımsız Ege Projesi», δηλαδή, «Σχέδιο Ανεξαρτήτου Αιγαίου».
Όπως αναφέρει το επίμαχο αυτό άρθρο, που άνοιξε κυριολεκτικά τους «ασκούς του Αιόλου», για μια τεράστια περιοχή της δυτικής Μικράς Ασίας και όχι μόνον, οι κάτοικοι των περιοχών που βρέχονται από το Αιγαίο πέλαγος επιθυμούν να αποσπαστούν από την υπόλοιπη Τουρκία και να ιδρύσουν δικό τους καινούρια ανεξάρτητη κρατική οντότητα. Ο βασικός λόγος για αυτήν τους την επιλογή, είναι ότι πιστεύουν πως δεν τους δένει τίποτα με την Ανατολία, ενώ σήμερα είναι αναγκασμένοι να υποστούν τις επιλογές της υπόλοιπης Τουρκίας, στο οικονομικό και κυρίως στο πολιτικό πεδίο, με τις οποίες όμως διαφωνούν ριζικά.
Οι περιοχές που επιθυμούν την αυτονόμηση, ακόμα και την ανεξαρτησία, από την κεντρική διοίκηση της Άγκυρας, εκτείνονται από την περιοχή του Ελλησπόντου (Τσανάκ Καλέ), μέχρι και την μεσογειακή περιοχή της Αττάλειας, ενώ συμπεριλαμβάνουν και την ανατολική Θράκη, καθώς και την επαρχία του Αφιόν Καραχισάρ.
Είναι δηλαδή όλες εκείνες οι περιοχές που στην τελευταία εκλογική αναμέτρηση για την εκλογή του προέδρου της Τουρκίας, καταψήφισαν με μεγάλα ποσοστά την υποψηφιότητα του Ταΐπ Ερντογάν, ο οποίος εκλέχθηκε ουσιαστικά με τις ψήφους της εσωτερικής Ανατολίας.
Το ζήτημα φαίνεται πως έχει προχωρήσει αρκετά, καθώς οι εκπρόσωποι αυτής της κινήσεως, που άρχισε με ένα μη σοβαρό, όπως χαρακτηρίστηκε στην αρχή άρθρο του Fatih Altaylı, στην εφημερίδα Habertürk, έχουν κάνει και μια πρώτη εκτίμηση «απογραφής» του πληθυσμού της νέας ανεξάρτητης περιοχής, (ανεξάρτητο κράτος;), που φτάνει τα 11 εκατομμύρια, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις τους.
Άλλο ένα εντυπωσιακό σημείο σε όλη αυτή την πρωτοφανή πραγματικά ιστορία, είναι ότι η επίσημη γλώσσα που θα αναγνωρίζεται στην υπό αυτονόμηση περιοχή δεν θα είναι τα τουρκικά, αλλά, όπως αναφέρουν χαρακτηριστικά, τα …Dengizlice και τα Güzeee.
Οι θιασώτες αυτής της κινήσεως τονίζουν πως οι περιοχές της δυτικής Μικράς Ασίας είναι οι πιο ανεπτυγμένες οικονομικά και διαφέρουν πολύ από την υπόλοιπη Τουρκία, την οποία αναγκάζονται ουσιαστικά να την συντηρούν με τους δικούς τους πόρους. Το λιμάνι της Σμύρνης θεωρείται σαν το πιο ανεπτυγμένο εμπορικά και οικονομικά λιμάνι της Τουρκίας, ενώ τεράστια οικονομική σημασία δίνεται και στην τουριστική κίνηση των περιοχών αυτών, καθώς τα μεγαλύτερα τουριστικά θέρετρα της Τουρκίας, όπως το γνωστό Μπόντρουμ, που είναι πηγές τεραστίων εσόδων, βρίσκονται επίσης στις ίδιες περιοχές. Ενώ δηλαδή ο πλούτος όλης της χώρας παράγεται και συγκεντρώνεται στις περιοχές τους, είναι αναγκασμένοι να τον μοιράζονται με την υπόλοιπή Τουρκία, με την οποία όμως έχουν ριζικές ιδεολογικές και πολιτικές διαφορές.
Γεγονός είναι ότι οι κάτοικοι της δυτικής Τουρκίας θεωρούν πως δεν έχουν κανένα κοινό στοιχείο με τους κατοίκους της εσωτερικής Ανατολίας, ενώ αντίθετα πιστεύουν ότι υπάρχουν πάρα πολλά που τους διαφοροποιούν.
Το βασικό κίνητρο γι’ αυτήν την κίνηση είναι ότι μετά τις τελευταίες εξελίξεις, με την θριαμβευτική εκλογή του Ερντογάν στην προεδρία, οι αντιθέσεις αυτές αναμένεται να οξυνθούν ακόμα περισσότερο, καθώς οι περιοχές της δυτικής Τουρκίας δεν φαίνεται πως είναι διατεθειμένες να ακολουθήσουν τον νέο ηγέτη της Τουρκίας στην γενικότερη πολιτική του πορεία, που ενισχύει ακόμα περισσότερο το ισλαμικό προφίλ της χώρας.
Φαίνεται πως ο νέος «Σουλτάνος» της Άγκυρας δεν κάθεται και πολύ άνετα στον καινούριο του θρόνο και ίσως αποδειχθεί πραγματικά πως είναι ο «μοιραίος» άνθρωπος της χώρας του, με όλες τις συνέπειες και τις επιπτώσεις στην ευρύτερη περιοχή, όπου ανήκει και η Ελλάδα.
Ἄς μιλήσουμε ἐπιτέλους
http://filonoi.gr/
Δημοσιογράφος – Συγγραφέας – Τουρκολόγος
Όσο και αν αυτό ακούγεται πρωτοφανές, φαίνεται πως μια τελευταία πρωτοβουλία αποσχίσεως της δυτικής Μικράς Ασίας, που ξεκίνησε με απροσδόκητο τρόπο, είναι ένα πρώτο σοβαρό σημάδι για έντονες διασπαστικές τάσεις που αναμένονται, σύμφωνα και με πολλά ξένα Κέντρα Στρατηγικών Ερευνών, να ξεσπάσουν στο επόμενο χρονικό διάστημα στην Τουρκία, μετά και την εκλογή του Ερντογάν στην προεδρία. Να μην ξεχνάμε πως ο ίδιος ο Ερντογάν έχει χαρακτηριστεί σαν ο «μοιραίος» άνθρωπος που θα επιφέρει την τελική καταστροφή της σύγχρονης Τουρκίας με την μορφή που επέζησε από το 1922 μέχρι σήμερα.
Το τεράστιο αυτό ζήτημα άρχισε με ένα άρθρο του Fatih Altaylı, πολύ γνωστού Τούρκου αρθρογράφου, στην εφημερίδα Habertürk, που αναρτήθηκε και στο διαδίκτυο και βρήκε τεράστια ανταπόκριση, με τον χαρακτηριστικό τίτλο, «Bağımsız Ege Projesi», δηλαδή, «Σχέδιο Ανεξαρτήτου Αιγαίου».
Όπως αναφέρει το επίμαχο αυτό άρθρο, που άνοιξε κυριολεκτικά τους «ασκούς του Αιόλου», για μια τεράστια περιοχή της δυτικής Μικράς Ασίας και όχι μόνον, οι κάτοικοι των περιοχών που βρέχονται από το Αιγαίο πέλαγος επιθυμούν να αποσπαστούν από την υπόλοιπη Τουρκία και να ιδρύσουν δικό τους καινούρια ανεξάρτητη κρατική οντότητα. Ο βασικός λόγος για αυτήν τους την επιλογή, είναι ότι πιστεύουν πως δεν τους δένει τίποτα με την Ανατολία, ενώ σήμερα είναι αναγκασμένοι να υποστούν τις επιλογές της υπόλοιπης Τουρκίας, στο οικονομικό και κυρίως στο πολιτικό πεδίο, με τις οποίες όμως διαφωνούν ριζικά.
Οι περιοχές που επιθυμούν την αυτονόμηση, ακόμα και την ανεξαρτησία, από την κεντρική διοίκηση της Άγκυρας, εκτείνονται από την περιοχή του Ελλησπόντου (Τσανάκ Καλέ), μέχρι και την μεσογειακή περιοχή της Αττάλειας, ενώ συμπεριλαμβάνουν και την ανατολική Θράκη, καθώς και την επαρχία του Αφιόν Καραχισάρ.
Είναι δηλαδή όλες εκείνες οι περιοχές που στην τελευταία εκλογική αναμέτρηση για την εκλογή του προέδρου της Τουρκίας, καταψήφισαν με μεγάλα ποσοστά την υποψηφιότητα του Ταΐπ Ερντογάν, ο οποίος εκλέχθηκε ουσιαστικά με τις ψήφους της εσωτερικής Ανατολίας.
Το ζήτημα φαίνεται πως έχει προχωρήσει αρκετά, καθώς οι εκπρόσωποι αυτής της κινήσεως, που άρχισε με ένα μη σοβαρό, όπως χαρακτηρίστηκε στην αρχή άρθρο του Fatih Altaylı, στην εφημερίδα Habertürk, έχουν κάνει και μια πρώτη εκτίμηση «απογραφής» του πληθυσμού της νέας ανεξάρτητης περιοχής, (ανεξάρτητο κράτος;), που φτάνει τα 11 εκατομμύρια, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις τους.
Άλλο ένα εντυπωσιακό σημείο σε όλη αυτή την πρωτοφανή πραγματικά ιστορία, είναι ότι η επίσημη γλώσσα που θα αναγνωρίζεται στην υπό αυτονόμηση περιοχή δεν θα είναι τα τουρκικά, αλλά, όπως αναφέρουν χαρακτηριστικά, τα …Dengizlice και τα Güzeee.
Οι θιασώτες αυτής της κινήσεως τονίζουν πως οι περιοχές της δυτικής Μικράς Ασίας είναι οι πιο ανεπτυγμένες οικονομικά και διαφέρουν πολύ από την υπόλοιπη Τουρκία, την οποία αναγκάζονται ουσιαστικά να την συντηρούν με τους δικούς τους πόρους. Το λιμάνι της Σμύρνης θεωρείται σαν το πιο ανεπτυγμένο εμπορικά και οικονομικά λιμάνι της Τουρκίας, ενώ τεράστια οικονομική σημασία δίνεται και στην τουριστική κίνηση των περιοχών αυτών, καθώς τα μεγαλύτερα τουριστικά θέρετρα της Τουρκίας, όπως το γνωστό Μπόντρουμ, που είναι πηγές τεραστίων εσόδων, βρίσκονται επίσης στις ίδιες περιοχές. Ενώ δηλαδή ο πλούτος όλης της χώρας παράγεται και συγκεντρώνεται στις περιοχές τους, είναι αναγκασμένοι να τον μοιράζονται με την υπόλοιπή Τουρκία, με την οποία όμως έχουν ριζικές ιδεολογικές και πολιτικές διαφορές.
Γεγονός είναι ότι οι κάτοικοι της δυτικής Τουρκίας θεωρούν πως δεν έχουν κανένα κοινό στοιχείο με τους κατοίκους της εσωτερικής Ανατολίας, ενώ αντίθετα πιστεύουν ότι υπάρχουν πάρα πολλά που τους διαφοροποιούν.
Το βασικό κίνητρο γι’ αυτήν την κίνηση είναι ότι μετά τις τελευταίες εξελίξεις, με την θριαμβευτική εκλογή του Ερντογάν στην προεδρία, οι αντιθέσεις αυτές αναμένεται να οξυνθούν ακόμα περισσότερο, καθώς οι περιοχές της δυτικής Τουρκίας δεν φαίνεται πως είναι διατεθειμένες να ακολουθήσουν τον νέο ηγέτη της Τουρκίας στην γενικότερη πολιτική του πορεία, που ενισχύει ακόμα περισσότερο το ισλαμικό προφίλ της χώρας.
Φαίνεται πως ο νέος «Σουλτάνος» της Άγκυρας δεν κάθεται και πολύ άνετα στον καινούριο του θρόνο και ίσως αποδειχθεί πραγματικά πως είναι ο «μοιραίος» άνθρωπος της χώρας του, με όλες τις συνέπειες και τις επιπτώσεις στην ευρύτερη περιοχή, όπου ανήκει και η Ελλάδα.
Ἄς μιλήσουμε ἐπιτέλους
http://filonoi.gr/
Ποτέ δεν κυβέρνησαν, αλλά πάντα «έτρωγαν»
Αυτό που πάντα μου προκαλεί θυμηδία και μια διάθεση να τους βάλω νοερώς καβάλα ξεβράκωτους κι ανάποδα στον γάιδαρο είναι το ύφος χιλίων καρδιναλίων συγκεκριμένου είδους «συντρόφων». Είναι αυτή η βιοχλαπάτσα, ο ροζ πολτός του σινιέ «διεθνισμού». Κάτι σταλίνες ολοκληρωτικοί και αυταρχικοί στη συμπεριφορά, κάτι σαν παράξενοι χρυσαυγίτες που δεν πιστεύουν στο έθνος, αν με εννοείτε, και με βλέμμα βετεράνου λαμόγιου. Περιφέρουν την ανύπαρκτη και κουρελιάρα αγιότητα της Αριστεράς σαν ξόανο και, αν τη θίξεις, έχουν έτοιμες κατά ριπάς την υστερία, τις ύβρεις και τις συκοφαντίες. Ενα αχανές πνευματικό τίποτα, μια έρημος μισελληνικών αγκυλώσεων, ιδεοληψιών και πολιτικού αυταρχισμού, που έχουν μετατρέψει τον κάποτε τιμητικό όρο «διανοούμενος» σε βρισιά.
Ναι, δεν κυβέρνησαν ποτέ, απλά στελέχωναν τα μαγαζιά των νταβατζήδων, τους μηχανισμούς εξουσίας και τους εκμεταλλεύονταν. Απλώς κατέκλυσαν τα ΜΜΕ, τα πανεπιστήμια, ίδρυσαν κι εκμεταλλεύτηκαν πλήθος ΜΚΟ (Μπίζνες Καλά Οργανωμένες), αλληλοπροωθούμενοι τρύπωσαν σε κάθε χώρο, σχήμα που είχε σχέση με τη νομή του χρήματος και της εξουσίας. Δεν υπήρξε λερή φούντα ξένου ή ντόπιου συμφέροντος, πρεσβειών και ιθαγενών γυπών, που να μην κρέμασαν στο ψωραλέο σπαθάκι τους. Μάστορες, εξπέρ στις επιδοτήσεις, στις εναλλακτικές πηγές ενέργειας, στις επιδοτούμενες «επιμορφώσεις», στο ξεκοκάλισμα κρατικού και κοινοτικού χρήματος. Είτε το ΠΑΣΟΚ κυβερνούσε είτε η ΝΔ, το συγκεκριμένο είδος Αριστεράς, που σήμερα φωλιάζει κυρίως στον ΣΥΡΙΖΑ και δευτερευόντως στη ΔΗΜ.ΑΡ. και στο ΠΑΣΟΚ, ήταν πάντα στα κόλπα. Το έχω ξαναγράψει, αν δεν υπήρχαν τα αριστερά δουλικά, οι μηχανισμοί λεηλασίας της χώρας και μαζικής προπαγάνδας των μπετατζήδων της ενημέρωσης δεν θα μπορούσαν να λειτουργήσουν. Κι ούτε είναι τυχαίο ότι οι εκπρόσωποι του πιο βρόμικου συνδικαλισμού έχουν κουρνιάσει στη νοσογόνο αγκαλιά της Κουμουνδούρου.
Για να το κάνω λιανά, να το καταλάβει κι η Ρένα του Ακη, όπως μπεγλεράει ενώπιον των κορόιδων, υπήρχε η εμφανής εξουσία, το κράτος, κι αυτό το είδος Αριστεράς, όχι το ΚΚΕ, που ήταν -κι εν πολλοίς ακόμη είναι- το βαθύ κράτος, το προσωπικό που στελέχωσε τις συμμορίες των κλεφτών, των λεηλατών και των γενιτσάρων.
Πρόγραμμα επιδότησης για τη μελέτη του πώς ζευγαρώνουν τα σαμιαμίδια και για το «τα παιδιά του Ζεβεδαίου ποιον είχανε πατέρα». Πολιτιστικές δράσεις στην Κωλοπετινίτσα με παραδοσιακή μουσική από τη Γουινέα Μπισάου; Μάτσο οι σύντροφοι, που στο πιτς φιτίλι στήνανε αστικές μη κερδοσκοπικές, ΜΚΟ, εμπλέκανε πανεπιστήμια, ΟΤΑ, καλλιτέχνες, υπουργεία και καταπίνανε τα κονδύλια σαν γλάροι. Μια μπουκιά την εκατομμυριάρα. Αμάσητη. Αμα δείτε τα βιογραφικά τους, όλο τριγύρω από το κράτος, τα πανεπιστήμια, την Ε.Ε., τις ΜΚΟ γυρίζουν. Πολλοί από αυτούς, αν τους ρωτήσεις απλά τι δουλειά κάνουν, θα σου απαντούν επί μισή ώρα θυμωμένοι κάτι ακατάληπτα. Και καλά, αν ήταν τίποτε μεγαλοαστοί, με περιουσία και προσόδους από την οικογένεια, θα το καταλάβαινα να κάνουν την πολιτική από χόμπι επάγγελμα. Θα δείτε όμως κάτι σκοτεινούς τύπους και κάτι κυριούλες, που κάποτε το χνότο τους μύριζε από τη λόρδα και, ενώ τρώγανε το σουβλάκι με διπλή πίτα να στουμπώσουν, μπας και χορτάσουν, μέσα από αυτούς τους διαδρόμους του κρατικού και του κοινοτικού χρήματος, τις υπηρεσίες σε μεγαλοεκδότες, εργολάβους, τραπεζίτες, υπουργεία, ΟΤΑ και ΜΚΟ, τύλωσαν την παραδαρμένη τους. Παραλλήλως δε πουλάνε «αντιρατσισμό» και «αντιφασισμό», καθυβρίζοντας κάθε ιδέα και φορέα της, που εμμένει στην αιώνια αλήθεια και συνέχεια του έθνους, της Ιστορίας, των συμβόλων, των ηρώων του και των συμφερόντων του, όπου υπάρχουν Ελληνες.
Κι επιμένω, αν θέλετε γράδο να τους μετρήσετε, το καλύτερο είναι η Κύπρος. Στη Μικρή Ελλάδα του Νότου μετράς τους αληθινούς πατριώτες, τους αληθινούς προοδευτικούς και τους ξεχωρίζεις από τους ρουφιάνους, τους εθελοντές γενίτσαρους, τους πράκτορες και τους επαγγελματίες συκοφάντες. Δείτε ποιοι εν Ελλάδι υποστήριξαν το Σχέδιο Απαρτχάιντ σε βάρος του Ελληνισμού, το Σχέδιο Ανάν. Τους ίδιους αρθρογράφους, «διανοουμένους» του κώλου, φραγκοφονιάδες πολιτευάμενους και τις υπογραφές τους θα τους βρείτε σε κάθε βρομοδουλειά σε βάρος των εθνικών συμφερόντων. Είτε αφορά τη Θράκη και την προβολή κεμαλικών, άρα φασιστικών, ναζιστικών θέσεων εντός Ελλάδας είτε την Κύπρο, με προβολή από «ελληνικών» χειλέων των συμψηφιστικών θέσεων του Αττίλα, ή αβάντες στους παλαιοναζί ψευτομακεδόνες του VMRO ή τους S-300 ή την ατιμωτική παράδοση Οτσαλάν στους ισλαμοφασίστες της Αγκυρας ή την υπεράσπιση του ανύπαρκτου δικαιώματος «μπάτε, σκύλοι, αλέστε» για τη λαθρομετανάστευση στα πολύπαθα σύνορά μας ή τη φασίζουσα «αντιρατσιστική» επιβολή ρατσιστικών θέσεων μιας μειονότητα σε βάρος της πλειονότητας, οι υπογραφές κι οι φάτσες είναι οι ίδιες. Αλλάζουν το κείμενο και η στοχοθεσία, πάντα ανθελληνική, πάντα αβανταδόρικη σε ξένους σοβινισμούς, πάντα εχθρική των εθνικών συμφερόντων και προσβλητική της ιστορικής συνέχειας και συνοχής μας, αλλά τα βρόμικα μούτρα τους είναι τα ίδια και πάντα πίσω απ' όλα αυτά.
Σαν τη χεσμένη αξιακή και ιδεολογική φωλιά τους έκαναν τα πανεπιστήμια, τα ΜΜΕ, τη διαμόρφωση του δημόσιου λόγου και απαιτούν το έθνος να τους εργοδοτεί, για να το αποδομούν. Τεράστιες κι οι ευθύνες της ενοχικής Δεξιάς, που δεκαετίες θρέφει το φίδι που δαγκώνει κι απομυζά την πατρίδα. Μια άλλη πολιτική απαιτεί μια άλλη κι άτεγκτη ιδεολογική στάση, σε κάθε απόφαση, σε κάθε πράξη. Δυστυχώς ακόμη είναι ζητούμενο...
Φαήλος Μ. Κρανιδιώτης,
http://www.dimokratianews.gr/
Σκωτία: Κάποια κρίσιμα γεωπολιτικά ερωτήματα πριν το δημοψήφισμα
Η μεγάλη ώρα για το Ηνωμένο Βασίλειο και το μέλλον του έφτασε. Στις 18 Σεπτεμβρίου το δεύτερο σε μέγεθος μέλος του ψηφίζει για την ανεξαρτησία του από την «κυβέρνηση του Westminster» όπως αποκαλεί την κυβέρνηση στο Λονδίνο.
Του Δρ. Γεωργίου Κ. Φίλη
Εν όψει της κρίσιμης αυτής ψηφοφορίας θέτουμε κάποια -από τα δεκάδες- κρίσιμα ερωτήματα, σε επίπεδο διεθνών σχέσεων και γεωπολιτικών ισορροπιών που πρέπει να απαντηθούν σε περίπτωση που οι Σκωτσέζοι ψηφίσουν για μία ανεξάρτητη χώρα.
Πρώτα από όλα, για τον κάθε ένα που θα μελετήσει το βασικό κείμενο με το οποίο οι υπέρμαχοι της ανεξαρτησίας προσπαθούν να υποστηρίξουν τη θέση τους αναφορικά με θέματα Διεθνών Σχέσεων και Άμυνας, θα διαπιστώσει πως ενώ στο πρώτο ζήτημα οι αιτιάσεις τους είναι γενικού περιεχομένου και χωρίς κάποια δομική διαφορά, αναφορικά με τις πολιτικές του Λονδίνου στον τομέα της Άμυνας, φαίνεται να υφίσταται μία συγκριμένη επιχειρηματολογία.
Εξηγούμαστε: Στον τομέα των Διεθνών Σχέσεων το επιχείρημα αφορά το πως το Εδιμβούργο θα είναι σε θέση να ακολουθήσει διαφορετική πολιτική από αυτή του Λονδίνου σε μια σειρά από ζητήματα, όταν αυτό δεν θα συμφωνεί με συγκεκριμένες πρωτοβουλίες της «κυβέρνησης του Westminster».
Σε γενικές γραμμές το επιχείρημα είναι πως το Λονδίνο ακολουθεί μία πολιτική «μεγάλης δύναμης», ενώ το Εδιμβούργο θα ακολουθήσει μία περιφερειακή πολιτική, άρα θα έχει λόγο για το που εμπλέκεται πολεμικά η χώρα. Η έλλειψη εξιδανικευμένων παραδειγμάτων στο συγκεκριμένο θέμα είναι εμφανής.
Από την άλλη πλευρά, τα επιχειρήματα των θιασωτών της ανεξαρτησίας αναφορικά με τον τομέα της Άμυνας είναι συγκεκριμένα και θα έπρεπε να είχαν ληφθεί υπόψη από το Λονδίνο εδώ και καιρό.
Σε γενικές γραμμές τα κυρίαρχα ζητήματα είναι δύο:
(α) H Σκωτία δεν θέλει ως κοινωνία την παρουσία και την παραμονή πυρηνικών όπλων στο έδαφός της, όπως τους SLBM Trident (εκτοξεύονται από υποβρύχια), οπλικά συστήματα τα οποία χρησιμοποιούνται από τα υποβρύχια του Βασιλικού Ναυτικού.
(β) Η Σκωτία αποτελεί ένα «ναυτικό και παράκτιο κράτος» με μεγάλο υποθαλάσσιο πλούτο και ενεργειακές πηγές και μία εκτεταμένη Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη, η οποία όμως δεν διαθέτει τα απαραίτητα μέσα (αεροσκάφη ναυτικής συνεργασίας και περιπολικά ανοιχτής θαλάσσης για παράδειγμα) τα οποία να εγγυούνται την ασφάλεια και την προστασία όλων αυτών των θαλασσίων περιοχών.
Με λίγα λόγια, κατά τους υποστηριχτές της ανεξαρτησίας, το Λονδίνο δεν υπερασπίζεται τις πραγματικές ανάγκες ασφαλείας της Σκωτίας, αφού από τη μία πλευρά την έχει πυρηνικοποιήσει -χωρίς να υπάρχει λόγος και σε αντίθεση με την άποψη της τοπικής κοινωνίας- από την άλλη πλευρά,την έχει απογυμνώσει από τις συμβατικές αεροναυτικές δυνάμεις που χρειάζεται για να υπερασπιστεί τα κυριαρχικά της δικαιώματα στην ΑΟΖ που δικαιούται, αλλά και στον βόρειο Ατλαντικό.
Κατά τα άλλα η ανεξάρτητη Σκωτία σκοπεύει να γίνει μέλος του ΝΑΤΟ της ΕΕ ενώ οι ένοπλες δυνάμεις της θα αποτελούνται από 15.000 επαγγελματίες και 5.000 εφέδρους και θα περιλαμβάνουν σε βάθος δεκαετίας από την ημέρα της ανεξαρτησίας, 2 έως 4 φρεγάτες, περιπολικά ανοιχτής θαλάσσης, σκάφος διοίκησης, ελικόπτερα, σκάφη ναυτικής συνεργασίας, ελαφρές μηχανοκίνητες ταξιαρχίες, μονάδες ειδικών δυνάμεων, αλλά και 12 έως 16 Eurofighter καθώς και μεταφορικά αεροσκάφη C-130.
Η συντριπτική φυσικά πλειοψηφία των συστημάτων αυτών θα προέλθουν από τις δυνάμεις του Ηνωμένου Βασιλείου, που θα πρέπει να παραχωρήσουν το μερίδιο του Σκωτσέζου φορολογούμενα στην εξοπλιστική προσπάθεια του Ηνωμένου Βασιλείου.
Όπως μπορεί να γίνει κατανοητό, τα ζητήματα όπως αυτά παρουσιάζονται στο θέμα της άμυνας και της εξωτερικής πολιτικής, δεν μπορεί να χαρακτηριστούν ως «αγεφύρωτες διαφορές», ενώ το όλο κείμενο διαπνέεται από την αίσθηση πως οι δύο λαοί θα έχουν μία όσο το δυνατό πιο στενή σχέση και συνεργασία, όπως και στο παρελθόν.
Αυτό που κάνει όμως εντύπωση είναι το πώς οι θιασώτες της ανεξαρτησίας δέχονται αξιωματικά πως θα γίνουν μέλη του ΝΑΤΟ και της ΕΕ σχεδόν ταυτόχρονα με την ανακήρυξη της ανεξαρτησίας τους τον Μάρτιο του 2016, δηλαδή σε 18 μήνες από σήμερα, διάστημα το οποίο θεωρείται «εύλογο» για να ολοκληρωθούν όλες οι διαδικασίες ενός «βελούδινου διαζυγίου».
Το ερώτημα που θέτουμε στο συγκεκριμένο ζήτημα είναι το εξής:
Πως είναι τόσο σίγουροι στο Εδιμβούργο πως το Λονδίνο θα παίξει το ρόλο της Πράγας στην διάσπαση της Τσεχοσλοβακίας και θα δεχτεί χωρίς καμία αντίδραση την ουσιαστική αποδυνάμωση του Ηνωμένου Βασιλείου;
Τι θα συμβεί εάν η κυβέρνηση του Westminster αρχίσει να παρακωλύει τη διαδικασία ένταξης της Σκωτίας στην ΕΕ; Οι διαβεβαιώσει των Σκωτσέζων πως θα παραμείνουν στη Λίρα, πως δεν θα συμμετάσχουν στην συνθήκη Σένγκεν και πως δεν πρόκειται να αλλάξουν οι σχέσεις τους με το Λονδίνο αρκούνε;
Αλήθεια έχει επέλθει συμφωνία για το πώς θα επιμεριστεί το χρέος του Ηνωμένου Βασιλείου και τα ενεργειακά κοιτάσματα στη Βόρεια Θάλασσα; Πως θα επιμεριστεί και το άγνωστο για την ώρα κόστος από το σοκ της διάσπασης ενός τέτοιου κράτους, του οποίου η πρωτεύουσα αποτελεί και το κέντρο του παγκοσμίου χρηματοπιστωτικού συστήματος;
Τι θα συμβεί εάν μία τέτοια αρνητική στάση εκφραστεί και στους κόλπους του ΝΑΤΟ; Επιπροσθέτως, εάν υποτεθεί πως ο αμυντικός οργανισμός λόγω των γεωπολιτικών εξελίξεων διεθνώς δεν θα έχει την πολυτέλεια να «κωλυσιεργήσει» την είσοδο της Σκωτίας στους κόλπους του -ειδικά οι ΗΠΑ μάλλον θα πιέσουν το Λονδίνο για παραχωρήσεις- πως θα αλλάξει τα στρατηγικά του σχέδια για τον βόρειο Ατλαντικό και θα δεχτεί την «αποπυρηνικοποίηση» της Σκωτίας;
Διότι ας μην ξεχνάμε πως το πυρηνικό δόγμα και σχεδιασμός του Λονδίνου είναι άμεσα συνυφασμένος με αυτόν της Ατλαντικής Συμμαχίας και της Ουάσιγκτον ειδικότερα. Εκτός και εάν το Εδιμβούργο θεωρήσει ως «νίκη» την αποχώρηση των βρετανικών υποβρυχίων και την αντικατάστασή του με αμερικανικά.
Με βάση τη συγκεκριμένη παραδοχή, είναι προφανές πως το επιχείρημα περί ανεξαρτησίας αναφορικά με την άμυνα στην ουσία δεν έχει νόημα, αφού μία υπόσχεση ή άμεση αποστολή του Λονδίνου στην περιοχή της Σκωτίας μέσων για τον αποτελεσματικότερο έλεγχο της ΑΟΖ θα αφαιρούσε κάθε πρόφαση από τους θιασώτες της ανεξαρτησίας, τουλάχιστον στο επίπεδο της άμυνας.
Είναι προφανές πως η Σκωτία για πρώτη φορά από το 1707 έχει την ευκαιρία να ψηφίσει για την ανεξαρτησία της από το Λονδίνο. Τα αίτια για μία τέτοια πράξη ίσως και να είναι ορατά ακόμα και σε κάποιον ξένο ο οποίος όμως έχει την εμπειρία της ζωής στο Ηνωμένο Βασίλειο και της συναναστροφής με τους κατοίκους του.
Το πρόβλημα είναι πως από τη θεωρία στην πράξη εγχειρήματα τέτοιου μεγέθους για χώρες τέτοιας σημασίας στο διεθνές σύστημα δεν είναι μία εύκολη υπόθεση - η ΕΣΣΔ αποτελεί το αρχετυπικό παράδειγμα. Το Ηνωμένο Βασίλειο δεν είναι Τσεχοσλοβακία, δεν είναι φυσικά και Γιουγκοσλαβία.
Το Ηνωμένο Βασίλειο αποτελεί μία κρατική οντότητα η οποία με την ιστορία του από το 1700 και ύστερα, στην ουσία διαμόρφωσε τον μοντέρνο όπως τον γνωρίζουμε κόσμο, τόσο σε οικονομικό όσο και σε πολιτιστικό και γεωπολιτικό επίπεδο -με τους Σκωτσέζους να αποτελούν εξέχοντα μέλη και κινητήριους μοχλούς αυτής της διαδικασίας. Η διάσπασή του θα έχει επιπτώσεις πολύ πέραν των Βρετανικών Νήσων, και σίγουρα οι γεωπολιτικοί πειρασμοί σε περίπτωση μίας τέτοιας εξέλιξης θα είναι πολλοί και για πολλούς.
Σε περίπτωση που το δημοψήφισμα της 18ης Σεπτεμβρίου είναι υπέρ της ανεξαρτησίας ερωτήματα σας αυτά τα οποία θέσαμε θα έρθουν στην επιφάνεια και θα πρέπει να απαντηθούν επιτακτικά και με σαφήνεια από όλες τις πλευρές. Το γενικό επιχείρημα των θιασωτών της ανεξαρτησίας, όπως και των Καταλανών σήμερα, δεν έχει να κάνει με τον… Braveheart και τη μάχη του Μπάνοκμπερν τον 14ο αιώνα, αλλά με τη δημιουργία μίας σύγχρονης κοινωνίας, με οικονομική δικαιοσύνη, άλλο φορολογικό σύστημα και ευκαιρίες για όλους.
Στην ουσία το επιχείρημα των Σκωτσέζων κινείται σε καθαρά οικονομικούς και κοινωνικούς όρουςαλλά το αποτέλεσμα μίας τέτοιας εξέλιξης θα «μετρηθεί» στο επίπεδο του χαρακτηριστικού γνωρίσματος ενός ανεξάρτητου έθνους-κράτους, δηλαδή της εξωτερικής πολιτικής του και της στρατηγικής ασφάλειας που υιοθετεί.
Σε αυτό το επίπεδο είναι προφανές πως οι θιασώτες της ανεξαρτησίας δεν έχουν απαντήσει ξεκάθαρα σε θέματα τα οποία θα βρούνε μπροστά τους την επομένη ενός θετικού για αυτούς αποτελέσματος. Φυσικά το Λονδίνο εάν καταφέρει να αποφύγει το πικρό αυτό ποτήρι θα πρέπει να κάνει πολλά και γρήγορα για να αυξήσει την επιρροή του σε ένα έθνος το οποίο χωρίς αυτό δεν θα έχει ποτέ την ίδια ισχύ. Η συνέχεια αναμένεται με ενδιαφέρον.
http://www.defence-point.gr/
Πέμπτη 14 Αυγούστου 2014
Πώς Γεννιέται ένας Πολιτισμός μέσα από τη Λειτουργία ενός Θυσιαστικού Μηχανισμού
Του Αθανάσιου Μιχαλόπουλου | Αναδημοσίευση από: Ελληνικός Κοινοτισμός
Οι αρχαίοι Έλληνες, όσο και να μας φαίνεται παράδοξο, γνώριζαν τα πάντα για το ανθρώπινο είναι και την υπόστασή του. Πολλοί θεωρούν ότι ο σύγχρονος νεωτερικός πολιτισμός είναι ανώτερος ποιοτικά, από ανθρωπολογική θεώρηση, από τον αρχαίο ελληνικό. Πρόκειται για μεγάλη πλάνη. Το αντίθετο ισχύει.
Θα ξεκινήσω με μια ρήση ενός μέγιστου προσωκρατικού σοφού της ελληνικής φιλοσοφίας, του Ηράκλειτου.
Είπε ο Ηράκλειτος: "Πόλεμος πατήρ πάντων". Αυτή η ρήση ηχεί αυτονόητη, όμως δεν είναι. Πολλοί σύγχρονοι μελετητές και στοχαστές προσέλαβαν επιφανειακά τη σκέψη του αινιγματικού σοφού.
Το "είναι" των πραγμάτων καθορίζεται από το γίγνεσθαι. Το "γίγνεσθαι" είναι μια αέναη πολεμική πάλη των όντων μεταξύ τους. Η διαίρεση του καθολικού σε μέρη αναπαράγει νέες ολότητες που πολλαπλασιάζονται.
Οτιδήποτε ρέει μέσα στην κλεψύδρα του χρόνου περικλείει έναν διαρκή πόλεμο μεταξύ των όντων που εξελίσσονται στο διηνεκές. Από τον αθέατο μικρόκοσμο ως το απέραντο χάος του μακρόκοσμου.
Αυτή η αέναη πολεμική πάλη των όντων χαρακτηρίζει κάθε μορφή ζωής οποιασδήποτε μορφής. Έτι περαιτέρω η άβυσσος ενός ασύμμετρου "πολέμου" χαρακτηρίζει και όλες τις μορφές κοινωνιών ή κοινοτήτων.
Οι αρχαίοι Έλληνες είχαν συλλάβει πολύ σοφά αυτήν την αέναη πολεμική των όντων μέσα στους υπέροχους μύθους τους με το Χάος, που αποτελούσε την ανεξέλεγκτη δυναμική εκρηκτικών σχάσεων του "απείρου γίγνεσθαι".
Οι αρχαίοι Έλληνες γνώριζαν, λοιπόν, τον θυσιαστικό μηχανισμό μέσω του οποίου αποσβαίνεται η συλλογική και εσωτερική βία που ενυπάρχει ασύνειδα μέσα στην ανθρώπινη προσωπικότητα. Πυρήνας κάθε θρησκείας είναι η θυσία.
Η θυσία αναπαριστά τελετουργικά την αίσια έκβαση ενός πρωταρχικού συγκλονιστικού γεγονότος. Το γεγονός αυτό είναι ο συμφιλιωτικός τερματισμός μιας γενικευμένης αδελφοκτονίας (το βλέπουμε σε όλους τους μύθους όλων των πολιτισμών: Κάιν-Άβελ, εμφύλιοι μεταξύ ανθρώπων ή θεών κ.λπ.).
Η σωτήρια έκβαση συνδέθηκε με τη συμπτωματική μετατροπή της αδελφοκτονίας σε συλλογικό λυντσάρισμα ενός εκ των δύο αδελφών εμπολέμων. Η συγκέντρωση της συλλογικής βίας και η εστίασή της πάνω στο θύμα, έφερε την εκτόνωση της βίας και συνάμα τη συλλογική συμφιλίωση. Η εμπειρική πρόσληψη του φαινομένου έκανε τους θύτες να αποδώσουν το θαύμα στο θύμα.
Εφόσον το θύμα είχε την καταπληκτική ιδιότητα να "πάρει επάνω του" το μίασμα της αλληλοκτονικής μανίας, ήταν αυτό το ίδιο η αιτία του αλληλοσπαραγμού. Είναι η παραγνώριση-συγκάλυψη του θυσιαστικού μηχανισμού, πάνω στην οποία στηρίζονται όλοι οι μύθοι της ανθρωπότητας.
Μιαρό, ως αιτία της μανίας και ιερό, ως αιτία της άρσης της, το θύμα έγινε ο σημασιακός πυρήνας της κατοπινής θεότητας, στην οποία και αποδόθηκε η καταγωγή της κοινωνίας, της πόλης. Δηλαδή πίσω από κάθε θεότητα βρίσκεται κάποιο συλλογικό θύμα.
Έτσι οι άνθρωποι ανακάλυψαν ομοιοπαθητική-ελεγχόμενη εκτόνωση της εμφυλιοπολεμικής βίας, μέσω της τελετουργικής αναπαράστασης του αρχικού συλλογικού φόνου. Αποτέλεσμα αυτού ήταν να υιοθετήσουμε όλες οι κοινωνίες την τελετουργική θυσία και μέσω της θυσίας να συγκροτήσουμε θρησκεία και πολιτισμό.
Χωρίς να έχω την πρόθεση να κουράσω τον αναγνώστη, θα συνεχίσω με πιο απλά λόγια.
Οι κολεκτιβικοί λαοί (ανατολικοί λαοί, Ισραήλ, κ.λπ.) που δεν αναγνωρίζουν δικαιώματα στο άτομο και αναγνωρίζουν μόνο την ύπαρξη της κοινωνίας, προσλαμβάνουν τον θυσιαστικό μηχανισμό ως την απαγόρευση της κοινωνίας στο άτομο να μιλήσει και να πράξει ελεύθερα απειλώντας το με θάνατο (θυσία).
Οι προνεωτερικοί συλλογικά ατομοκεντρικοί λαοί (αρχαίοι Έλληνες) που αναγνωρίζουν και το άτομο και την κοινωνία (πόλιν) προσλαμβάνουν τον θυσιαστικό μηχανισμό όπως περιγράφεται παραπάνω.
Δηλαδή ενσωματώνουν τη συλλογική βία όχι στην διαφοροποίηση του οποιοδήποτε πολίτη να μιλάει και να πράττει ελεύθερα, αλλά σταδιακά πρώτα στον "φαρμακό" (εγκληματία) τον οποίο εξολοθρεύουν με κάψιμο ή λιθοβολισμό και αυτό γίνεται με τελετουργικό τρόπο (μέχρι τα αρχαϊκά χρόνια), για να παίρνει πάνω του τη συλλογική βία, τον θυμό των πολιτών αποδίδοντας δικαιοσύνη.
Στα κλασσικά χρόνια (5ος - 4ος αιώνας π.Χ.) δεν θυσιάζεται κάποιος "φαρμακός", αλλά κάποιος θεός ή θεοί. Θυμίζω όλων των ειδών αρχαία ελληνικά μυστήρια (ελευσίνια, δημήτρια, διονύσια, κ.λπ.).
Στα μυστήρια αυτά τεμαχίζεται θυσιαζόμενος ένας θεός (Διόνυσος, Άδωνις, Δήμητρα) ή τελετουργικά αναφέρεται η νίκη των θεών έναντι των γιγάντων και των συμμάχων τους που συμβολίζουν την χαοτική διαλυτική δράση που έχει στις κοινωνίες η παρουσία τους (γιγαντομαχία).
Οι αρχαίοι Έλληνες συνειδητοποίησαν το μεγαλείο των μύθων και τη λυτρωτική για τη βία λειτουργία τους στην αρχαία τραγωδία, μέσω της οποίας γεννιέται το υψηλού φρονήματος άτομο (διαφέρει κατά πολύ από το νεωτερικό άτομο των ιδιωτικών απολαύσεων).
Ένας από τους λόγους που οι αρχαίοι Έλληνες έγιναν χριστιανοί ήταν το ότι αποτύπωνε τέλεια το μυστηριακό λειτουργικό τους πλαίσιο σύμφωνα με το οποίο ολοκλήρωνε το οντολογικό κενό που έλειπε στη μεταφυσική τους (σταυρική θυσία Χριστού).
Δείτε πώς προσλαμβάνουν το χριστιανισμό οι λατίνοι που έχουν κολεκτιβική συγκρότηση (παπισμός, κοσμική εξουσία όπως οι εβραίοι) και πώς οι νορδικοί λαοί, οι βόρειοι (Αμερική και Ευρώπη) που έχουν νεωτερική ατομικιστική συγκρότηση (απουσία μυστηρίων και καταναλωτισμός).
Αντίθετα, οι Εβραίοι, κολεκτιβιστικός λαός ων, δεν διανοούνταν την ισότητα μεταξύ των ανθρώπων και προσλάμβαναν τελείως λάθος τις νουθεσίες των μεγάλων προφητών τους οποίους σκότωσαν (θυμίζω: θυσία του ατόμου που διαφοροποιείται από την κολεκτιβική συγκρότηση της κοινωνίας τους).
Οι τελευταίοι επιθυμούσαν έναν θεό κυβερνήτη του κόσμου αυτού ανώτερου από τους ανθρώπους. Γι' αυτό και χαρακτηριστικό των κολεκτιβιστικών λαών είναι ο νόμος. Όποιος παραβιάζει το νόμο τιμωρείται άτεγκτα και αλύπητα, χωρίς έλεος (θυμίζω: μωσαϊκός νόμος).
Αντίθετα οι Έλληνες δεν βάζουν πάνω από όλα το νόμο αλλά τη σχέση και τη συγχώρεση (ο Αχιλλέας παραδίδει το σώμα του Έκτορα στον Πρίαμο, πρωτόγνωρο για τους αρχαίους λαούς) βιώνουν έναν θεό σαν αυτούς, ισότιμο με αυτούς, που θυσιάζεται για το καλό των ανθρώπων δίνοντάς τους το παράδειγμα της αυτοθυσίας του πατέρα προς τα παιδιά του.
Οι λαοί ανήκουν σε κάποια κατηγορία (κολεκτιβική, ατομική, προσωποκεντρική) βάσει των παραδόσεών τους, το πώς δηλαδή αρχέγονα προσλαμβάνουν τον θυσιαστικό μηχανισμό.
Πολλοί νομίζουν ότι ο νεωτερικός πολιτισμός δεν ασχολείται με το θρησκευτικό φαινόμενο. Κάνουν μεγάλο λάθος. Ο θεός τον οποίο πρεσβεύουν είναι ο ίδιος ο άνθρωπος με τα συστήματα που έχει δομήσει και η θυσία είναι ακόμη μεγαλύτερη από τις παλιές (εκατομμύρια θύματα από Χίτλερ, Στάλιν, αλλά και από τους τερατώδεις πολέμους των υπερδυνάμεων ΗΠΑ και ΕΣΣΔ).
Σχετικό βιβλιογραφικό υλικό και στοιχεία:
Αριστοτέλης (Αθηναίων Πολιτεία)
Ρενέ Ζιράρ (Ο αποδιοπομπαίος τράγος)
Θεόδωρος Ζιάκας (Πέρα από το άτομο)
Κώστας Παπαϊωάννου (Η αποθέωση της ιστορίας)
- See more at: http://www.egriechen.info/2014/08/pos-gennietai-enas-politismos-leitourgia-thysiastikou-mixanismou.html#sthash.GIpidMmC.dpuf
Τρίτη 12 Αυγούστου 2014
Δευτέρα 11 Αυγούστου 2014
Ο Αμερικανός Πατριώτης Ευγένιος Ρωσσίδης
Του ΜΑΡΙΟΥ ΕΥΡΥΒΙΑΔΗ, http://www.philenews.com
Ο Gene Rossides-Ευγένιος (Τζήν) Ρωσσίδης- αφιερώνει το βιβλίο του, Kissinger & Cyprus : A Study in Lawlessness (Κίσσινγκερ & Κυπρος : Μια Μελέτη στην Ανομία), που εκδόθηκε φέτος απο το Ίδρυμα American Hellenic Institute Foundation, στην μνήμη των θυμάτων των εγκληματικών πράξεων του Χένρι Κίσσινγκερ. Το αφιερώνει ταυτόχρονα και στον Χρίστοφερ Χίτσενς που πρώτος έθεσε δημόσια θέμα δίωξης, ως διεθνούς εγκληματία, του υπερήλικα σήμερα πρώην Αμερικανού αξιωματούχου.
Αντιγράφω την αφιέρωση: Dedicated to the memory of the victims of Henry Kissinger’s lawlessness and to Christopher Hitchens who led the way.
Οι νεκροί και τραυματίες των πολιτικών πράξεων, αποφάσεων και παραλήψεων του Χένρι Κίσσινγκερ, ο οποίος ως Σύμβουλος Εθνικής Ασφαλείας και Υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ για τρία χρόνια απο το 1973 μέχρι το 1976 υπήρξε, χωρίς υπερβολή, ο ισχυρότερος άνθρωπος στον πλανήτη, μετρούνται όχι στις χιλιάδες αλλά στά εκατομμύρια . Σε αυτά συμπεριλαμβάνονται θύματα του αμερικανικού πολέμου στην Ινδοκίνα, 1968-1975 ( Βιετνάμ, Λαός , Καμπόζη), του πολέμου στην Μπαγλαντές, 1971 ( Ινδία-Πακιστάν), στην Χιλή, 1973, στην Κύπρο, 1974 και στο Ανατολικό Τιμόρ, 1975 ( Ινδονησία).
Με ειδική αναφορά στην Κύπρο και κυρίως στον επικό αγώνα που έδωσε η ελληνοαμερικανική ομογένεια, με καθοριστική υποστήριξη από αμερικανούς νομοθέτες και προσωπικότητες για την εφαρμογή της αμερικανικής νομοθεσίας κατά επιδρομικών πολέμων, ο Τζήν Ρωσσίδης συμπληρώνει το κατηγορητήριο του αείμνηστου Χίτσενς, που άρχισε να το δημοσιεύει σε έγκριτες αμερικανικές επιθεωρήσεις και το παρουσίασε ολοκληρωμένο στο βιβλίο του, The Trial of Henry Kissinger (2001), για κάθε μιά απο τις προαναφερθείσες περιπτώσεις.
Η ειρωνεία είναι ότι το 1973 απενεμήθη στον Κίσσινγκερ και στον Βόρειο-Βιενταμέζο διαπραγματευτή το Νόμπελ Ειρήνης για τις συμφωνίες Paris Peace Accords που υποτίθεται θα τερμάτιζαν τον πόλεμο στο Βιετνάμ. Ο Χ.Κ. παρέλαβε το βραβείο μαζί με την χρηματική αμοιβή που το συνόδευε. Ο Βιετναμέζος Λε Τα Κτό αρνήθηκε το βραβείο σεβόμενος, όπως δήλωσε, τον εαυτό του και την μνήμη των εκατομμυρίων θυμάτων του πολέμου στην Ινδοκίνα. Η επιπλέον ειρωνεία είναι ότι η “ειρήνη” που ο Χ.Κ. διαπραγματεύτηκε και που διαφάλιζε δήθεν το Νότιο Βιετνάμ, σύμμαχο των ΗΠΑ, ποτέ δεν υλοποιήθηκε και κατέρρευσε το 1975. Η κυβέρνηση Νίξον (Κίσσινγκερ ) απέδειξε ότι δεν είχε ποτέ πρόθεση να τηρήσει τις δημόσιες δεύσμευσεις της έναντι της κυβέρνησης του Νοτίου Βιετνάμ, για την ελευθερία του οποίου η Ινδοκίνα αιματοκυλίσθηκε για δεκαετίες στην περίοδο του Ψυχρού Πολέμου. Και το 1975 εγκατέλειψε το Νότιο Βιετνάμ, άρον-άρον.
Επιτυχημένος δικηγόρος και απόφοιτος του Κολούμπια , το 1973 ο Τζήν Ρωσσίδης ήταν στο απόγειο της κυβερνητικής του καριέρας. Υπηρετούσε απο το 1969 ως Βοηθός Υπουργός στο Υπουργείο Treasury, υπεύθυνος για τα ομοσπονδιακά τελωνεία, την Μυστική Υπηρεσία (Secret Service) υπεύθυνη για την προστασία του Προέδρου, ομοσπονδιακός υπεύθυνος για τα όπλα, καπνά και και αλκοολ και υπεύθυνος των ομοσπονδιακών εκπαιδευτικών ακαδημιών εφαρμογής του νόμου. Την ίδια περίοδο οvΧένρι Κίσσινγκερ υπηρετούσε ως Σύμβουλος Εθνικής Ασφαλείας στην πρώτη διακυβέρνηση Νίξον.
Όμως η εμπλοκή του Τζήν με τη Κύπρο δεν άρχισε με αφορμή το προδοτικό πραξικόπημα και την τουρκική εισβολή. Είχε αρχίσει σχεδόν δυο δεκαετίες πρίν, όταν άρχισε την δικηγορική του καριέρα στην Ούασιγκτον. Οταν εγκαταστάθηκε, νεαρός στη πρωτεύουσα τα μέσα του 1950, ήταν ήδη γνωστός απο την επιτυχημένη πορεία του ως εξαιρετικός αθλητής του αμερικανικού ποδοσφαίρου. Με οικογενειακές ρίζες απο την Κερύνεια, ο Τζήν αναζήτησε υποστηρικτές εναντίον των Εγγλέζων αποικιοκρατών και τους βρήκε στο Κονκρέσο. Υπήρξε “υπαίτιος” για το πρώτο και δυστυχώς μοναδικό διπλωματικό επισόδειο μεταξύ Λονδίνου και Ουάσινκτον για την Κύπρο. Είχε πείσει τότε αμερικανό Γερουσιαστή να καταθέσει δημόσια ερωτήματα στην Γερουσία για την συμπεριφορά των Εγγλέζων αποικιοκρατών στην Κύπρο, την άρνηση τους να σποδεχθούν το δικαίωμα αυτοδιάθεσης και για τις παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων του κυπριακού λαού με το καθεστώς “έκτακτης ανάγκης”. Το Λονδίνο εξεμάνη κατά του Τζήν και της Γερουσίας που απεδέχθη και νομιμοποίησε την διαμαρτυρία. Και έστειλε ρηματική διακοίνωση διαμαρτυρίας στη Ουάσιγκτον. Ωστόσο μετά το Σουέζ (1956), όταν η Ουάσιγκτον υιοθέτησε την δική της αυτοκρατορική (imperial) στρατηγική στην Μέση Ανατολή με το Δόγμα Αϊσενχάουερ (1957) παραχώρησε και αυτή, όπως και η Βρετανία, δικαίωμα βέτο στην Τουρκία επί της Κύπρου. Το δικαίωμα αυτό, που συνεχίζεται μέχρι σήμερα, επιβεβαίωσε επίσημα ο Πρόεδρος Τζόνσον με την επιστολή του τής 5ης Ιουνίου 1964 προς τον Τούρκο πρωθυπουργό Ινονού.
Στο βιβλίο του Gene Rossides καταγράφεται ο σχεδόν τετραετής επικός αγώνας της ομογένειας κατά της ανομίας του Χ.Κ. και της συνομωταξίας του, που είχε ως αποτέλεσμα την επιβολή μερικού εμπάργκο όπλων από τον Φεβρουάριο 1975 μέχρι τον Οκτώβριο 1978 κατά της επιδρομικής Τουρκίας. Το εμπάργκο επεβλήθη απο το Κονκρέσο παρά την λυσσώδη αντίδραση της κυβέρνησης Νίξον και του Κίσσινγκερ προσωπικά, διότι η Τουρκία χρησιμοποίησε για επιδρομικούς σκοπούς όπλα που η Αμερική της παραχώρησε για την άμυνα της. Η σχετική νομοθεσία απαγορεύει ρητά την χρήση αμερικανικών όπλων για επιδρομές όπως ήταν η Τουρκική επίθεση κατά της Κύπρου και απαιτεί την άμεση επιβολή κυρώσεων. Η εκτελεστική εξουσία δεν έχει επιλογή παρά να συμμορφωθεί, κάτι που ο Κίσσινγκερ αρνείτο να πράξει, ενάντια ακόμη και στη συμβουλή των νομικών συμβούλων του στο ΥΠΕΞ που εκπόνησαν ειδική μελέτη επι του θέματος και την οποία ο Χ.Κ. αρνείτο να παραδώσει στο Κονκρέσο. Εξού και ο τίτλος του βιβλίου, A Study in Lawlessness- Μιά Μελέτη στην Ανομία.
Οργανωτής και ψυχή του αγώνα αυτού υπήρξε ο Τζήν Ρωσσίδης με ένα επιχείρημα που γρήγορα κατέκτησε το ηθικό πεδίο της μάχης και την αμερικανική κοινή γνώμη. Και ήταν τούτο το γνωστό. Είναι οι νόμοι και η νομοθεσία που κυριαρχούν στην εσωτερική διακυβέρνηση (rule of law) και όχι οι κατά περίσταση εργαλειακές βουλές ατόμων, όσο υψηλόβαθμοι και να είναι. Και είναι για τον λόγο αυτό, για παράδειγμα, που τον Αύγουστο το 1974 ο Πρόεδρος Νίξον παραιτήθηκε πριν τον αποπέμψει το Κογκρέσο, διότι παραβίασε τον προεδρικό όρκο του να σέβεται το Σύνταγμα και τους νόμους.
Μαζί με το παραπάνω επιχείρημα, η πρωτοφανής οργανωτική δομή που ο Ρωσσίδης και οι συνεργάτες του εφάρμοσαν και που περιγράφεται στο βιβλίο, αποτέλεσαν τοκλειδί της επιτυχίας. Γρήγορα η στρατηγική του Τζήν και των ανά την Αμερική συνεργατών του υπερακόντισε την Ομογένεια και βρήκε σημαντικούς και καθοριστικούς συμμάχους σε ολόκληρο το εύρος του πολιτικού συστήματος. Φιλελεύθερες και συντηρητικές ομάδες συμμάχησαν με την Ομογένεια κατά των ανομοιών του διδύμου Νίξον-Κίσσινγκερ. Κερδήθηκε επίσης και η πολιτικά οργανωμένη ισχυρή κοινότητα των Μαύρων και για ένα επιπλέον καθοριστικό λόγο, που αναφέρεται με πολύ έμμεσο τρόπο στο βιβλίο. Ελάχιστοι γνωρίζουν ότι στις 15 Ιουλίου 1974, συγκυριακά, σε σχετική επιτροπή του Κονκρέσου γινόταν συζήτηση νομοσχεδίου για επιβολή εμπάργκο όπλων στη Τουρκία διότι η Άγκυρα αρνείτο επίμονα, παρά τα πολλαπλά και επίσημα διαβήματα της Ουάσινκτον, να ελέγξει την καλλιέργεια και ροή τουρκικού οπίου στις ΗΠΑ. Το Τουρκικό όπιο κατέληγε ως ηρωΐνη στις αστικές συνοικίες των μαύρων με καταστρεπτικές συνέπειες. Στο βιβλίο γίνεται έμμεση αναφορά στο εκρηκτικό αυτό ζήτημα με την αναπαραγωγή σχετικών πολιτικών καρτούν του πασίγνωστου Pat Oliphant που κυκλοφορούσαν σε όλη την Αμερική.
Ο Τζήν Ρωσσίδης, παραπέμποντας σε εκατοντάδες πρωτογενείς πηγές της νομοθετικής και εκτελεστικής εξουσίας, σε ένορκες καταθέσεις και μαρτυρίες πρωταγωνιστών και δημοσιογράφων, μαζί με την δική του προσωπική εμπλοκή και μαρτυρία, αποδομεί την όλη πολιτική και φιλοσοφία του Κίσσινγκερ αποκαλύπτοντας την κυνική και χωρίς ηθικές αρχές πολιτική που εφάρμοσε όχι μόνο στη περίπτωση της Κύπρου αλλά και αλλού. Εξού και το διεθνές κατηγορητήριο εναντίον του που συνεχώς ενισχύεται με αδιαμφισβήτητα τεκμήρια ειδικά για τις περιπτώσεις της Χιλής του Ανατολικού Τιμόρ και της Αργεντινής, όπου αμερικανικές και διεθνείς αυθεντικές (όχι μαϊμου) ΜΚΟ και ερευνητές, έχουν κάνει εξαιρετικές αποκαλυπτικές έρευνες προσβάσιμες στο διαδίκτυο.
Πέραν της ιστορικής και ερευνητικής αξίας του πονήματος του Τζήν, θέλω να υπογραμμίσω όπως πράττει και ο συγγραφέας και κάτι τελευταίο από το οποίο ο Χ.Κ. δέν μπορεί να ξεφύγει όσο και να προσπαθεί και το οποίο θα ταυτίζει προσωπικά με την Κύπρο.
Μέχρι το πραξικόπημα και την εισβολή, ο Κίσσινγκερ ήταν παγκοσμίως γνωστός ως ο Μάγος της Διπλωματίας. Η αξιοπιστία του βρισκόταν παγκοσμίως στα ύψη. Στην δε Αμερική το περιοδικό Νιούσγουϊκ κυκλοφόρησε, αρχές του 1974, με πρωτοσέλιδο τον Κίσσινγκερ ντυμένο ως εκτινασσόμενο Σούπερμαν αλλά με το γράμμα Κ, όχι S, στη στολή. Με την Κύπρο άρχισε η αποδόμηση του που ολοκληρώθηκε με την μετωπική επίθεση των συντηρητικών δυνάμεων κατά της πολιτικής της ύφεσης έναντι της Σοβιετικής Ένωσης, δημιούργημα αυτού και του Νίξον. Ο Πρόεδρος Φόρντ, πολιτικά πιεζόμενος από τους Ρεμπουπλικανούς, του αφαίρεσε τον τίτλο του Συμβούλου Εθνικής Ασφάλειας το 1975. Τον διατήρησε όμως στην θέση του ΥΠΕΞ. Υπο το βάρος των ανομοιών τους οι Ρεμπουμπικάνοι έχασαν τις εκλογές του 1976.
Ο σήμερα πλήρης ημερών Κίσσινγκερ, αντίθετα με τον προστατευόμενο του δικτάτορα Πινοσιέτ της Χιλής, θα διαφύγει τις διεθνείς διώξεις. Θα πεθάνει στο κρεββάτι του. Και έχει αναθέσει σε ένα γνωστό Βρετανό, καθηγητή σήμερα στο Χάρβαρντ και χειροκροτητή της αποικιοκρατίας και του ιμπεριαλισμού, τον Νίαλ Φέρκιρσον, να γράψει την (αγιο)βιογραφία του. Αλλά τα θύματα του και η ιστορία τους δεν παραγράφονται. Θα κυνηγούν την ψυχή και την μνήμη του. Και θα έχουν ακαταμάχητους και διαχρονικούς μάρτυρες το πνευματικό έργο συγγραφέων όπως είναι του Τζήν, του αείμνηστου Χίτσενς και δεκάδες άλλων.
http://mignatiou.com/
Κυριακή 10 Αυγούστου 2014
Σάββατο 9 Αυγούστου 2014
Πέμπτη 31 Ιουλίου 2014
Πλησιάζει ο πόλεμος
Paul Craig Roberts* (ΗΠΑ) (μτφ. Κριστιάν)
Η εξαιρετική προπαγάνδα που ασκείται από τις Ηνωμένες Πολιτείες, το Ηνωμένο Βασίλειο και τα Υπουργεία Προπαγάνδας τους (δηλαδή τα «Δυτικά μέσα ενημέρωσης») κατά της Ρωσίας έχει ως στόχο να οδηγήσει τον κόσμο σε έναν πόλεμο που κανείς δεν μπορεί να κερδίσει.
Οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις θα πρέπει να βγούνε από αυτήν την απερισκεψία επειδή η Ευρώπη θα είναι η πρώτη που θα εξαφανιστεί σε καπνό, λόγω των αμερικανικών πυραύλων που φιλοξενεί και που υποτίθεται εγγυώνται την «ασφάλεια» της.
Ένα διεφθαρμένο Δικαστήριο στην Ολλανδία, αν και παράνομο να αποφασίσει για αυτό το θέμα, καταδίκασε τη Ρωσία να καταβάλει πρόστιμο ύψους 50 δισεκατομμυρίων δολαρίων για το όφελος των μετόχων της Yukos, μια διεφθαρμένη οντότητα που λεηλατούσε τη Ρωσία και φοροδιαφυγούσε.
Όπως επισημαίνεται από τον Tyler Durden στο μπλογκ Zero Hedge , η αντίδραση της Ρωσίας ενώπιον αυτής της απόφασης είναι αποκαλυπτική: «Πλησιάζει ένας πόλεμος στην Ευρώπη. Πιστεύετε ότι αυτή η απόφαση έχει καμία σημασία;», απάντησε ένας σύμβουλος του Πούτιν.
Η Δύση συνωμοτεί εναντίον της Ρωσίας, επειδή οι Δυτικοί είναι τελείως διεφθαρμένοι.
Ο πλούτος της ελίτ δεν βασίζεται μόνο στη λεηλασία των ασθενέστερων χωρών, των οποίων οι ηγέτες μπορούν να αγοραστούν (διαβάστε τις Εξομολογήσεις ενός Οικονομικού Δολοφόνου του John Perkins για να μάθετε πώς λειτουργεί αυτή η λεηλασία), αλλά και στη λεηλασία των ίδιων των πολιτών τους.
Οι αμερικανικές ελίτ έγιναν αυθεντίες στην λεηλασία των ίδιων των πολιτών τους και κατέστρεψαν το μεγαλύτερο μέρος της αμερικανικής μεσαίας τάξης στις αρχές του εικοστού πρώτου αιώνα.
Αντίθετα, η Ρωσία αναδύθηκε από την τυραννία και μια κυβέρνηση που είχε χτιστεί πάνω σε ψέματα, ενώ οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Μεγάλη Βρετανία καταδύουν σε μια τυραννία που προστατεύεται από ψέματα.
Οι Δυτικές ελίτ επιθυμούν να λεηλατήσουν τη Ρωσία, ένα ζουμερό τζάκποτ, αλλά να που βγήκε ο Πούτιν στο δρόμο τους.
Η λύση είναι να απαλλαγούν από αυτόν, όπως ξεφόρτωσαν τον Προέδρο Γιανούκοβιτς στην Ουκρανία.
Οι αρπακτικές ελίτ και οι ηγεμονικοί νεοκόν έχουν τον ίδιο στόχο: να καταστεί η Ρωσία ένα υποτελές κράτος.
Ένας στόχος που ενώνει τους χρηματοπιστωτικούς και πολιτικούς ιμπεριαλιστές.
Έχω τονίσει στους αναγνώστες τη προπαγάνδα που χρησιμοποιείται για να δαιμονοποιήσουν τον Πούτιν και τη Ρωσία.
Ωστόσο, έμεινα έκπληκτος με τα καταπληκτικά και αισχρά ψέματα της βρετανικής εφημερίδας «The Economist» (26 Ιουλίου 2014).
Το εξώφυλλο δείχνει το πρόσωπο του Πούτιν σε ιστό αράχνης, με τον τίτλο –θα έχετε μαντέψει- «Ένας Ιστός από ψέματα».
(http://www.economist.com/news/leaders/21608645-vladimir-putins-epic-deceits-have-grave-consequences-his-people-and-outside-world-web?spc=scode&spv=xm&ah=9d7f7ab945510a56fa6d37c30b6f1709).
Θα έπρεπε να διαβάσετε αυτό το κείμενο, προκειμένου να μετρήσετε το επίπεδο της αηδιαστικής προπαγάνδας στη Δύση και το προφανή ελιγμό που στοχεύει να οδηγήσουν σε πόλεμο κατά της Ρωσίας.
Δεν υπάρχει απολύτως καμία απόδειξη που να στηρίζει τις άγριες κατηγορίες της Economist όπως και την έκκλησή της για τον τερματισμό του δυτικού «κατευνασμού» προς τη Ρωσία, καθώς και για αποφασιστική δράση κατά του Πούτιν.
Το είδος των απερίσκεπτων ψεμάτων και η προφανή προπαγάνδα που αναμεταδίδονται από τη "The Economist" δεν έχουν άλλο σκοπό παρά να οδηγήσουν τον κόσμο σε πόλεμο.
Οι δυτικές ελίτ και κυβερνήσεις δεν είναι απλώς διεφθαρμένες, είναι και φρενοβλαβείς.
Όπως το έγραψα στο παρελθόν, μην περιμένετε να ζήσετε για πολύ καιρό.
Στο βίντεο που ακολουθεί, ένας σύμβουλος του Πούτιν και Ρώσοι δημοσιογράφοι μιλάνε ανοιχτά για τα σχέδια των ΗΠΑ για ένα προληπτικό χτύπημα κατά της Ρωσίας : http://financearmageddon.blogspot.co.uk/2014/07/official-warning-u-s-to-hit-russia-with.html
Πηγή: www.paulcraigroberts.org
Source : http://www.controinformazione.info/paul-c-roberts-lancia-lallarme-la-guerra-sta-arrivando-war-is-coming/#more-5942.
Source originaire : http://www.paulcraigroberts.org/2014/07/28/war-comin
http://blogs.mediapart.fr/blog/segesta3756/300714/paul-craig-roberts-la-guerre-est-en-train-darriver-war-coming
http://www.les-crises.fr/la-russie-et-lhumanite-ont-elles-un-avenir/
*Paul Craig Roberts (born April 3, 1939) is an American economist and a columnist for Creators Syndicate. He served as an Assistant Secretary of the Treasury in the Reagan Administration and was noted as a co-founder of Reaganomics.[1] He is a former editor and columnist for the Wall Street Journal, Business Week, and Scripps Howard News Service. He has testified before congressional committees on 30 occasions on issues of economic policy. Jointly published with the Strategic Culture Foundation. http://www.strategic-culture.org/news/2014/06/02/what-obama-told-us-at-west-point.html
http://infognomonpolitics.blogspot.gr/
Τετάρτη 30 Ιουλίου 2014
Good News: 1,7 εκ. νέες θέσεις εργασίας στην Ευρώπη μέσω Ίντερνετ και 1.400 στην Ελλάδα - Μάθετε τα πάντα για το σύστημα σύστημα EURES -Find A Job!
Τη νέα βελτιωμένη έκδοση της ηλεκτρονικής πλατφόρμας εύρεσης εργασίας αποκάλυψε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, θέτοντας ως βασικό στόχο τις καλύτερες υπηρεσίες για όσους επιθυμούν να εργαστούν εντός ΕΕ και με το βλέμμα στην καταπολέμηση της ανεργίας.
Το σύστημα EURES -Find A Job διαθέτει ήδη περισσότερες από 1,7 εκατομμύρια θέσεις εργασίας με τη συντριπτική πλειοψηφία να βρίσκονται στο Ηνωμένο Βασίλειο και τη Γερμανία, ενώ, όσον αφορά στην Ελλάδα, έχουν ήδη αναρτηθεί 1.400 θέσεις διαθέσιμες στη χώρα μας.
Πώς λειτουργεί
Το σύστημα επιτρέπει στους χρήστες -ενδιαφερόμενους να αναζητούν εργασία χρησιμοποιώντας διάφορα φίλτρα, όπως το εκάστοτε κράτος -μέλος που υπάρχει η διαθέσιμη θέση, το απαιτούμενο μορφωτικό επίπεδο, τον τύπο και διάρκεια σύμβασης, αλλά και την απαιτούμενη εργασιακή εμπειρία.
Οι ενδιαφερόμενοι μπορούν, παράλληλα, να δουν αν ο κάθε εργοδότης ζητά συγκεκριμένα εργαζόμενους από την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Σημειωτέον ότι το συγκεκριμένο σύστημα βρίσκεται ακόμη σε φάση δοκιμών (beta testing), ωστόσο, η προηγούμενη έκδοση της πλατφόρμας λειτουργεί κανονικά.
Οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να βρουν θέσεις εργασίας σε οποιεσδήποτε χώρες της ΕΕ -Ευρωζώνης συμπεριλαμβανομένων και της Νορβηγίας, Ισλανδίας, Ελβετίας, Λιχτενστάιν.
Μέσω του Eures οι χρήστες μπορούν, ακόμη, να ετοιμάσουν και το βιογραφικό τους το οποίο θα βρίσκεται on -line και θα μπορούν να το εξετάσουν όλοι οι εγγεγραμμένοι εργοδότες και οι σύμβουλοι που συμμετέχουν στο πρόγραμμα.
Ταυτόχρονα οι χρήστες μπορούν να έλθουν σε επαφή με σύμβουλους του προγράμματος EURES, αλλά και μέσω τοπικών γραφείων εργασίας, για να αποκτήσουν πρόσβαση σε πρακτικά, διοικητικά και νομικά ζητήματα που σχετίζονται με την εύρεση εργασίας στο εξωτερικό.
Πηγή: ΑΜΠΕ
http://www.eirinika.gr/
Τρίτη 29 Ιουλίου 2014
ΛΕΥΚΗ ΚΑΙ ΜΑΥΡΗ ΑΔΕΛΦΟΤΗΤΑ - ASSASIN`S CREED : Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΑ ΒΙΝΤΕΟΠΑΙΧΝΙΔΙΑ {ΒΙΝΤΕΟ}
Στην εποχή που ζούμε , πολλές σειρές και ταινίες αναφέρουν είτε έμμεσα είτε άμεσα πολλά στοιχεία για την πραγματική ιστορία του κόσμου , ώστε ο κόσμος να είναι προετοιμασμένος καθώς ακόμα και αν δεν παραδέχεται και χλευάζει τα όσα συμβαίνουν πίσω από την κουρτίνα , θα έχει μέσα στο υποσυνείδητό του , την αλήθεια.
Φροντίζουν μάλιστα τα λαμόγια να περάσουν την ύπαρξή τους ως κάτι το φυσικό και το λογικό βάζοντας τα διάφορα γένη τους μέσα σε παιδικές σειρές κάτι που τους ενδιαφέρει σε μεγάλο βαθμό , ώστε τα παιδιά να συγκρατούν την εικόνα τους και όταν παρουσιαστούν στον κόσμο κατά την μεγάλη επιστροφή τους που τόσο ονειρεύονται να είναι έτοιμος ο κόσμος για να κυριαρχήσουν εκ νέου πάνω σε αυτόν.
Τον τελευταίο καιρό όμως , ασχολούνται ιδιαίτερα όχι μόνο με όλα αυτά , αλλά και με το τεχνολογικό κομμάτι που αφορά τον κόσμο του Gaming , των βιντεοπαιχνιδιών δηλαδή καθώς αυτός ο τομέας βρίσκεται σε μεγάλη ανάπτυξη καθώς εταιρίες ξοδεύουν τεράστια ποσά πάνω σε αυτόν.
Μέσα στο gaming λοιπόν τα λαμόγια επέλεξαν να δείξουν στον κόσμο και κάποια από τα σχέδιά τους αλλά μεταξύ άλλων την ύπαρξη τους , όπως και των Ελοχίμ , των Αδελφοτήτων του σκότους αλλά και άλλων θεμάτων που έγιναν γνωστά μέσα από την σειρά βιβλίων του Δημοσθένη Λιακόπουλου , Γιατί και πως Ζούν Ανάμεσά μας.
Τα παιχνίδια που αναφέρονται σε αυτά τα ζητήματα είναι πάρα πολλά και θα μπορούσαμε να αναφέρουμε αρκετά όμως έκρινα σωστό να αναφερθώ στην σειρά παιχνιδιών με το όνομα Assasin`s Creed.
H ιστορία αυτού του παιχνιδιού είναι αρκετά πολύπλοκη λόγων των αρκετών παιχνιδιών που έχουν βγει , αλλά ας πούμε λίγα πράγματα πάνω σε αυτήν .
Aυτή η σειρά παιχνιδιών ουσιαστικά στηρίζεται στο ότι μέσα στο DNA μας υπάρχουν μέσα οι ζωές των προγόνων μας.
Έτσι μια εταιρία που ελέγχει τον κόσμο πίσω από το παρασκήνιο και έχει αρκετές ομοιότητες με την Μητρική Εταιρία , δηλαδή την εταιρία του Αντιχρίστου που θα ελέγχει τους πάντες , έχει εφεύρει μια ειδική συσκευή που σου επιτρέπει να ζεις την ζωή του προγόνου σου.
Αυτή η εταιρία διοικείται από τους Ναίτες και αντίπαλοι τους είναι οι Ασσασίνοι που είναι οι καλοί της υπόθεσης και αυτή η διαμάχη κρατά χιλιάδες χρόνια και ψάχνουν κάποια αντικείμενα που είναι απομεινάρια υπερτεχνολογίας κάποιων υπερφυσικών όντων.
Όποιος παρακολουθήσει λοιπόν την ιστορία του παιχνιδιού αυτών θα δει ότι είναι ουσιαστικά σαν να βλέπει αναφορές από τα Γιατί και Πως κάτι που αποδεικνύει το ότι οι Νεφελίμ περνάνε τα σχέδια τους και τα δείχνουν στον κόσμο μέσα από τα παιχνίδια.
Ας δούμε όμως λίγα πράγματα για τους Ναίτες και τους Ασσασίνους.
Οι Ιππότες του Ναού ή Ναΐτες (αγγλικά: Templars) γνωστοί και ως Φτωχοί Συστρατιώτες του Χριστού και του Ναού του Σολομώντα (λατινικά: Pauperes commilitones Christi Templique Solomonici) αποτέλεσαν ένα από τα πρώτα στρατιωτικά τάγματα στην ιστορία.
Το τάγμα αυτό ιδρύθηκε στον απόηχο της Α' Σταυροφορίας, το 1118 μ.Χ με σκοπό να βοηθήσει το χριστιανικό νεοϊδρυθέν Βασίλειο της Ιερουσαλήμ να διατηρηθεί ενάντια των μουσουλμάνων γειτόνων του και να εξασφαλίσει την ασφαλή και ελεύθερη προσέλευση του μεγάλου αριθμού των Ευρωπαίων προσκυνητών που συνέρρεαν στην Ιερουσαλήμ, μετά την κατάκτησή της από τους Σταυροφόρους. Το όνομά τους παραπέμπει στο ιστορικό αρχηγείο τους που βρίσκεται σε ένα τμήμα του Όρος του Ναού στην Ιερουσαλήμ, περιοχή που ονομαζόταν Templum Salomonis. Η ονομασία αυτή πιθανολογείται ότι προέρχεται από το γεγονός ότι στο Όρος του Ναού βρισκόταν ο περίφημος Ναός του Σολομώντα που χτίστηκε περίπου το 950 π.Χ. και που αργότερα καταστράφηκε και ξαναχτίστηκε αρκετές φορές. Το τμήμα αυτό οι Ιππότες του Ναού μετονόμασαν σε Templum Domini, δηλαδή «Ναό του Θεού».
Οι Ναΐτες ήταν οργανωμένοι σαν μοναστικό τάγμα, ακολουθώντας έναν Κανόνα που έφτιαξε γι' αυτούς ο Άγιος Βερνάρδος του Κλερβώ (Saint Bernard de Clairvaux). Το τάγμα διέθετε υψηλές διασυνδέσεις και γρήγορα εξελίχθηκε σε βασικό υποκινητή της διεθνούς πολιτικής την εποχή των Σταυροφοριών. Εγκαίρως, οι Ναΐτες προικίστηκαν με πολλές και εξαιρετικά ευνοϊκές γι' αυτούς Παπικές Βούλες (όπως η Omne Datum Optimum) που μεταξύ άλλων τους επέτρεπαν να επιβάλλουν φόρους και να εισπράττουν το φόρο της δεκάτης στις περιοχές που βρίσκονταν υπό τον άμεσο έλεγχό τους. Όλα αυτά τους βοήθησαν ώστε να επιτύχουν μία γρήγορη ενίσχυση της κοσμικής εξουσίας τους.
Κάθε χώρα είχε ένα Μάγιστρο (Magister) του τάγματος και όλες οι χώρες ελέγχονταν από τον Μεγάλο Μάγιστρο (Grand Magister). Το αξίωμα του Μεγάλου Μαγίστρου ήταν ισόβιο και τα βασικά του καθήκοντα ήταν να επιβλέπει τις δραστηριότητες του τάγματος στην Ανατολή και τις οικονομικές κτήσεις του τάγματος στη Δύση.
Υπήρχαν 4 κατηγορίες (μεραρχίες) αδελφών του Τάγματος:
Οι Ιππότες , που είχαν εξοπλισμό βαρέος ιππικού.
Οι Υπαξιωματικοί (Sergentes), που είχαν εξοπλισμό ελαφρού ιππικού και προέρχονταν από κατώτερη κοινωνική τάξη σε σχέση με τους ιππότες.
Οι Κτηματίες, που διαχειρίζονταν την περιουσία του τάγματος. Επίσης, υπήρχαν και οι frères de métiers οι οποίοι εκτελούσαν χειρωνακτικές εργασίες.
Οι Ιερείς-Στρατιωτικοί (Chaplains), που ήταν χειροτονημένοι ιερείς για να καλύπτουν τις πνευματικές ανάγκες του τάγματος.
Κάθε ιππότης είχε στη διάθεσή του περίπου 10 άτομα σε θέσεις υποστήριξης. Κάποιοι αδελφοί του τάγματος ήταν αποκλειστικά αφοσιωμένοι στις τραπεζικές δραστηριότητες, αφού συχνά το τάγμα διαχειριζόταν πολύτιμα αγαθά από τους συμμετέχοντες στις Σταυροφορίες.
Ουσιαστικά επρόκειτο για λέσχη υποταγμένη στην Λευκή Αδελφότητα.
Οι Ασασίνοι τώρα , υπήρξαν στρατιωτικο-θρησκευτικό τάγμα Νιζαριτών Ισμαηλιτών με διάρκεια ύπαρξης περίπου από το 1092 μέχρι το 1265.
Κύρια προπύργιά τους υπήρχαν στην Περσία και τη Συρία, ενώ ήταν κύριοι εχθροί των Σουνιτών ηγεμόνων, τους οποίους θεωρούσαν εχθρούς χειρότερους και από τους χριστιανούς Σταυροφόρους.
Μιλάμε για οργάνωση της Μαύρης Αδελφότητας και όπως καταλαβαίνετε ήταν λογικό και είναι να βρισκόταν σε σύγκρουση με τους Ναίτες της Λευκής.
Η σειρά Assasin`s Creed είναι συνέχειες εξαιρετικών αναμφίβολα βιντεοπαιχνιδιών που πέρα από την κουρτίνα και την αλήθεια που έχουν μέσα τους , δείχνουν σε το δυνατόν πιστή αναπαράσταση , γεγονότα που συνέβησαν , στις Σταυροφορίες , στην Αναγέννηση , στην Αμερικανική Επανάσταση και σε άλλες περιόδους της ιστορίας.
Μάλιστα το επερχομένο που βγαίνει τώρα τον Οκτώμβριο είναι στην Γαλλική Επανάσταση και παρουσιάζει πως οι Ναίτες δημιουργούσαν επαναστάσεις για να ελέγξουν τον κόσμο και την διαμάχη τους εκείνη την περίοδο με τους Ασσασίνους.
Κάτι που ξέρουμε ότι έκανε στην πραγματικότητα η Λευκή Αδελφότητα , δημιουργώντας επαναστάσεις για να πάρει την εξουσία από την Μαύρη.
Τελειώνοντας το άρθρο , με αφορμή την κυκλοφορία του Assasin`s Creed Unity τον Οκτώβριο , οι καλύτεροι Γάλλοι παρκουρίστες φανατικοί θαυμαστές των παιχνιδιών δημιούργησαν ένα υπέροχο βίντεο στο οποίο ντυμένοι με ρούχα των ηρώων του παιχνιδιού , χρησιμοποιούν τις εξαιρετικές τους ικανότητες για ένα φανταστικό αποτέλεσμα δείχνοντας πως ο ορισμός των βιντεοπαιχνιδιών με την πραγματικότητα γίνονται ένα με πολλούς διαφορετικούς τρόπους.
Καλή σας απόλαυση !!!!!!
Δείτε το βίντεο
Επιμέλεια άρθρου: Dimitris Papadoudis
Φωτογραφία: Dimitris Papadoudis
Πηγή: Αθέατη γνώση
28 Ιουλίου 2014
Φροντίζουν μάλιστα τα λαμόγια να περάσουν την ύπαρξή τους ως κάτι το φυσικό και το λογικό βάζοντας τα διάφορα γένη τους μέσα σε παιδικές σειρές κάτι που τους ενδιαφέρει σε μεγάλο βαθμό , ώστε τα παιδιά να συγκρατούν την εικόνα τους και όταν παρουσιαστούν στον κόσμο κατά την μεγάλη επιστροφή τους που τόσο ονειρεύονται να είναι έτοιμος ο κόσμος για να κυριαρχήσουν εκ νέου πάνω σε αυτόν.
Τον τελευταίο καιρό όμως , ασχολούνται ιδιαίτερα όχι μόνο με όλα αυτά , αλλά και με το τεχνολογικό κομμάτι που αφορά τον κόσμο του Gaming , των βιντεοπαιχνιδιών δηλαδή καθώς αυτός ο τομέας βρίσκεται σε μεγάλη ανάπτυξη καθώς εταιρίες ξοδεύουν τεράστια ποσά πάνω σε αυτόν.
Μέσα στο gaming λοιπόν τα λαμόγια επέλεξαν να δείξουν στον κόσμο και κάποια από τα σχέδιά τους αλλά μεταξύ άλλων την ύπαρξη τους , όπως και των Ελοχίμ , των Αδελφοτήτων του σκότους αλλά και άλλων θεμάτων που έγιναν γνωστά μέσα από την σειρά βιβλίων του Δημοσθένη Λιακόπουλου , Γιατί και πως Ζούν Ανάμεσά μας.
Τα παιχνίδια που αναφέρονται σε αυτά τα ζητήματα είναι πάρα πολλά και θα μπορούσαμε να αναφέρουμε αρκετά όμως έκρινα σωστό να αναφερθώ στην σειρά παιχνιδιών με το όνομα Assasin`s Creed.
H ιστορία αυτού του παιχνιδιού είναι αρκετά πολύπλοκη λόγων των αρκετών παιχνιδιών που έχουν βγει , αλλά ας πούμε λίγα πράγματα πάνω σε αυτήν .
Aυτή η σειρά παιχνιδιών ουσιαστικά στηρίζεται στο ότι μέσα στο DNA μας υπάρχουν μέσα οι ζωές των προγόνων μας.
Έτσι μια εταιρία που ελέγχει τον κόσμο πίσω από το παρασκήνιο και έχει αρκετές ομοιότητες με την Μητρική Εταιρία , δηλαδή την εταιρία του Αντιχρίστου που θα ελέγχει τους πάντες , έχει εφεύρει μια ειδική συσκευή που σου επιτρέπει να ζεις την ζωή του προγόνου σου.
Αυτή η εταιρία διοικείται από τους Ναίτες και αντίπαλοι τους είναι οι Ασσασίνοι που είναι οι καλοί της υπόθεσης και αυτή η διαμάχη κρατά χιλιάδες χρόνια και ψάχνουν κάποια αντικείμενα που είναι απομεινάρια υπερτεχνολογίας κάποιων υπερφυσικών όντων.
Όποιος παρακολουθήσει λοιπόν την ιστορία του παιχνιδιού αυτών θα δει ότι είναι ουσιαστικά σαν να βλέπει αναφορές από τα Γιατί και Πως κάτι που αποδεικνύει το ότι οι Νεφελίμ περνάνε τα σχέδια τους και τα δείχνουν στον κόσμο μέσα από τα παιχνίδια.
Ας δούμε όμως λίγα πράγματα για τους Ναίτες και τους Ασσασίνους.
Οι Ιππότες του Ναού ή Ναΐτες (αγγλικά: Templars) γνωστοί και ως Φτωχοί Συστρατιώτες του Χριστού και του Ναού του Σολομώντα (λατινικά: Pauperes commilitones Christi Templique Solomonici) αποτέλεσαν ένα από τα πρώτα στρατιωτικά τάγματα στην ιστορία.
Το τάγμα αυτό ιδρύθηκε στον απόηχο της Α' Σταυροφορίας, το 1118 μ.Χ με σκοπό να βοηθήσει το χριστιανικό νεοϊδρυθέν Βασίλειο της Ιερουσαλήμ να διατηρηθεί ενάντια των μουσουλμάνων γειτόνων του και να εξασφαλίσει την ασφαλή και ελεύθερη προσέλευση του μεγάλου αριθμού των Ευρωπαίων προσκυνητών που συνέρρεαν στην Ιερουσαλήμ, μετά την κατάκτησή της από τους Σταυροφόρους. Το όνομά τους παραπέμπει στο ιστορικό αρχηγείο τους που βρίσκεται σε ένα τμήμα του Όρος του Ναού στην Ιερουσαλήμ, περιοχή που ονομαζόταν Templum Salomonis. Η ονομασία αυτή πιθανολογείται ότι προέρχεται από το γεγονός ότι στο Όρος του Ναού βρισκόταν ο περίφημος Ναός του Σολομώντα που χτίστηκε περίπου το 950 π.Χ. και που αργότερα καταστράφηκε και ξαναχτίστηκε αρκετές φορές. Το τμήμα αυτό οι Ιππότες του Ναού μετονόμασαν σε Templum Domini, δηλαδή «Ναό του Θεού».
Οι Ναΐτες ήταν οργανωμένοι σαν μοναστικό τάγμα, ακολουθώντας έναν Κανόνα που έφτιαξε γι' αυτούς ο Άγιος Βερνάρδος του Κλερβώ (Saint Bernard de Clairvaux). Το τάγμα διέθετε υψηλές διασυνδέσεις και γρήγορα εξελίχθηκε σε βασικό υποκινητή της διεθνούς πολιτικής την εποχή των Σταυροφοριών. Εγκαίρως, οι Ναΐτες προικίστηκαν με πολλές και εξαιρετικά ευνοϊκές γι' αυτούς Παπικές Βούλες (όπως η Omne Datum Optimum) που μεταξύ άλλων τους επέτρεπαν να επιβάλλουν φόρους και να εισπράττουν το φόρο της δεκάτης στις περιοχές που βρίσκονταν υπό τον άμεσο έλεγχό τους. Όλα αυτά τους βοήθησαν ώστε να επιτύχουν μία γρήγορη ενίσχυση της κοσμικής εξουσίας τους.
Κάθε χώρα είχε ένα Μάγιστρο (Magister) του τάγματος και όλες οι χώρες ελέγχονταν από τον Μεγάλο Μάγιστρο (Grand Magister). Το αξίωμα του Μεγάλου Μαγίστρου ήταν ισόβιο και τα βασικά του καθήκοντα ήταν να επιβλέπει τις δραστηριότητες του τάγματος στην Ανατολή και τις οικονομικές κτήσεις του τάγματος στη Δύση.
Υπήρχαν 4 κατηγορίες (μεραρχίες) αδελφών του Τάγματος:
Οι Ιππότες , που είχαν εξοπλισμό βαρέος ιππικού.
Οι Υπαξιωματικοί (Sergentes), που είχαν εξοπλισμό ελαφρού ιππικού και προέρχονταν από κατώτερη κοινωνική τάξη σε σχέση με τους ιππότες.
Οι Κτηματίες, που διαχειρίζονταν την περιουσία του τάγματος. Επίσης, υπήρχαν και οι frères de métiers οι οποίοι εκτελούσαν χειρωνακτικές εργασίες.
Οι Ιερείς-Στρατιωτικοί (Chaplains), που ήταν χειροτονημένοι ιερείς για να καλύπτουν τις πνευματικές ανάγκες του τάγματος.
Κάθε ιππότης είχε στη διάθεσή του περίπου 10 άτομα σε θέσεις υποστήριξης. Κάποιοι αδελφοί του τάγματος ήταν αποκλειστικά αφοσιωμένοι στις τραπεζικές δραστηριότητες, αφού συχνά το τάγμα διαχειριζόταν πολύτιμα αγαθά από τους συμμετέχοντες στις Σταυροφορίες.
Ουσιαστικά επρόκειτο για λέσχη υποταγμένη στην Λευκή Αδελφότητα.
Οι Ασασίνοι τώρα , υπήρξαν στρατιωτικο-θρησκευτικό τάγμα Νιζαριτών Ισμαηλιτών με διάρκεια ύπαρξης περίπου από το 1092 μέχρι το 1265.
Κύρια προπύργιά τους υπήρχαν στην Περσία και τη Συρία, ενώ ήταν κύριοι εχθροί των Σουνιτών ηγεμόνων, τους οποίους θεωρούσαν εχθρούς χειρότερους και από τους χριστιανούς Σταυροφόρους.
Μιλάμε για οργάνωση της Μαύρης Αδελφότητας και όπως καταλαβαίνετε ήταν λογικό και είναι να βρισκόταν σε σύγκρουση με τους Ναίτες της Λευκής.
Η σειρά Assasin`s Creed είναι συνέχειες εξαιρετικών αναμφίβολα βιντεοπαιχνιδιών που πέρα από την κουρτίνα και την αλήθεια που έχουν μέσα τους , δείχνουν σε το δυνατόν πιστή αναπαράσταση , γεγονότα που συνέβησαν , στις Σταυροφορίες , στην Αναγέννηση , στην Αμερικανική Επανάσταση και σε άλλες περιόδους της ιστορίας.
Μάλιστα το επερχομένο που βγαίνει τώρα τον Οκτώμβριο είναι στην Γαλλική Επανάσταση και παρουσιάζει πως οι Ναίτες δημιουργούσαν επαναστάσεις για να ελέγξουν τον κόσμο και την διαμάχη τους εκείνη την περίοδο με τους Ασσασίνους.
Κάτι που ξέρουμε ότι έκανε στην πραγματικότητα η Λευκή Αδελφότητα , δημιουργώντας επαναστάσεις για να πάρει την εξουσία από την Μαύρη.
Τελειώνοντας το άρθρο , με αφορμή την κυκλοφορία του Assasin`s Creed Unity τον Οκτώβριο , οι καλύτεροι Γάλλοι παρκουρίστες φανατικοί θαυμαστές των παιχνιδιών δημιούργησαν ένα υπέροχο βίντεο στο οποίο ντυμένοι με ρούχα των ηρώων του παιχνιδιού , χρησιμοποιούν τις εξαιρετικές τους ικανότητες για ένα φανταστικό αποτέλεσμα δείχνοντας πως ο ορισμός των βιντεοπαιχνιδιών με την πραγματικότητα γίνονται ένα με πολλούς διαφορετικούς τρόπους.
Καλή σας απόλαυση !!!!!!
Δείτε το βίντεο
Επιμέλεια άρθρου: Dimitris Papadoudis
Φωτογραφία: Dimitris Papadoudis
Πηγή: Αθέατη γνώση
28 Ιουλίου 2014
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)