Στο εδώλιο 64 κατηγορούμενοι για την υπόθεση Siemens

Στο εδώλιο, για βαριές κακουργηματικές πράξεις, ζητάει να καθίσουν 64 κατηγορούμενοι στην υπόθεση της σύμβασης ψηφιοποίησης των κέντρων του ΟΤΕ με τη SIEMENS, με πολυσέλιδη πρότασή του προς το Συμβούλιο Εφετών, ο αρμόδιος εισαγγελέας.




Στο εδώλιο, για βαριές κακουργηματικές πράξεις, ζητάει να καθίσουν 64 κατηγορούμενοι στην υπόθεση της σύμβασης ψηφιοποίησης των κέντρων του ΟΤΕ με τη SIEMENS, με πολυσέλιδη πρότασή του προς το Συμβούλιο Εφετών, ο αρμόδιος εισαγγελέας.

Ο εισαγγελικός λειτουργός, αναπληρωτής εισαγγελέας Οικονομικού Εγκλήματος, Γαληνός Μπρης, εισηγείται στο συμβούλιο που θα κρίνει το σκέλος της υπόθεσης SIEMENS σχετικά με τον ΟΤΕ, την παραπομπή, ενώπιον του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων, 64 κατηγορουμένων για βαριές κατηγορίες που αφορούν ενεργητική και παθητική δωροδοκία. Μάλιστα, για κάποιους από αυτούς η κατηγορία είναι σε συνδυασμό με τις επιβαρυντικές περιστάσεις του νόμου περί καταχραστών του Δημοσίου, που επισύρει ποινή ισόβιας κάθειρξης.

Έπειτα από πολύχρονη έρευνα για την υπόθεση της SIEMENS και τις «ωφέλιμες πληρωμές» που είχε ξεκινήσει το 2006 από τον νυν εισαγγελέα Οικονομικού Εγκλήματος, Παναγιώτη Αθανασίου, ένα μεγάλο μέρος της δικογραφίας που έχει σχηματιστεί και αφορά την περίφημη «σύμβαση 8002» που υπεγράφη το 1997 ανάμεσα στον ΟΤΕ και τη γερμανική εταιρία, φθάνει, πλέον, στην «επ' ακροατηρίω» εξέτασή του. Η υπόθεση του «σύμβασης 8002» του ΟΤΕ θεωρείται από όσους έχουν ασχοληθεί με τον «φάκελο SIEMENS» ως η πιο μεγάλη περίπτωση διαφθοράς με τεράστια ποσά που φαίνεται να διακινήθηκαν επί μακρό χρονικό διάστημα.

Η πρόταση του κ. Μπρη αριθμεί 2.368 σελίδες, στις οποίες αναλύεται η υπόθεση και περιγράφονται οι διαδρομές μαύρων χρηματικών ποσών που διακινήθηκαν για να επιλεγεί ως ανάδοχος του έργου η SIEMENS και για κάθε επέκταση της αρχικής συμφωνίας. Επισημαίνεται, μάλιστα, ότι για την πλήρη διαλεύκανση της υπόθεσης έπρεπε να ανοιχθούν εκατοντάδες λογαριασμοί φυσικών και νομικών προσώπων, ώστε να εντοπιστούν οι αποδέκτες παράνομων χρημάτων. Σύμφωνα με τα στοιχεία της ογκώδους δικογραφίας, τα ποσά που αποτέλεσαν «ωφέλιμες πληρωμές» -όπως αποκαλούσαν στελέχη της πολυεθνικής εταιρίας τις «μίζες»- εκτιμάται ότι αγγίζουν τα 70 εκατομμύρια ευρώ, ποσό το οποίο, πλέον, υπολογίζεται ως ζημιά που υπέστη το ελληνικό Δημόσιο, καθώς οι εν λόγω «μίζες» μετακυλήθηκαν στο κόστος για την υλοποίηση του έργου. Η δικογραφία καταλογίζει ειδικά στα πρώην στελέχη του ΟΤΕ ότι δεν προστάτεψαν τα συμφέροντα του Οργανισμού και επιπλέον ότι δεν κινήθηκαν με βάση τις πραγματικές ανάγκες της κρατικής -τότε-επιχείρησης.

Με την πρότασή του, ο κ. Μπρης ζητάει την παραπομπή και 17 Γερμανών υπηκόων, πρώην στελεχών της πολυεθνικής εταιρίας.

Κατά την εκτίμηση του εισαγγελέα, στη δίκη για την υπόθεση του ΟΤΕ πρέπει να λογοδοτήσουν 19 κατηγορούμενοι για ενεργητική δωροδοκία με την επιβαρυντική περίσταση του νόμου 1608/50 περί καταχραστών του Δημοσίου που επισύρει ποινική ισόβιας κάθειρξης καθώς και για νομιμοποίηση εσόδων από παράνομη δραστηριότητα, 14 κατηγορούμενοι, πρώην στελέχη του ΟΤΕ για παθητική δωροδοκία, επίσης με τον νόμο 1608/50 και για νομιμοποίηση εσόδων από παράνομη δραστηριότητα, οκτώ κατηγορούμενοι υπάλληλοι εταιρίας συμβούλων για απλή συνέργεια σε παθητική δωροδοκία, 14 κατηγορούμενοι για άμεση συνέργεια σε παθητική δωροδοκία και νομιμοποίηση εσόδων από παράνομη δραστηριότητα, οκτώ κατηγορούμενοι για άμεση συνέργεια σε ενεργητική δωροδοκία και νομιμοποίηση εσόδων από παράνομη δραστηριότητα και τέλος μία κατηγορούμενη για νομιμοποίηση εσόδων από παράνομη δραστηριότητα.

www.imerisia.gr

Περισσότερα... »

#Serbia Φρίκη και παράνοια! Ο Αυστριακός κομισάριος (συμπατριώτης του Χιτλερ) εκβιάζει την Σερβία για τις σχέσεις της με την Ρωσία!

ΦΩΤΟ: Σταυρωμενες Σερβες απο Αυστριακούς στον Α” Παγκόσμιο Πολεμο
H E E σε Εμπόλεμη Κατάσταση με τη Ρωσία;


ΑΝΑΒΙΩΝΟΥΝ ΤΟ ΣΕΝΑΡΙΟ ΤΩΝ ΔΥΟ ΠΑΓΚΟΣΜΙΩΝ ΠΟΛΕΜΩΝ ΟΙ ΠΑΡΑΦΡΟΝΕΣ!
Το ερώτημα ανακύπτει από το μήνυμα που απηύθηνε προς τη Σερβία ο Αυστριακός Κομισάριος Γιοχάνες Χαν, αρμόδιος για την διεύρυνση, όπως επισημαίνει το όργανο των Γάλλων Γκωλλιστών «Comité Valmy », σε άρθρο της Καρίν Μπεσέ-Γκολοβκό.
Με τίτλο « Η Σερβία στην Ευρωπαϊκή Μέγγενη» το άρθρο επισημαίνει τα ακόλουθα ( Μετφ. Μιχαήλ Στυλιανού):



«Η Σερβία, επισήμως υποψήφια για ένταξη στην ΕΕ καλείται, από τον Γιοχάνες Χαν, Ευρωπαίο επίτροπο επιφορτισμένο με τις διαπραγματεύσεις διεύρυνσης, να επιλέξει το στρατόπεδό της: Εξακολουθεί η ένταξή της στην Ε.Ε. να είναι η πρωταρχική έγνοια της , ή θέλει να εξακολουθήσει να συνεργάζεται με τη Ρωσία;
Είναι μια συγκεκριμένη οπτική των διαπραγματεύσεων. Με άλλα λόγια, εν καιρώ πολέμου, η διακηρυγμένη από τη Σερβία ουδετερότητα δεν έχει θέση. Και συνοπτικά: η Ευρωπαϊκή ΄Ενωση αναγνωρίζει ότι η Ρωσία απέκτησε επίσημα την ιδιότητα του εχθρού.
Εδώ, παρενθετικά σημειώνει το άρθρο ότι, η Ρωσία έχει σημαντικά συμφέροντα στη Σερβία. Η γιγάντια ρωσική εταιρεία Γκαζπρόμ έχει την πλειοψηφία των μετοχών της σερβικής εταιρείας πετρελαίου και αερίου NIS. Επιπλέον Μόσχα και Βελιγράδι έχουν εγκαταστήσει στο αεροδρόμιο της πόλης Νις ένα «Περιφερειακό Κέντρο Καταστάσεων Ανάγκης», όπου σταθμεύουν ρωσικά αεροπλάνα έτοιμα να επέμβουν στην περιοχή κατόπιν αιτήματος των ενδιαφερομένων χωρών. Καθώς η Σερβία αντιμετωπίζει στενότητα χρήματος, οι δύο χώρες υπέγραψαν, τον Ιανουάριο του 2013, συμφωνία ρωσικής πίστωσης 800 εκατομμυρίων δολαρίων για την ανασυγκρότηση του σερβικού σιδηροδρομικού δικτύου. Στη συνέχεια, τον Απρίλιο, η Μόσχα εκχώρησε στη Σερβία νέο δάνειο 500 εκ. δολαρίων, ως βοήθεια για την αντιμετώπιση του μεγάλου ελλείμματος στον προϋπολογισμό της.
Από την άλλη πλευρά, το τελεσίγραφο των Βρυξελλών ηχεί πολύ άσχημα. Σε συνέντευξή του, ο Γιοχάνες Χαν δηλώνει κοφτά:
«Στα πλαίσια των διαπραγματεύσεων για την ένταξή της η Σερβία δεσμεύθηκε να ευθυγραμμίσει τη θέση της με της Ε Ε σε θέματα το ίδιο δύσκολα όσο των κυρώσεων σε βάρος της Ρωσίας. Είναι πολύ σημαντικό και ελπίζουμε πως η Σερβία θα σεβασθεί τις υποχρεώσεις της.»
Η απειλή του Κομισαρίου των Βρυξελών είναι προφανής: η Σερβία πρέπει να υποταχθεί και μόνο με την υποταγή της θα αποδείξει πως επιλογή της παραμένει η εισδοχή της στην Ε Ε. Με άλλα λόγια καλείται να διαλέξει ανάμεσα στο εθνικό συμφέρον της και στα συμφέροντα της Ε Ε.
Και για να περάσουν το μήνυμα, τα γαλλικά ΜΜΕ εξαπολύουν μιαν ήπια εκστρατεία κακολογιών σε βάρος της Σερβίας. Στο κανάλι «Γαλλία24», για παράδειγμα, ο δημοσιογράφος αναφέρει ότι λόγω της ουδετερότητάς της, η Σερβία εξαιρείται από τις ρωσικές αντι-κυρώσεις και εξάγει τα φρούτα και τα οπωρικά της στη Ρωσία. «Πράγμα που δεν την ωφελεί σε τίποτα –κατά το ηλίθιο επιχείρημα του δημοσιογράφου- αφού δεν παράγει αρκετά για να καλύψει τις ανάγκες της ρωσικής αγοράς. Και επιπλέον οι Σέρβοι έχουν το θράσος να πουλούν στους Ρώσους, ως δικά τους, προϊόντα άλλων ευρωπαϊκών χωρών.»
Γενικότερα εξεταζόμενη, υπό το πρίσμα του πως εξελίσσεται η Ευρωπαϊκή ΄Ενωση, η αδέξια τοποθέτηση του κομισαρίου Γιοχάνες Χαν επιβεβαιώνει ορισμένες τάσεις:
–Η Ε Ε ριζοσπαστικά θεωρεί πλέον τη Ρωσία ως εχθρό. Αλλιώς τίποτα δεν θα εμπόδιζε ένα κυρίαρχο κράτος να έχει εμπορικές και πολιτικές σχέσεις με την Ε Ε και με την Ρωσία.
–Αυτό, κατά συνέπεια, δείχνει την υποκρισία του ευρωπαϊκού επιχειρήματος ότι η Ουκρανία μπορούσε να είναι συνδεδεμένη με την ΕΕ και να συνεργάζεται με τη Ρωσία, και ότι η Ρωσία είναι που το αποκλείει.
– Η Ε Ε δεν είναι πλέον ανοικτή σε κυρίαρχα κράτη. Χρειάζεται «πειθαρχικά στρατιωτάκια», έχει ανάγκη υποταγής. Δεν υπάρχει πλέον σ’ αυτή θέση για το εθνικό συμφέρον.
–Το Συμφέρον της Ε Ε έχει διαχωριστεί από το άθροισμα των συμφερόντων των μελών της. Η δομή της Ε Ε είναι λοιπόν αυτόνομη από τις χώρες που την συναποτελούν. Γεγονός που εγείρει σοβαρά ζητήματα διακυβέρνησης, δημοκρατίας και ελευθερίας»

Υ.Γ. Μεταφραστή:
Λίγες μέρες πριν την παραπάνω αποκαλυπτική δήλωση, ο ίδιος Αυστριακός Κομισάριος της Ε Ε Γιοχάνες Χαν, μετά από συνάντησή του με τον υπουργό των Εξωτερικών της Σερβίας ΄Ιβισα Ντάσιτς, είχε δηλώσει στους δημοσιογράφους ότι η Ε Ε δεν ζητάει από τη Σερβία να επιβάλει κυρώσεις σε βάρος της Ρωσίας. Δεχόταν τότε ότι παρόμοιες αποφάσεις αποτελούν κυριαρχικό δικαίωμα της σερβικής κυβέρνησης και πως οι κυρώσεις και η σερβική αίτηση ένταξης στην Ε Ε ήσαν δύο άσχετα θέματα…

Δικαιολογείται, επομένως, η απορία τι εξηγεί αυτή την στροφή 180 μοιρών στις τοποθετήσεις του κ. Γιοχάνες Χαν; Κάποιος του θύμισε κάτι, π.χ. από τις «συνακροάσεις» της N.S.A. (Σνόουντον), ή κάποιος κάτι του έδωσε, λ.χ. μια διαταγή «άνωθεν»;

http://olympia.gr/2014/11/23/serbia-φρίκη-και-παράνοια-ο-αυστριακός-κομι/



ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΣΤΟΥΣ ΑΝΤΙΝΕΟΤΑΞΙΤΕΣ: http://anti-neotaxites.blogspot.gr/2014/11/serbia.html#ixzz3K041ht4h

Περισσότερα... »

Το μοντάζ δεν πέτυχε! Το 20ευρω του αστυνομικού φάνηκε!

Ένα ένα επαληθεύονται τα λεγόμενα των ανδρών των ΜΑΤ,που ενεπλάκησαν στο επεισόδιο με τα νερά στο περίπτερο των Εξαρχείων.Η κοπέλα που ακούγεται στα πλάνα να...




σχολιάζει και να φωνάζει τρομοκράτες τους αστυνομικούς,που όντως έκαναν επίδειξη δύναμης μέσα στα Εξάρχεια,μάλλον είναι το ίδιο άτομο που έκανε και το μοντάζ.Η κοπέλα έχει ιδιαίτερες γνώσεις στην επεξεργασία φωτογραφίας αφού αυτό έχει σπουδάσει στο εξωτερικό.Μόνο που παρά το μοντάζ που αποκρύπτει την αρχή του επεισοδίου,τις ξέφυγαν κάποια πλάνα,που δείχνουν την αλήθεια.Κατ'αρχήν ακούγεται αστυνομικός να φωνάζει στους συναδέλφους του να πετάξουν τα νερά,μετά την προσβολή που δέχτηκαν.Στη συνέχεια φαίνεται ένας αστυνομικός να πετά δυο μπουκαλάκια νερό,ίσως να υπάρχουν κι άλλοι που είχαν πάρει και ένας ακόμη που πετά ένα χαρτί από τα χέρια του,που έχει το σχήμα του εικοσάευρου,μόνο που εσκεμμένα στο μοντάζ τα συγκεκριμένα πλάνα έγιναν ασπρόμαυρα,προκειμένου να μην αναγνωρίζεται το χαρακτηριστικό μπλέ χρώμα.




Επίσης,στο συγκεκριμενό σημείο του βίντεο,υπάρχει ένα κόψιμο(cut όπως λέγεται) και ένα μεγάλωμα της εικόνας,που έγινε μάλλον εσκεμμένα και αυτό προκειμένου να αποκρυβεί όσο γίνεται η συγκεκριμένη σκηνή που ο αστυνομικός υπακούοντας τη συμβουλή του συναδέλφου του,πετά τα νερά στο έδαφος και ο άλλος πετά το εικοσάευρο προκειμένου να εμπλακεί στο επεισόδιο.




Το ότι τα πράγματα δεν είναι όπως παρουσιάζονται από εντεταλμένους δημοσιογράφους της αριστεράς,γνωστούς για τις αριστερές τους απόψεις,σε κανάλια,site και blogs φάνηκε από το πρωί,όταν σχεδόν όλοι αλλοίωναν τα λεγόμενα του περιπτερά,αφού όσα είπε ο άνθρωπος ,δεν τους βόλευαν.




Ο άνθρωπος,προφανώς γνωρίζοντας ποιος είναι ο θαμώνας της πλατείας Εξαρχείων ο οποίος ενεπλάκει στο επεισόδιο και ξέροντας την αλήθεια, προσπαθεί να δικαιολογήσει τους πάντες και να κρατήσει και ισορροπίες για να μην του καταστρέψουν το περίπτερο σε ένδειξη αντιποίνων.Αφού τον άκουσαν λοιπόν οι ..."δημοσιογράφοι" και δεν τους βόλευαν αυτά που είπε ,έβαλαν τίτλο ό,τι αυτοί φαντάστηκαν, για να δημιουργήσουν εντυπώσεις και ας τους διέψευδε το ίδιο το δημοσίευμα που ακολουθούσε με τις δηλώσεις του.




Πολλοί δε,από αυτούς τους..."δημοσιογράφους" εάν είχαν κάνει έστω και μια φορά ρεπορτάζ στο δρόμο - πολλώ δε μάλλον στην πλατεία Εξαρχείων - θα γνώριζαν ποιος είναι ο...Μίλτος!!!!




Λίγη ντροπή λοιπόν δεν βλάπτει κύριοι "δημοσιογράφοι".




Στο αντίποδα, βέβαια, το ξέρουν ολοι ότι οι Ματατζήδες πολλές φορές ξεπερνούν τα εσκαμμένα.Πως δέχονται να υπακούουν σε εντολές πολιτικών και να προβαίνουν πολλές φορές σε παράνομες και καταχρηστικές ενέργειες που περιορίζουν τα συνταγματικά δικαιώματα του λαού μας... Και εμείς έχουμε πέσει αρκετές φορές θύματα ξυλοδαρμού από τα ΜΑΤ κατά τη διάρκεια ρεπορτάζ.Και εμείς έχουμε στηλιτεύσει πολλές φορές την άθλια συμπεριφορά τους "κατά δικαίων και αδίκων"




ΑΛΛΑ...




μην αφήνετε να παίζουν με το μυαλό σας και να σας ταϊζουν με μισή αλήθεια...Ιδιαίτερα άνθρωποι που πριν από λίγους μήνες ήταν έμμισθοι (και αυτοί και η σύζυγός τους) του υπουργείου δημόσιας τάξης ,αλλά τώρα που έχασαν την θεσούλα τους βγαίνουν και το παίζουν αριστερούληδες.










http://diadoseto.blogspot.gr/

Περισσότερα... »

Η δωροδοκία Α. Παπανδρέου - Μητσοτάκη από την ITT (έγγραφο - βόμβα)

Στο άρθρο αυτό θα αναφερθούμε με συντομία στον τρόπο με τον οποίο επενέβη η γιγαντιαία αμερικάνικη εταιρεία ITT στα πολιτικά πράγματα της Ελλάδας το 1965 και στην απόφασή της να δωροδοκήσει με μεγάλο χρηματικό ποσό τους Ανδρέα Παπανδρέου και Κωνσταντίνο Μητσοτάκη (της Ένωσης Κέντρου) για να υπονομεύσουν την κυβέρνηση της Ένωσης Κέντρου και να συμβάλλουν με διάφορους τρόπους στην πτώση της και στη δημιουργία κλίματος πολιτικής αστάθειας.
Η γιγαντιαία εταιρεία ITT Corporation (Διεθνής Τηλεφωνία Τηλεγραφία) εδρεύει στις ΗΠΑ (USA), είναι ο μεγαλύτερος κατασκευαστικός όμιλος εταιρειών τηλεπικοινωνιών στον κόσμο και διαθέτει πλήθος θυγατρικών εταιρειών. Έχει από παλιά συγκεντρώσει στα χέρια της και οικονομική και πολιτική δύναμη με αποτέλεσμα να δρα ανεξέλεγκτα και να επεμβαίνει ωμά και παρασκηνιακά στα εσωτερικά πολιτικά ζητήματα διαφόρων χωρών, χρησιμοποιώντας διάφορα αθέμιτα μέσα για να ικανοποιήσει τα συμφέροντά της. Ενδεικτικά αναφέρουμε ότι έπαιξε πολύ σημαντικό ρόλο στην προετοιμασία και χρηματοδότηση τουστρατιωτικού πραξικοπήματος του ακροδεξιού Πινοσέτ (το 1973) που ανέτρεψε τον νόμιμα εκλεγμένο σοσιαλιστή πρόεδρο της ΧιλήςΣαλβαδόρ Αλιέντε, ο οποίος ήταν ένας από τους ικανότερους κυβερνήτες στην ιστορία της Νότιας Αμερικής.

Βρώμικο ρόλο δεν έπαιξε μόνο στη Χιλή η αμερικάνικη ITT, αλλά και στην Ελλάδα. Το 1965, όταν η Ένωση Κέντρου του Γεωργίου Παπανδρέου βρισκόταν στην εξουσία, η πανίσχυρη εταιρεία ITT αποφάσισε να παρέμβει στα πολιτικά πράγματα της Ελλάδας και να χρηματοδοτήσει την πτώση της κυβέρνησης της Ένωσης Κέντρου (ΕΚ) και τη δημιουργία κλίματος πολιτικής αστάθειας, το οποίο θα οδηγούσε σε σύντομο χρονικό διάστημα στην πραξικοπηματική κατάληψη της εξουσίας από τους ακροδεξιούς συνταγματάρχες.

Ο Χάρολντ Τζενήν [Harold "Hal" Sydney Geneen (1910 - 1997)] ήταν ο πρόεδρος της ITT που αποφάσισε να θέσει σε εφαρμογή το βρώμικο σχέδιο αποσταθεροποίησης στην Ελλάδα. Στενοί συνεργάτες του ήταν : 1) ο Ουίλιαμ Μέρριαμ (William R. Merriam), επικεφαλής στο γραφείο της ITT στην Washington των ΗΠΑ και 2) η Ντίτα Μπέαρντ (Dita Beard), γραμματέας της ITT, οπαδός των Ρεπουμπλικάνων και φίλη του επιχειρηματία Ροκφέλλερ (Rockefeller).

Ο πρόεδρος της ITT κάλεσε τον Ουίλιαμ Μέρριαμ και του ανέθεσε το σχέδιο «Προσέγγιση» (Approaching Project), δηλαδή την αποστασία βουλευτών της Ένωσης Κέντρου (ΕΚ) για να πέσει η κυβέρνηση και να δημιουργηθεί κλίμα πολιτικής αστάθειας. Ο Ουίλιαμ Μέρριαμ ήρθε σε επαφή με υψηλόβαθμο στέλεχος της CIA, το οποίο του συνέστησε να απευθυνθεί στον Ουίλιαμ Μπρόου, πράκτορα εκπαιδευμένο στην αποσταθεροποίηση καθεστώτων (ο ίδιος ο Μπρόου εργάστηκε έπειτα στη Χιλή για την ανατροπή του σοσιαλιστή Προέδρου Αλλιέντε).

Τελικά ο πράκτορας Μπρόου συναντήθηκε με τον Χάρολντ Τζενήν στην Ουάσινγκτον, στις 8 Απριλίου 1965 και του είπε ότι η CIA θα μπορούσε να εφαρμόσει το αποσταθεροποιητικό σχέδιο «Προσέγγιση» στην Ελλάδα με επιτυχία, αρκεί να είχε την απαραίτητη οικονομική υποστήριξη. Ο Τζενήν έμεινε ευχαριστημένος και του υποσχέθηκε ότι θα δώσει όσα χρήματα ήταν απαραίτητα. Η επόμενη συνάντηση των δύο ανδρών έγινε στις 16 Μαΐου 1965. Εν τω μεταξύ, στην Ελλάδα υπήρχαν ραγδαίες πολιτικές εξελίξεις, ξέσπασε το σκάνδαλο της υπόθεσης ΑΣΠΙΔΑ και οι σχέσεις του Γ. Παπανδρέου με το βασιλιά χειροτέρευαν όλο και περισσότερο.

Στο σημείο αυτό, αποφάσισε να αναλάβει δράση η Ντίτα Μπέαρντ (Dita Beard), γραμματέας της ITT και άτομο της απόλυτης εμπιστοσύνης του Χ. Τζενήν. Στις 13 Μαΐου 1965 η Ντίτα Μπέαρντ συνάντησε τον Μέρριαμ της ITT και τον πράκτορα Μπρόου της CIA.Στη συνάντηση αυτή, αποφασίστηκε να μεταφερθούν στην Αθήνα 50 εκατομμύρια δολλάρια, στο τέλος του μήνα, από τον Ουίλιαμ Μέρριαμ και τον Ρόμπερτ Μπέρετζετζ, υπό την κάλυψη της CIA στην Ελλάδα. Πριν το σχέδιο «Προσέγγιση» τεθεί σε εφαρμογή, η Ντίτα Μπέαρντ έστειλε στον Ρόστοου, σύμβουλο Εθνικής Ασφάλειας των ΗΠΑ, ένα εμπιστευτικό κείμενο όπου εξηγούσε σε ποιους Έλληνες θα δίνονταν τα 50.000.000 δολλάρια για να επιτευχθεί το σχέδιο πολιτικής αποσταθεροποίησης στην Ελλάδα.


Παραθέτουμε παρακάτω το έγγραφο – βόμβα, στο οποίο η Ντίτα Μπέαρντ, γραμματέας της αμερικάνικης ITT ανέφερε ότι μέρος των 50 εκατομμυρίων δολλαρίων θα δινόταν για τη δωροδοκία των Ανδρέα Παπανδρέου και Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, με σκοπό να υπονομεύσουν με διάφορους τρόπους την κυβέρνηση της Ένωσης Κέντρου (ΕΚ) και να συμβάλουν στην πτώση της. Το συγκεκριμένο έγγραφο δεν υπάρχει πουθενά στο Internet.






Στις 30 Μαΐου 1965 το βράδυ, προσγειώθηκε στο αεροδρόμιο του Ελληνικού ένα ιδιωτικό τζετ. Ένας άντρας κατέβηκε και μπήκε σε ένα αυτοκίνητο που τον περίμενε. Μέσα σε αυτό ήταν ο Ρίτσαρντ Μπάρουμ, ο Τζων Πάτρικ Όουεν και ο υποσταθμάρχης της CIA στην Ελλάδα Σ. Γκρην. Κατευθύνθηκαν σε μια βίλα στο Παλαιό Ψυχικό. Εκεί τους περίμεναν ο Ρίτσαρντ Λούθερ (προσωπικός φίλος του μετέπειτα δικτάτορα Παπαδόπουλου), ο Ντάνιελ Μπρούστερ, ο Τζον Μώρυ της CIA και άλλοι. Ο άνδρας που ήρθε με το ιδιωτικό τζετ ήταν ο Ουίλιαμ Μέρριαμ (William Merriam) της ITT. Στη συνάντηση παρευρέθηκε και ο Ρόμπερτ Μπέρετζετζ της ITT, ο οποίος κρατούσε τη βαλίτσα με τα χρήματα για τη δωροδοκία των πολιτικών.

Οι παρευρισκόμενοι απόφασισαν ότι θα έπρεπε να ρίξουν την κυβέρνηση της Ένωσης Κέντρου του Γ. Παπανδρέου μέσω της εξαγοράς συνειδήσεων. Η ITT υποσχέθηκε ότι θα έδινε ακόμα 20 εκατομμύρια δολάρια μετά την εκδήλωση του σχεδίου «Προσέγγιση». Συμφώνησαν να δωροδοκήσουν αρχικά : 1) τον Κ. Μητσοτάκη για να πληρώσει διάφορα μέλη της Ένωσης Κέντρου (ΕΚ) με σκοπό να αποχωρήσουν από αυτήν και να την ρίξουν από την εξουσία (να κάνουν δηλαδή Αποστασία) και 2) τον Ανδρέα Παπανδρέου για να μην αποκαλύψει το σχέδιο αποσταθεροποίησης και για να «σπρώξει» ορισμένους πολιτικούς της ΕΚ στην έξοδο από το κόμμα, απειλώντας τους ότι σε ενδεχόμενη αναρρίχησή του στην αρχηγία της ΕΚ θα τους διέγραφε ο ίδιος από το κόμμα με συνοπτικές διαδικασίες.


Ο Αμερικανός πρεσβευτής Χένρυ Λαμπουίζ θα έκλεινε στις 20 Μαΐου 1965 συνάντηση με τους Α. Παπανδρέου και Κ. Μητσοτάκη στην Αθήνα, όπου ο Τζον Μώρυ της CIA θα τους μοίραζε τα χρήματα.
Το σχέδιο της εξαγοράς συνειδήσεων είχε τελικά μεγάλη επιτυχία. Ο Α. Παπανδρέου (που αργότερα ίδρυσε το ΠΑΚ και το ΠΑΣΟΚ) δεν αποκάλυψε ποτέ τίποτα για αυτό, παρακολουθώντας απτόητος και ατάραχος την πτώση της Ένωσης Κέντρου (ΕΚ), ο Κ. Μητσοτάκης (που αργότερα έγινε αρχηγός της ΝΔ) μαζί με Τσιριμώκο, Στέφανο Στεφανόπουλο και άλλους παράτησαν την ΕΚ, ρίχνοντάς την από την εξουσία και σχηματίζοντας βραχύβιες κυβερνήσεις αποστατών που στηρίχθηκαν με την ψήφο της ΕΡΕ.

Τα δραματικά γεγονότα που ακολούθησαν είναι γνωστά.

15 Ιουλίου 1965 : παραίτηση Γ. Παπανδρέου. Ο Γεώργιος Αθανασιάδης - Νόβας που αποστάτησε από την ΕΚ, ορκίζεται Πρωθυπουργός.

4 Αυγούστου 1965 : καταψηφίζεται στη Βουλή η κυβέρνηση του αποστάτη Αθανασιάδη - Νόβα

20 Αυγούστου 1965 : σε κλίμα μεγάλης έντασης και πολυάριθμων μαζικών διαδηλώσεων από υποστηρικτές της ΕΚ και της ΕΔΑ, ο αποστάτης Ηλίας Τσιριμώκος ορκίζεται Πρωθυπουργός. Στις 28 Αυγούστου η κυβέρνησή του καταψηφίζεται από τη Βουλή.

17 Σεπτεμβρίου 1965 : ορκίζεται Πρωθυπουργός ο αποστάτης Στέφανος Στεφανόπουλος. Αντιπρόεδροι ορκίζονται οι Τσιριμώκος και Νόβας, ενώ ο Μητσοτάκης γίνεται υπουργός Συντονισμού και Οικονομικών. Στις 21 Δεκεμβρίου 1966 πέφτει και αυτή η κυβέρνηση. Η πολιτική αστάθεια συνεχίζεται.

21 Απριλίου 1967 : Μια ομάδα ακροδεξιών στρατιωτικών κάνει πραξικόπημα, εγκαθιδρύοντας χούντα.

Αξίζει να αναφέρουμε ότι οι κυβερνήσεις των αποστατών ήταν αυτές που τοποθέτησαν σε θέσεις – κλειδιά του στρατιωτικού μηχανισμού τους επίδοξους πραξικοπηματίες (π.χ. τοποθέτηση του Παττακού στα τεθωρακισμένα στο Γουδί τον Οκτώβριο του 1966 κ.α.).

Σχετικά με την αποστασία του 1965, προκύπτει (από το έγγραφο της δωροδοκίας και άλλα γεγονότα) το συμπέρασμα ότι μερίδιο ευθύνης για την πτώση της κυβέρνησης της ΕΚ είχαν

όχι μόνο οι Μητσοτάκης - Νόβας – Τσιριμώκος – Στεφανόπουλος, αλλά και ο Ανδρέας Παπανδρέου.

http://original-fippak.blogspot.gr/

Περισσότερα... »

Emmanuel Todd on Europe - Can the European Union Hold? By Harper’s Magazine.

Η παρακμή της γεωπολιτικής ισχύος των ΗΠΑ αποτελεί τη βασική πρόβλεψη της ανάλυσης του ιστορικού και συμβούλου του γάλλου Προέδρου Ζακ Σιράκ (Jacques Chirac), Emmanuel Todd, στο βιβλίο του Μετά την Αυτοκρατορία (2003). Το βιβλίο έγινε best seller και σχολιάστηκε πολύ και από τις δυο πλευρές του Ατλαντικού (άλλωστε ο Todd είχε προβλέψει σε μια προηγούμενη μελέτη του που είχε εκδοθεί το 1976 την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης - The Final Fall: An Essay on the Decomposition of the Soviet Sphere). Λέγεται μάλιστα ότι το Μετά την Αυτοκρατορία επηρέασε και την αρνητική στάση της Γαλλίας στην απόφαση της αμερικανικής κυβέρνησης να εισβάλλει στο Ιράκ. Οι ΗΠΑ, υποστηρίζει ο γάλλος διανοούμενος, έχουν παρακμάσει ως οικονομική, στρατιωτική και ιδεολογική δύναμη, και κατά συνέπεια δεν είναι σε θέση να ελέγξουν έναν κόσμο που «έχει γίνει πολύ μεγάλος, πολύ πυκνοκατοικημένος, με λιγότερους αναλφάβητους και περισσότερο δημοκρατικός»... Έτσι η Ουάσινγκτον αναπτύσσει ένα «θεατρικό μιλιταρισμό» που επικεντρώνεται στην ανάπτυξη νέων όπλων και στην επιβολή σε μικρές δυνάμεις (π.χ. Ιράκ, Συρία, Λιβύη, Βόρεια Κορέα κλπ). Ωστόσο αυτό δεν είναι σημάδι ισχύος, αλλά ένδειξη αδυναμίας. Η υποτιθέμενη «αμερικανική αυτοκρατορία», υποστηρίζει ο γάλλος διανοούμενος, «είναι σε κατάσταση αποσύνθεσης»... Η ανάλυση του κλείνει με μια βεβαιότητα: «δεν θα υπάρχει», γράφει, «αμερικανική αυτοκρατορία γύρω στο 2050».

Αστέρης Χουλιάρας
Ωστόσο στην κάτωθι ομιλία του, ο Emmanuel Todd δεν ασχολείται με τις Η.Π.Α αλλά με την παρακμάζουσα «Ευρώπη» και την Γερμανία (όπως γράφει ο ίδιος, «αν θα είχα την επιλογή μεταξύ της γερμανικής ηγεμονίας και της αμερικανικής ηγεμονίας, θα επέλεγα την αμερικανική ηγεμονία χωρίς δισταγμό»). Emmanuel Todd attracted attention in 1976 when he predicted, at 25 years old, the fall of the Soviet Union, based on indicators such as increasing infant mortality rates. In the late 1970s Todd was widely pronounced "anti-communist", just as, following the publication of "After the Empire", he has been attacked as "anti-American" [λόγω της ομιλίας (video) ίσως κάποιοι τον θεωρήσουν "αντι-Γερμανό" - βέβαια όσοι ισχυριστούν κάτι τέτοιο δεν θα γνωρίζουν, για παράδειγμα, πως παλαιότερα είχε προτείνει η Γαλλία να μοιραστεί την μόνιμη θέση της στο Συμβούλιο Ασφαλείας του Ο.Η.Ε με την Γερμανία]. He challenges these labels and describes himself as a historian and anthropologist first, and it was his concern as a historian rather than political passion that motivated him to write After the Empire. In late 2002 he believed that the world was about to repeat the same mistake that it had made in regards to the Soviet Union during the 1970s—misinterpreting an expansion in US military activity as a sign of its increasing power, when in fact this aggression masks a decline.
Can the European Union survive — and should it? Does a united Europe represent the transcendence of the continent's bloody twentieth century, or its continuation by other means? Has a project begun in a spirit of liberty, equality, and fraternity turned authoritarian, hierarchical, and antagonistic? If the union is as bad as its critics claim, why does it remain so popular in many member nations? And what does all of this mean for the United States?
The clip is an excerpt of a panel discussion organised by Harper’s magazine (partial transcript). The panelists were James K. Galbraith, from the University of Texas, Austin; Ulrike Guérot, from the European Council on Foreign Relations; John N. Gray, Emeritus Professor at the London School of Economics; Christiane Lemke, Max Weber Chair in German and European Studies at New York University; and Emmanuel Todd, a social anthropologist at the National Institute of Demographic Studies in Paris (Εδώ όλες οι ομιλίες).
Ο κορμός της ανάρτησης -και η αφορμή γι' αυτήν- είναι το βίντεο. Απλά παρακάτω (II), για όποια και όποιον ενδιαφέρεται, υπάρχουν πέντε (5) διαδικτυακες αναφορές από και για τον Emmanuel Todd. Ο προβληματισμός που εκφράζεται στην ομιλία του είναι γονίμος κυρίως για μια ουσιαστική προσέγγιση των κοινωνικών και πολιτικών εξελίξεων και των βαθύτερων φόβων που αναδύονται στο εσωτερικό της Γαλλίας. Η ανάρτηση, λοιπόν, αφορά περισσότερο τη Γαλλία παρα την «Ευρώπη» ή το €uro.
Χαρακτηριστικές στιγμές από την ομιλία του:

https://www.youtube.com/watch?v=asPsJagGgAY

http://cosmoidioglossia.blogspot.gr/

Περισσότερα... »

ΔΡ.Ν.ΠΟΥΛΙΑΝΟΣ-ΑΝΑΓΩΓΗ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΛΕΞΕΩΝ ΣΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΤΟΥ ΛΙΘΟΥ

Δρ Νίκος Α. Πουλιανός (Προκαταρκτική, έκτακτη και ανεπίσημη συμμετοχή στο 1ο Παγκόσμιο Συνέδριο Νεοελληνικών Σπουδών - Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, 3-5 Ιουλίου 2008)

Σύμφωνα με την «κρατούσα» θεωρία, στο τέλος της 3ης χιλιετίας π.Χ. ανάγονται οι απαρχές της ελληνικής γλώσσας, η οποία καθιερώθηκε αντικαθιστώντας την «προελληνική» πελασγική. Όμως, οι ανθρωπολογικές μελέτες των σύγχρονων ανθρωπολογικών ομάδων, με γνώμονα τη γεωγραφική τους κατανομή (Α. Πουλιανός, 1962 – 2006), δείχνουν ότι ο ελλαδικός χώρος είναι αδιάλειπτα κατοικημένος από τους ίδιους πληθυσμούς, τουλάχιστον από το τέλος της παλαιολιθικής εποχής. Μεταξύ αυτών (βλ. Α. Πουλιανός, 1993), η έντονα ενδογαμική και αυτόχθονα ομάδα των Σαρακατσάνων, οι οποίοι ανέκαθεν ομιλούν μόνο την Ελληνική χωρίς προσμίξεις άλλων λεκτικών τύπων (βλ. Kretscmer, 1907).

Έτσι, έχουν διατηρήσει για πάνω από 30.000 χρόνια τον ίδιο ανθρωπολογικό τύπο, μαζί βέβαια με τη γλώσσα. Με βάση αυτές τις μελέτες ο Α. Πουλιανός κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η Ελληνική είναι η μητρική γλώσσα της ινδοευρωπαϊκής ομάδας γλωσσών. Η συνεχής εξάλλου κατοίκηση της ευρύτερης γεωγραφικής περιοχής του Αιγαίου επιβεβαιώνεται από ολοένα και περισσότερες ανασκαφικές έρευνες.

Π.χ. στα σπήλαια: Πετραλώνων Χαλκιδικής της Κάτω Παλαιολιθικής (Α. Πουλιανός, 1982), Θεόπετρας Θεσσαλίας της Μέσης Παλαιολιθικής έως και Νεολιθικής (Κυπαρίσση, 2000), Γιούρων Αλοννήσου της Μεσολιθικής έως και Νεολιθικής (Σάμψων, 1998), Κοιλάδας Αργολίδας επίσης της Μεσολιθικής έως και Νεολιθικής εποχής (Jacobsen, 1969) κ.ά. Κατά τη διάρκεια λεξικογράφησης της παλαιολιθικής ορολογίας από τον γράφοντα (Ν. Πουλιανός, 2007), λαμβάνοντας επίσης υπόψη τα ανωτέρω, ορισμένες λέξεις της Ελληνικής έδειξαν να ανήκουν στην εποχή του λίθου.

Ο προκαταρκτικός χαρακτήρας της παρούσας δημοσίευσης δεν επιτρέπει την αναφορά παρά σε τρεις μόνο από αυτές, που είναι: η Οπλή, το Όπλο και το Εργαλείο. Η ετυμολογία της λέξης εργαλείο παραπέμπει στο έργο που παράγεται με τη λείανση ή τα αντικείμενα που μετατρέπονται σε χρηστικά με τη λείανση.


Έτσι είναι πολύ πιθανό ότι η χρήση αυτής της λέξης ανάγεται στους νεολιθικούς χρόνους, καθώς τότε τα λίθινα κ.ά. σκεύη παρασκευάζονταν βασικά με τεχνικές λείανσης και όχι όπως σε προηγούμενες εποχές με τεχνικές κρούσης και πίεσης. Κατά συνέπεια όσον αφορά τις προηγούμενες περιόδους, πρέπει να υπήρχε σε χρήση άλλη λέξη.

Στο σπήλαιο Πετραλώνων έχουν ανευρεθεί οπλές ελαφοειδών και ιπποειδών, που δείχνουν να έχουν μεταφερθεί από Αρχανθρώπους, φανερώνοντας έτσι ότι ήδη από την Κάτω Παλαιολιθική εποχή είναι γνωστές οι ιδιότητες των οπλών των οπληφόρων ζώων, με τη συνδυασμένη δηλαδή διπλή σημασία τόσο του εργαλείου, σαν κεράτινη επένδυση των μεταπόδιων οστών για άνετη βάδιση, τρέξιμο ή σκαρφάλωμα, όσο και σαν αμυντικό όργανο - όπλο (στα μεγαλόσωμα ιδίως θηλαστικά). Συνεπώς, με βάση τα παραπάνω δεδομένα, αλλά κ.ά. πιο πρόσφατων έως σύγχρονων εποχών, η λέξη όπλο είναι δυνατόν ετυμολογικά να προέρχεται από τις οπλές.

Με άκρα επιφύλαξη, παρόμοια πιθανότητα ετυμολόγησης από γλωσσολογική άποψη, έχει διατυπώσει και ο Μπαμπινιώτης (2002), με την αξιοσημείωτη επίσης επισήμανση ότι δεν συνάδει με τις γνωστές ινδοευρωπαϊκές ρίζες. Πόσο παλιά μπορεί να είναι η προαναφερόμενη σημασία του όπλου, οπωσδήποτε δεν ανιχνεύεται εύκολα. Πάντως, η τρίτη σημασία, εκείνης του κυνηγετικού εργαλείου, πρέπει να είναι, έστω και λίγο, μεταγενέστερη. Ακόμα νεότερη κατ’ ανάγκη είναι η τέταρτη έννοια, του αμυντικοεπιθετικού όπλου, για χρήση εναντίον άλλων ανθρώπων σε συρράξεις, καθότι για την Παλαιολιθική δεν έχει βρεθεί ούτε ένα στοιχείο που να δικαιολογεί την πολεμική του σημασία.

Οι πόλεμοι είναι μια πολύ «πρόσφατη εφεύρεση», αφορώντας περισσότερο την εποχή του Χαλκού, που όπως και να είναι με βάση τα υπάρχοντα δεδομένα δεν ξεπερνά σε παλαιότητα την περίοδο των μεσολιθικών χρόνων.

Σε επίρρωση των ανωτέρω, η πρώτη σημασία που παρατίθεται για τη λέξη όπλο στο 9τομο λεξικό του Δημητράκου, είναι αυτή του εργαλείου: "οργανον δι' ου ο άνθρωπος εργάζεται προς αντιμετώπισιν των αναγκών της ζωής, εργαλείον, σκεύος, αντικείμενον εν χρήσει... όπλον αρούρης = δρέπανον... όπλον γεροντικόν = βακτηρία (μπαστούνι)... όπλον δείπνων = οινοδόχον αγγείον". Πρβλ. εξάλλου, όπλομαι, οπλίζω = ετοιμάζω, αλλά και εξ-οπλισμός πλοίου ή επιστημονικός κλπ. Επίσης για την Παλαιολιθική, συχνά δεν είναι γνωστό ποία εργαλεία μπορεί να ήταν ξεκάθαρα κυνηγετικά όπλα, ποία απλώς «συνήθη οικιακά» εργαλεία και ποία και τα δύο.

Έτσι, η χρήση των γενικών όρων τέχνεργο, εργαλείο ή εξοπλισμός (ανάλογα με τη σημασία) πρέπει να θεωρείται πιο εύστοχος για τις απώτερες εποχές του λίθου, αντί αποκλειστικά της λέξης όπλο, με βάση τη σύγχρονη εννοιολογικά σημασία, που ενίοτε απαντάται σε ξενόγλωσσες πραγματείες (π.χ. ως weapon ή orudje). Συμπερασματικά μπορεί να ειπωθεί ότι με βάση τις παρατηρήσεις των οπλών των οπληφόρων ζώων ξεκίνησε η χρήση της λέξης όπλο, αρχικά με την έννοια του εργαλείου και ταυτόχρονα ή ίσως λίγο αργότερα του αμυντικού οργάνου και κατόπιν του κυνηγετικού εργαλείου. Στη συνέχεια, βασικά κατά τη Νεολιθική προς Χαλκολιθική εποχή, η λέξη όπλο αντικαθίσταται σταδιακά με τη λέξη εργαλείο, όταν τα διάφορα λίθινα ή οστέινα αντικείμενα μετατρέπονται σε χρηστικά με τη λείανση, αλλά και προς διάκριση από τα «νεοεμφανισθέντα καθαυτού» όπλα, για τον προσδιορισμό της αντίστοιχης εξειδικευμένης χρήσης κατά τις πολεμικές ενέργειες.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ
Δημητράκου Δ. (1964) - Μέγα Λεξικόν της Ελληνικής Γλώσσης. Εκδ. Ελλ. Παιδεία. Αθήνα.
Jacobsen Th. W. (1969) - Excavations at Porto Cheli and Vicinity. Preliminary Report II. The Franchthi Cave. Hesperia, Journal of the American School of Classical Studies at Athens, v. XXXIII, Νο 3.
Kretscmer P. (1907) - Zur Geschichte der griechischen Dialekte. Glotta, Göttingen, 16-17. Κυπαρίσση – Αποστολίκα Ν. (2000) – Σπήλαιο Θεόπετρας. Δώδεκα χρόνια ανασκαφών και έρευνας 1987-1998. Πρακτικά Διεθνούς Συνεδρίου, Τρίκαλα 6-7 Νοεμβρίου 1998.
Μπαμπινιώτης Γ. (2002) - Λεξικό Νέας Ελληνικής Γλώσσας, β΄ έκδοση, Αθήνα. Πουλιανός Α. Ν. (1962 – 2006) - Η Προέλευση των Ελλήνων. Αθήνα.
Πουλιανός Α. Ν. (1982) - Το Σπήλαιο του Αρχανθρώπου των Πετραλώνων.
Πουλιανός Α. Ν. (1993) - Σαρακατσάνοι, ο αρχαιότερος λαός της Ευρώπης. Αθήνα.
Πουλιανός Ν. Α. (2007) - Έκθεση επιστημονικής απασχόλησης έτους 2007 (αρ. πρωτ. 3793 / 6-12-2007 της Εφορείας Παλαιοανθρωπολογίας -Σπηλαιολογίας Ν. Ελλάδας του ΥΠ.ΠΟ.).
Σάμψων Α. (1998) - The Neolithic and Mesolithic occupation of the Cyclop's cave, Youra, Alonessos, Greece. BSA 93, pp. 1-22.

/www.aee.gr

Περισσότερα... »

Το τέλος της θητείας Αβραμόπουλου, η ανάληψη του ΥΕΘΑ από τον Ν. Δένδια και η κρισιμότητα των περιστάσεων

Ο Δ. Αβραμόπουλος αποχαιρέτησε ήδη την υπόλοιπη, πολιτική και στρατιωτική ηγεσία του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας και από αύριο θα συγκαταλέγεται στη νέα Ευρωπαϊκή Επιτροπή υπό τον Ζαν Κλωντ Γιούνκερ.Ήδη ανακοινώθηκε η διαδοχή του από τον ως σήμερα υπουργό Ανάπτυξης Ν. Δένδια. Η περίσταση προσφέρεται για ορισμένες κρίσεις, αλλά και σκέψεις για το μέλλον.

Κατ’ αρχήν, επειδή σε αυτή τη χώρα η κριτική είναι πάντα άφθονη, αλλά ο έπαινος σπάνιος, πρέπει εδώ να αναγνωριστεί ότι η λήγουσα θητεία του Δ. Αβραμόπουλου στο ΥΕΘΑ υπήρξε άκρως επιτυχημένη, και πιθανώς καταλυτική για τη διατήρηση του αξιόμαχου των ελληνικών ΕΔ εν μέσω κρίσης. Ο γράφων αισθάνεται την υποχρέωση να προβεί στη δημόσια αυτή αναγνώριση, γιατί κατά την έναρξη της δεύτερης υπουργίας Αβραμόπουλου είχε εκφραστεί αρνητικά για αυτόν, λόγω της μέτριας πρώτης θητείας του στο υπουργείο (επί πρωθυπουργίας Παπαδήμου). Και όμως: στη δεύτερη θητεία του στο ΥΕΘΑ ο κ. Δ. Αβραμόπουλος αναδείχθηκε σε έναν εξαιρετικό υπουργό, που ενστερνίστηκε την ευθύνη, συνεργάστηκε με τους Αρχηγούς των Επιτελείων και έλυσε κρίσιμα ζητήματα που χρόνιζαν, παίρνοντας καίριες αποφάσεις χωρίς ευθυνοφοβία. Μας διέψευσε λοιπόν ο κ. Αβραμόπουλος και τον συγχαίρουμε γι’ αυτό – του ευχόμαστε καλή επιτυχία στη νέα (επίσης νευραλγική) θέση του ως Επιτρόπου.

Η επιλογή του Ν. Δένδια ως νέου υπουργού Εθνικής Άμυνας συνιστά έκπληξη και είναι μια αφορμή για ορισμένους προβληματισμούς:

Οι προβληματισμοί δεν αφορούν τις ικανότητες του Ν. Δένδια να ανταποκριθεί στα καθήκοντα του ΥΕΘΑ. Ο νέος υπουργός έχει δώσει καλά δείγματα γραφής στο υπουργείο Προστασίας του Πολίτη, μειώνοντας την εγκληματικότητα εν μέσω κρίσης, ελέγχοντας τη λαθρομετανάστευση και αποκαθιστώντας τη λειτουργικότητα των μέσων του Πυροσβεστικού Σώματος. Μπορεί βασίμως να υποτεθεί ότι θα συνεχίσει την καλή δουλειά που γίνεται στο Υπουργείο Εθνικής Άμυνας.

Ο προβληματισμός που δημιουργείται από την τοποθέτηση Δένδια στο ΥΕΘΑ έχει να κάνει με τηνκρισιμότητα των περιστάσεων που αυτή υποδηλώνει. Με δεδομένο ότι ο Ν. Δένδιας είχε συγκεκριμένο έργο να φέρει σε πέρας στο υπουργείο Ανάπτυξης, και μάλιστα έργο πολιτικά κρίσιμο για την κυβέρνηση (ρύθμιση “κόκκινων δανείων”, αποκατάσταση ρευστότητας κλπ.), θα φαινόταν λογικότερη η επιλογή οποιουδήποτε άλλου προσώπου για το ΥΕΘΑ (είχαν ακουστεί ιδίως οι κκ. Μιχελάκης και Αρβανιτόπουλος). Η επιλογή του Ν. Δένδια μάλλον υποδηλώνει ότι η διεθνής κατάσταση, και ιδίως η συμπεριφορά της Τουρκίας, δεν επέτρεψαν “δευτεροκλασάτες” επιλογές και αντιθέτως επέβαλαν την επιλογή ενός υπουργού που ήδη δύο φορές (Χρυσή Αυγή, “κόκκινα δάνεια”) ανέλαβε να χειριστεί “καυτές πατάτες”. Επομένως ο εύλογος προβληματισμός είναι, κατά πόσον η επόμενη “καυτή πατάτα” είναι τα ελληνοτουρκικά.

Όλες οι ενδείξεις συγκλίνουν σε καταφατική απάντηση. Η κρίση στην κυπριακή ΑΟΖ έχει ήδη ξεκινήσει, με την προκλητική διεξαγωγή ερευνών από το τουρκικό σκάφος BARBAROS εντός των προσδιορισμένων “οικοπέδων” της κυπριακής ΑΟΖ. Εφ΄όσον η Άγκυρα υλοποιήσει την ήδη εξαγγελλόμενη τοποθέτηση πλατφόρμας γεωτρήσεων εντός της κυπριακής ΑΟΖ, η κατάσταση θα οξυνθεί πολύ περισσότερο.

Η προκλητική συμπεριφορά της Άγκυρας πιθανότατα έρχεται ως αντίδραση στη συμπαράταξη Ελλάδας, Κύπρου και Αιγύπτου, που αποτυπώθηκε ήδη στο κοινό ανακοινωθέν της συνάντησης των υπουργών Εξωτερικών και αναμένεται να διατρανωθεί στη συνάντηση των πρωθυπουργών των τριών χωρών στις 7 Νοεμβρίου. Ο άξονας των τριών χωρών, σε συνεργασία με το Ισραήλ, απειλεί να ακυρώσει τους σχεδιασμούς της Τουρκίας στην περιοχή. Ειδικά η “απώλεια” της Αιγύπτου, χώρας κομβικής για τους συσχετισμούς στη Μ. Ανατολή και τον μουσουλμανικό κόσμο, προκαλεί σοβαρό εκνευρισμό στην Άγκυρα και μειώνει τις ελπίδες για επιβολή των θέσεών της με διπλωματικά μέσα.

Όμως αυτό που πρέπει να συνειδητοποιήσουν οι υπόλοιπες χώρες, και πρωτίστως η Ελλάδα και η Κύπρος, είναι ότι το διακύβευμα των υδρογονανθράκων (και μάλιστα του κυρίαρχου ρόλου της Κυπριακής Δημοκρατίας στην εκμετάλλευσή τους) είναι τόσο υψηλό, ώστε η Τουρκία δύσκολα θα υποχωρήσει αμαχητί. Η σημαντική οικονομική επένδυση για την αγορά του υπερσύγχρονου ερευνητικού Barbaros (και επομένως την απεξάρτηση από εταιρίες ενοικίασης), η πιθανή επανάληψή της σε περίπτωση αγοράς πλατφόρμας εξόρυξης, η έντονη παρουσία του τουρκικού ναυτικού στην περιοχή ενδιαφέροντος, ακόμα και η μαραθώνια χθεσινή σύσκεψη του τουρκικού Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας είναι ενδείξεις που επιβεβαιώνουν τη διαπίστωση αυτή.

Ελλάδα και Κύπρος πρέπει να είναι προετοιμασμένες για κάθε ενδεχόμενο. Ως τώρα, οι χειρισμοί είναι ψύχραιμοι και στιβαροί. Σε διπλωματικό επίπεδο, η διακοπή των διαπραγματεύσεων για το Κυπριακό από τον Πρόεδρο Αναστασιάδη με το σκεπτικό ότι δεν μπορεί να διαπραγματεύεται υπό το κράτος τουρκικών απειλών, υπήρξε ορθή κίνηση. Στο στρατιωτικό επίπεδο, η αναβάθμιση της ελληνικής ναυτικής παρουσίας στην Αν. Μεσόγειο με φρεγάτα και υποβρύχιο (υπό τους μανδύες της UNIFIL και της “Active Endeavour” αντίστοιχα) ήταν απάντηση επιβεβλημένη αλλά και με επιδέξιο διπλωματικό κάλυμμα. Το κρίσιμο ερώτημα όμως είναι τι θα συμβεί, αν η Τουρκία “τραβήξει το σκοινί” σε σημείο που να απαιτεί την παρεμπόδισή της με άσκηση ένοπλης βίας, όπως π.χ. με την τοποθέτηση δικής της πλατφόρμας εξόρυξης εντός της κυπριακής ΑΟΖ. Αν και η φοβική στάση έναντι της Τουρκίας έχει καταστεί δομικό πρόβλημα της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής, το μέγεθος του διακυβεύματος και ο κίνδυνος για την Κύπρο επιβάλλει σθεναρή στάση από ελληνικής πλευράς.

Κάποιες αναλύσεις τοποθετούν τον ορίζοντα της ελληνοτουρκικής κρίσης ως τον Σεπτέμβριο του 2015, αλλά η Ελλάδα πρέπει να προσπαθήσει να απομακρύνει τον χρονικό αυτό ορίζοντα όσο γίνεται.Αφ’ ενός επειδή, από διπλωματική άποψη, η διεθνής θέση της Τουρκίας βαίνει διαρκώς επιδεινούμενη, λόγω της διεθνούς δυσφορίας για την ποικιλότροπη υποστήριξη τους καθεστώτος Ερντογάν στους ακραίους ισλαμιστές του ISIL. Αφ΄ετέρου επειδή οι βραχυπρόθεσμες εξελίξεις των εξοπλιστικών προγραμμάτων των δύο χωρών υπόσχονται ένα μείζον ελληνικό πλεονέκτημα περί το 2016.

Στα τέλη του 2015, καλώς εχόντων των πραγμάτων, οι ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις θα έχουν εντάξει πλήρως στους επιχειρησιακούς σχεδιασμούς τους τρία πρόσθετα υπερσύγχρονα υποβρύχια αναερόβιας πρόωσης (τα S121 “Πιπίνος” και S118 “Ωκεανός” που ήδη εκτελούν δοκιμές, καθώς και το S122 “Ματρόζος” που αναμένεται επίσης να ξεκινήσει δοκιμές πριν το τέλος του 2014) και θα ετοιμάζονται να εντάξουν ένα ακόμη (το S123 “Κατσώνης”). Ταυτόχρονα, το ΠΝ θα έχει επανεξοπλίσει με νέους συσσωρευτές άλλα τρία από τα παλιότερα υποβρύχιά του, πέραν του S112 “Τρίτων” που ήδη εξοπλίστηκε (βάσει της παραγγελίας έξι συσσωρευτών παραδοτέων ανά έξι μήνες από αρχές 2014 ως τέλη 2016). Η ένταξη τεσσάρων (μαζί με το ήδη υπηρετούν S120 “Παπανικολής”) υποβρυχίων αναερόβιας πρόωσης, άκρως χρήσιμων στην Αν. Μεσόγειο και απολύτως άγνωστων στο τουρκικό ναυτικό, θα σημάνει καίρια ανατροπή του ναυτικού συσχετισμού ισχύος προς όφελος της Ελλάδας,και μάλιστα την κρισιμότερη στιγμή.

Επιπλέον, ο χρόνος ως τα τέλη του 2015 θα επιτρέψει την ολοκλήρωση προγραμμάτων που δρομολογήθηκαν επί υπουργίας Αβραμόπουλου, όπως είναι η επανενεργοποίηση μερικών (τουλάχιστον) από τα αεροσκάφη ναυτικής συνεργασίας P-3 Orion, που θα προσδώσουν αυξημένες δυνατότητες επιτήρησης, η παραλαβή εκατοντάδων τεθωρακισμένων της οικογένειας Μ-113, κρισιμότατων οχημάτων υποστήριξης της οικογένειας Oshkosh, πρόσθετων παραγγελιών πυρομαχικών κάθε είδους, και φορτίων κρίσιμων ανταλλακτικών για τα αεροσκάφη της ΠΑ και τις φρεγάτες του Στόλου.

Επισημαίνουμε όμως, ότι η ολοκλήρωση αυτών των προγραμμάτων δε σημαίνει απαραίτητα ότι η Ελλάδα είναι έτοιμη “για κάθε ενδεχόμενο”… Μια χώρα που προετοιμάζεται για κάθε ενδεχόμενο δεν διατηρεί στρατιωτική θητεία 9 μηνών και τις μονάδες της υποεπανδρωμένες… Δεν υποβαθμίζει τηνεκπαίδευση της Εφεδρείας, αλλά αντίθετα την εντατικοποιεί. Μια χώρα που προετοιμάζεται για κάθε ενδεχόμενο ΔΕΝ αποσύρει 40 βομβαρδιστικά αεροσκάφη με ωφέλιμο φορτίο 7 τόνους βόμβες και ακτίνα δράσης 2.000 χλμ. – τα διατηρεί πλόιμα, έστω και ανεπίσημα, με δυνατότητα επανενεργοποίησης…

Επομένως ο νέος υπουργός Εθνικής Άμυνας Ν. Δένδιας, που αναλαμβάνει υπό κρίσιμες συνθήκες, καλείται να συνεχίσει το έργο που βρήκε, αλλά και να προχωρήσει πέρα από αυτό. Του ευχόμαστε καλή επιτυχία, για το καλό της Πατρίδας. Γιατί δεν αποκλείεται, έτσι όπως ήρθαν τα πράγματα, να χτυπήσει τη δική του πόρτα η Ιστορία…

http://e-amyna.com/

Περισσότερα... »

Έρχεται ο Τζέφρυ Νο3- πανηγυρίστε ρε

Ένα πλουσιόπαιδο-κομμουνιστής, πλαισιωμένο από συντρόφια με επενδύσεις εκατομμυρίων στο εξωτερικό και με πολλά ακίνητα στην Ελλάδα ο καθένας, έρχεται πλήρης υποσχέσεων υπέρ των ξένων που θα τηρήσει, και με υποσχέσεις για τους Έλληνες που ασφαλώς δεν θα τηρήσει. Όμως, θα γίνει Πρωθυπουργός, παρά τω ότι οι Έλληνες δεν τρώνε κουτόχορτο και δεν ψηφίζουν αχυρανθρώπους, μόνο και μόνο διότι αυτόν θέλουν τα διεθνή νεοταξικά συμφέροντα. Είναι βέβαιο πως θα ψηφηστεί διότι το τελικό μέτρημα των ψήφων θα γίνει από ΕβραιοᾹμερικανική ιδιωτική εταιρία. Γιαυτό η νεώτερη έκδοση του ΓΑΠ ως Πρωθυπουργού θα μας έλθει στη μάπα σαν χαστούκι.



Με τις γειές μας,

Πολύδωρος




ΝΗΦΕ ΚΑΙ ΜΕΜΝΗΣΟ ΑΠΙΣΤΕΙΝ ΑΡΘΡΑ ΤΑΥΤΑ ΤΩΝ ΦΡΕΝΩΝ
Να παραμένεις νηφάλιος και να θυμάσαι να δυσπιστείς, αυτά είναι οι βάσεις του νου (ΕΠΙΧΑΡΜΟΣ)



Be a dispassionate observer and remember to doubt. Such are the foundations of the mind. - EPIMARCHOS (phisopher & theatre writer from the island of Kos, 540-450 BC), translated by Polydoros







Νους ορά και νους ακούει = the mind visions and the mind listens. - Epimarchos




From: Hera
Sent: Wednesday, 29 October 2014 9:58 PM
To: undisclosed recipients:
Subject: Έρχεται ο Τζέφρυ Νο3- πανηγυρίστε ρε


http://www.berlin-athen.eu/

Περισσότερα... »

ΟΔΥΣΣΕΑ ΕΛΥΤΗ ΑΞΙΟΝ ΕΣΤΙ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ ΕΚΤΟ ΠΡΟΦΗΤΙΚΟΝ

*****
Χρόνους πολλούς μετά την Αμαρτία που την είπανε Αρετή μέσα στις εκκλησίες και την ευλόγησαν. Λείψανα παλιών άστρων και γωνιές αραχνιασμένες τ' ουρανού σαρώνοντας η καταιγίδα που θα γεννήσει ο νους του ανθρώπου. Και των αρχαίων Κυβερνητών τα έργα πληρώνοντας η Χτίσις, θα φρίξει. Ταραχή θα πέσει στον Άδη, και το σανίδωμα θα υποχωρήσει από την πίεση τη μεγάλη του ήλιου. Που πρώτα θα κρατήσει τις αχτίδες του, σημάδι ότι καιρός να λάβουνε τα όνειρα εκδίκηση. Και μετά θα μιλήσει, να πει: εξόριστε Ποιητή, στον αιώνα σου, λέγε, τι βλέπεις;
-Βλέπω τα έθνη, άλλοτες αλαζονικά, παραδομένα στη σφήκα και
στο ξινόχορτο.
-Βλέπω τα πελέκια στον αέρα σκίζοντας προτομές Αυτοκρατόρων
και Στρατηγών.
-Βλέπω τους εμπόρους να εισπράττουν σκύβοντας το κέρδος των
δικών τους πτωμάτων.
-Βλέπω την αλληλουχία των κρυφών νοημάτων.


Χρόνους πολλούς μετά την Αμαρτία που την είπανε Αρετή μέσα στις εκκλησίες και την ευλόγησαν. Αλλά πριν, ιδού, θα γίνουν οι ωραίοι που ναρκισσεύτηκαν στις τριόδους Φίλιπποι και Ροβέρτοι. Θα φορέσουν ανάποδα το δαχτυλίδι τους, και με καρφί θα χτενίσουνε το μαλλί τους, και με νεκροκεφαλές θα στολίσουνε το στήθος τους, για να δελεάσουν τα γύναια. Και τα γύναια θα καταπλαγούν και θα στέρξουν. Για να έβγει αληθινός ο λόγος, ότι σιμά η μέρα όπου το κάλλος θα παραδοθεί στις μύγες της Αγοράς. Και θα αγαναχτήσει το κορμί της πόρνης μην έχοντας άλλο τι να ζηλέψει. Και θα γίνει κατήγορος η πόρνη σοφών και μεγιστάνων, το σπέρμα που υπηρέτησε πιστά, σε μαρτυρία φέρνοντας. Και θα τινάξει πάνουθέ της την κατάρα, κατά την Ανατολή το χέρι τεντώνοντας και φωνάζοντας: εξόριστε Ποιητή, στον αιώνα σου, λέγε, τι βλέπεις;
-Βλέπω τα χρώματα του Υμηττού στη βάση την ιερή του Νέου Α-
στικού μας Κώδικα.
-Βλέπω τη μικρή Μυρτώ, την πόρνη από τη Σίκινο, στημένη πέτρι-
νο άγαλμα στην πλατεία της Αγοράς με τις Κρήνες και τα ορθά
Λεοντάρια.
-Βλέπω τους έφηβους και βλέπω τα κορίτσια στην ετήσια Κλήρω-
ση των Ζευγαριών.
-Βλέπω ψηλά, μες στους αιθέρες, το Ερεχθείο των Πουλιών.


Λείψανα παλιών άστρων και γωνιές αραχνιασμένες τ' ουρανού σαρώνοντας η καταιγίδα που θα γεννήσει ο νους του ανθρώπου. Αλλά πριν, ιδού, θα περάσουν γενεές το αλέτρι τους πάνω στη στέρφα γης. Και κρυφά θα μετρήσουν την ανθρώπινη πραμάτεια τους οι Κυβερνήτες, κηρύσσοντας πολέμους. Όπου θα χορτασθούνε ο Χωροφύλακας και ο Στρατοδίκης. Αφήνοντας το χρυσάφι στους αφανείς, να εισπράξουν αυτοί τον μιστό της ύβρης και του μαρτυρίου. Και μεγάλα πλοία θ' ανεβάσουν σημαίες, εμβατήρια θα πάρουν τους δρόμους, οι εξώστες να ράνουν με άνθη τον Νικητή. Που θα ζει στην οσμή των πτωμάτων. Και του λάκκου σιμά του το στόμα, το σκοτάδι θ' ανοίγει στα μέτρα του, κράζοντας: εξόριστε Ποιητή, στον αιώνα σου, λέγε, τι βλέπεις;
-Βλέπω τους Στρατοδίκες να καίνε σαν κεριά, στο μεγάλο τραπέζι
της Αναστάσεως.
-Βλέπω τους Χωροφυλάκους να προσφέρουν το αίμα τους, θυσία
στην καθαρότητα των ουρανών.
-Βλέπω τη διαρκή επανάσταση φυτών και λουλουδιών.
-Βλέπω τις κανονιοφόρους του Έρωτα.


Και των αρχαίων Κυβερνητών τα έργα πληρώνοντας η Χτίσις, θα φρίξει. Ταραχή θα πέσει στον Άδη, και το σανίδωμα θα υποχωρήσει από την πίεση τη μεγάλη του ήλιου. Αλλά πριν, ιδού, θα στενάξουν οι νέοι, και το αίμα τους αναίτια θα γεράσει. Κουρεμένοι κατάδικοι θα χτυπήσουν την καραβάνα τους πάνω στα κάγκελα. Και θα αδειάσουν όλα τα εργοστάσια, και μετά πάλι με την επίταξη θα γεμίσουν, για να βγάλουνε όνειρα συντηρημένα σε κουτιά μυριάδες, και χιλιάδων λογιών εμφιαλωμένη φύση. Και θα 'ρθουνε χρόνια χλωμά και αδύναμα μέσα στη γάζα. Και θα 'χει καθένας τα λίγα γραμμάρια της ευτυχίας. Και θα 'ναι τα πράγματα μέσα του κιόλας ωραία ερείπια. Τότε, μην έχοντας άλλη εξορία, που να θρηνήσει ο Ποιητής, την υγεία της καταιγίδας από τ' ανοιχτά στήθη του αδειάζοντας, θα γυρίσει για να σταθεί στα ωραία μέσα ερείπια. Και τον πρώτο λόγο του ο στερνός των ανθρώπων θα πει, ν' αψηλώσουν τα χόρτα, η γυναίκα στο πλάι του σαν αχτίδα του ήλιου να βγει. Και πάλι θα λατρέψει τη γυναίκα και θα την πλαγιάσει πάνου στα χόρτα καθώς που ετάχθη. Και θα λάβουνε τα όνειρα εκδίκηση, και θα σπείρουνε γενεές στους αιώνες των αιώνων!


http://pyrisporos.blogspot.com

Περισσότερα... »

ΓΕΩΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΚΑΙ ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ ΡΕΥΣΤΟΤΗΤΑ ΣΤΗΝ ΗΠΕΙΡΟ ΤΟ 1200 – 1450 μ.Χ. – Δεσποτάτο της Ηπείρου

Έχοντες υπ΄ όψιν μας, τις μέχρι τώρα δημοσιεύσεις μας, περί Αρβάνου, Αρβάνων και των Ελλήνων Αρβανιτών, αλλά και για το χρησιμοποιούμενο από την Αλβανική προπαγάνδα σύγχυσης, μουσουλμανικό χωριό Arben – Άρμπεν (στα Γκέκικα) ή Armper -Άρμπερ (στα Τόσκικα) και την περί αυτού περιοχή Arberia, δια τα οποία ιδίως συμπεριλάβαμε στις αναρτήσεις:
— Το Άρβανον, τα όρη Άρβανα και η «Jireček Line»
—Ο γεωγραφικός όρος «Αλβανία» το 1450 μ.χ., σύμφωνα με χάρτη του Κροάτη φιλοαλβανού Αλβανολόγου, Milan Šufflay, ο οποίος προσλήφθηκε για να συνεχίσει τη μελέτη του Jireček, και έγραψε το 3ο βιβλίο του «Codex Αlbanicus»
—Ο γεωγραφικός όρος «Αλβανία» το 1450 μ.χ., σύμφωνα με χάρτη του Κροάτη φιλοαλβανού Αλβανολόγου, Milan Šufflay, ο οποίος προσλήφθηκε για να συνεχίσει τη μελέτη του Jireček, και έγραψε το 3ο βιβλίο του «Codex Αlbanicus»
— Άρβανον, Άρβανα, Άρμπουνα, Αρμπέν, Αρμπερία, Αλβανόπολις, Ελμπασάν, Κρόϊα, Άρβων — Λέξεις δια πάσαν προπαγάνδα.
— Τις ιστορικές αναφορές σε ντοκουμέντα του 1043, του 1081, του 1167 και του 1190, που μνημονεύουν και προσδιορίζουν το Άρβανον, τα Άρβανα ως ευρύτερη κατοικημένη περιοχή και τους Αρβανίτες,
— ΣΥΜΠΕΡΑΙΝΟΥΜΕ ΑΒΙΑΣΤΑ:
1.– Το Άρβανον και τα Άρβανα ως ευρύτερη περιοχή, ήσαν υπαρκτά και προσδιορίστηκαν γεωγραφικά, Ανατολικώς των λιμνών Οχρίδος και Πρέσπας, καθώς και νοτίως των σημερινών Τιράνων και Ελμπασάν. Αυτή η περιοχή, δέσποζε των αρχαίων οδικών αρτηριών, συμπεριλαμβανομένης και της αρχαίας Εγνατίας οδού, οι οποίες διέρχονταν μέσα από το έδαφος των Αρβάνων.
2.– Το Άρβανον και τα Άρβανα, ευρίσκοντο κατά μία σαφή εικόνα, στην καρδιά της ΕΛΛΗΝΟΦΩΝΗΣ ΒΟΡΕΙΟΥ ΗΠΕΙΡΟΥ. Οι κάτοικοί του είχαν αναλάβει τη στρατιωτική φύλαξη των διαβάσεων και των κάστρων της περιοχής τους, δια λογαριασμόν της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, τουλάχιστον μέχρι το 1204, όπου η πρώτη άλωση της Κωνσταντινούπολης, προσδιόρισε και τον σταδιακό εκφυλισμό, μέχρι και την πτώση της Βυζαντινής αυτοκρατορίας, σε χρονοδιάστημα ακόμα 200 με 250 ετών. Αυτοί οι κάτοικοι-πολεμιστές των Αρβάνων (γνωστών αργότερα ως stradioti), είχαν κτίσει πλησίων των στρατιωτικών τους εγκαταστάσεων, τα αναφερόμενα «περί το Άρβανον πολίχνεια» των μνημονευθέντων ιστορικών πηγών, στα οποία διέμενον οι οικογένειές τους.
3.– Η Ελληνοφωνία της Βορείου Ηπείρου (η οποία εξακολουθεί να υπάρχει και σήμερα σε πείσμα του Αλβανικού καθεστώτος), μέχρι του ποταμού Μάτη (Mat) δεν προέκυψε από κάποια ιστορική μετανάστευση Ελλήνων προς βορράν, τη διερευνούμενη χρονική περίοδο 1000 – 1400 μ.Χ., αλλά προϋπήρξε και χάνεται στα αρχαία χρόνια, με αποτέλεσμα να δίδεται ο χαρακτηρισμός των «αυτόχθονων» σ΄ αυτόν τον Ελληνικό και Ελληνόφωνο πληθυσμό.
4.– Το Άρβανον και τα Άρβανα, ΣΥΝΥΠΗΡΞΑΝ ΧΡΟΝΙΚΑ με το Άρμπεν ή Άρμπερ και την περι αυτό περιοχή Αρμπερία και έχει αποδειχθεί, ότι πρόκειται για τόπους που είναι αδύνατον να συμπέσουν και σε πληθυσμούς, με διαφορετικά, ανταγωνιστικά έως εχθρικά εθνοτικά χαρακτηριστικά. Η και Γκέκικη ονομασία «Άρμπεν» της Άρμπερ, υποδηλώνει την κατ΄ εξαίρεση κατοίκηση μιας μικρής νοτιοανατολικής περιοχής, από το Αλβανικό φύλλο των Γκέκηδων, κατ΄ αντιδιαστολή της αρχαίας Ελληνοκατοίκησης της Βορείου Ηπείρου και των ευρισκόμενων στην «καρδιά» της Αρβάνων.
5.– Εφ΄ όσον καταλαβαίνουμε τη στρατιωτική δομή της κοινωνίας των Αρβανιτών (Ελλήνων κατοίκων-πολεμιστών των Αρβάνων) προϋποθέτει «κοινωνία κατ΄ εξοχήν κλειστή» ΔΗΛΑΔΗ κοινωνία η οποία δύσκολα θα μπορούσε να δεχθεί «ξένους» στους κόλπους της, κάτω από αυστηρές προϋποθέσεις. Αυτό είναι στοιχειώδες και ελάχιστο απαιτούμενο, για να διαφυλάξει την ασφάλειά της και την ασφάλεια του τόπου που είχε αναλάβει τη στρατιωτική φύλαξη. Λόγω έλλειψης λεπτομερών γραπτών στοιχείων, της περιόδου 1000 – 1400 μ.Χ. για τη περιοχή των Αρβάνων και τους Αρβανίτες, την στρατιωτική κοινωνική δομή τους, μόνο εκ των υστέρων μπορούμε να την κατανοήσουμε, αν αποδεχθούμε τον ισχυρισμό των Σουλιωτών, ότι είναι Έλληνες Αρβανίτες και μελετήσουμε τους Έλληνες Αρβανίτες της στρατιωτικής περιοχής του Σουλίου, αρκετά χρόνια μετά.
ΟΜΩΣ η γενική ρευστότητα της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, κατά τη χρονική περίοδο 1200 – 1450 μ.Χ., πρωτίστως επηρέαζε και προκαλούσε γεωπολιτική ρευστότητα και στην Ήπειρο, η οποία δέσποζε στο δυτικό άκρο της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, στην καρδιά της οποίας (Ηπείρου) στρατηγικά υπήρξαν τα Άρβανα. Ας δούμε λοιπόν τι προέκυψε στην περιοχή που μας ενδιαφέρει, από μια σειρά ιστορικών γεγονότων.
=== ΔΕΣΠΟΤΑΤΟΝ ΤΗΣ ΗΠΕΙΡΟΥ (από αναδημοσιεύσεις της el.wikipedia.org)
Το Δεσποτάτο της Ηπείρου ήταν ένα από τα κράτη που προέκυψαν από την κατάλυση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας μετά την Δ΄ Σταυροφορία το 1204. Μαζί με την Αυτοκρατορία της Νίκαιας και την Αυτοκρατορία της Τραπεζούντας θεωρούσε ότι είναι νόμιμη συνέχεια της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Αρχικά περιελάμβανε τα εδάφη της Ηπείρου και της Αιτωλοακαρνανίας. Γρήγορα επεκτάθηκε στα Ιόνια Νησιά καθώς και σε σημαντικά τμήματα της Αλβανίας, της Θεσσαλίας της Μακεδονίας και της Θράκης.
Από τα μέσα του 13ου αιώνα άρχισε να συρρικνώνεται στα αρχικά του όρια, ενώ κατά διαστήματα υποτάχθηκε στους Σέρβους και στο κράτος της Νικαίας. Στα μέσα του 15ου αιώνα κατακτήθηκε από τους Οθωμανούς. Έχοντας αρχικά ως έδρα την πόλη της Άρτας και αργότερα τα Γιάννενα. διοικήθηκε διαδοχικά από Βυζαντινούς, Σέρβους και Ιταλούς ηγεμόνες.
Η φεουδαλικής υπόσταση του κράτους οδήγησε συχνά τους ηγέτες του σε μία σειρά συμμαχιών, επιγαμιών και συγκρούσεων, με Φράγκους, Ιταλούς, Βουλγάρους και Βυζαντινούς ηγεμόνες του Κράτους της Νικαίας καθώς και με Αλβανούς και Βλάχους φυλάρχους.
=== Μιχαήλ Α΄ Κομνηνός Δούκας: Ίδρυση του Δεσποτάτου της Ηπείρου

Ιδρύθηκε από τον Μιχαήλ Α΄ Δούκα το 1204. Ο Μιχαήλ Άγγελος Κομνηνός Δούκας ήταν εξάδελφος των αυτοκρατόρων Ισαάκιου Β΄ Αγγέλου και Αλεξίου Γ΄. Αρχικά είχε συνάψει συμμαχία με τον Βονιφάτιο Μονφερατικό. Στη συνέχεια προσπάθησε να ανακόψει την κατάκτηση της Πελοποννήσου από τους Φράγκους αν και δεν τα κατάφερε, χάνοντας στη μάχη του ελαιώνα του Κούνδουρου. Επέστρεψε στην Ήπειρο, στην πρώην αυτοκρατορική επαρχία του Θέματος της Νικοπόλεως και ίδρυσε το Δεσποτάτο της Ηπείρου με έδρα την Άρτα διαλύοντας τη συμμαχία με τον Βονιφάτιο.

Σύντομα η Ήπειρος έγινε η νέα πατρίδα Ελλήνων προσφύγων από την Κωνσταντινούπολη, τη Θεσσαλία και την Πελοπόννησο και ο Μιχαήλ αναφερόταν ως ο δεύτερος Νώε, ο οποίος έσωζε τον κόσμο από τον κατακλυσμό των Φράγκων. Ο Ιωάννης Ι΄ Καματηρός, Πατριάρχης Κωνσταντινούπολης δεν τον θεωρούσε νόμιμο διάδοχο και ακολούθησε τον Θεόδωρο Α΄ Λάσκαρη στη Νίκαια της Βιθυνίας. Έτσι ο Μιχαήλ αναγνώρισε την εξουσία του Πάπα Ιννοκέντιου Γ” στην Ήπειρο, κόβοντας τους δεσμούς του με την Ορθόδοξη Εκκλησία.

Ο Ερρίκος της Φλάνδρας απαίτησε την υποταγή του Μιχαήλ στη Λατινική Αυτοκρατορία, κάτι που ο Μιχαήλ έκανε, τουλάχιστο κατ” όνομα, επιτρέποντας στην κόρη του να παντρευτεί τον αδελφό του Ερρίκου, Ευστάθιο (Eustace) το 1209. Ο Μιχαήλ δεν κράτησε τη συμφωνία του. Θεωρώντας ότι η ορεινή Ήπειρος θα ήταν απρόσβλητη από τους Λατίνους σύναπτε ή κατέλυε συμμαχίες σύμφωνα με τις περιστάσεις. Στο μεταξύ, οι συγγενείς του Βονιφάτιου από το Μονφεράτ, είχαν βλέψεις για την Ήπειρο και το 1210 ο Μιχαήλ συμμάχησε με τη Βενετία και επιτέθηκε στο Βονιφάτιο στη Θεσσαλονίκη. Ο Μιχαήλ ήταν ιδιαίτερα σκληρός με τους αιχμαλώτους του, σταυρώνοντας σε κάποιες περιπτώσεις Λατίνους ιερείς. Αντιδρώντας, ο Ιννοκέντιος τον αφόρισε. Ο Ερρίκος κράτησε την πόλη και εξανάγκασε τον Μιχαήλ σε νέα, ονομαστική τουλάχιστον, συμμαχία.

Ο Μιχαήλ όμως έστρεψε την προσοχή του στην κατάληψη άλλων στρατηγικά σημαντικών πόλεων που κατείχαν οι Λατίνοι: Λάρισα, Δυρράχιο και Οχρίδα παίρνοντας στον έλεγχό του την Εγνατία Οδό, τον κύριο δρόμο για την Κωνσταντινούπολη. Πήρε επίσης στον έλεγχό του λιμάνια του Κορινθιακού κόλπου. Το 1214, κατάλαβε την Κέρκυρα από τη Βενετία, αλλά αργότερα δολοφονήθηκε στα τέλη του ίδιου έτους. Tον διαδέχθηκε ο νόθος αδελφός του Θεόδωρος.
=== Θεόδωρος Κομνηνός Δούκας: Η Διαμάχη με τη Νίκαια και τη Βουλγαρία

Ο Θεόδωρος αμέσως επιτέθηκε στη Θεσσαλονίκη και πολέμησε με τους Βούλγαρους. Ο Ερρίκος της Φλάνδρας πέθανε στην αντεπίθεση και το 1217 ο Θεόδωρος αιχμαλώτισε το διάδοχό του Πέτρο του Κουρτεναί και πιθανότατα τον εκτέλεσε. Η Λατινική αυτοκρατορία όμως διέσπασε την προσοχή της λόγω της αυξανόμενης δύναμης της Νίκαιας και δεν μπόρεσε να σταματήσει τον Θεόδωρο να καταλάβει τη Θεσσαλονίκη το 1224.

Το 1225, μετά την κατάληψη της Αδριανούπολης από τον Ιωάννη Γ΄ Δούκα Βατάτζη του βασιλείου της Νικαίας, ο Θεόδωρος καταφθάνει και καταλαμβάνει με τη σειρά του την πόλη. Ο Θεόδωρος συμμάχησε επίσης με τους Βούλγαρους για να διώξει τους Λατίνους από την Θράκη. Το 1227 ο Θεόδωρος έχρισε τον εαυτό του Αυτοκράτορα της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, πράγμα όμως που δεν αναγνωρίστηκε από τους περισσότερους ελληνικούς θεσμούς, κυρίως από τον Πατριάρχη της Νικαίας.

Το 1230, ο Θεόδωρος καταλύει την συμμαχία με τους Βούλγαρους, ευελπιστώντας να προκαλέσει την πτώση του Ιβάν Ασέν Β΄ (Ivan Asen II) που τον είχε παρεμποδίσει να επιτεθεί στην Κωνσταντινούπολη. Στην μάχη της Κλοκοτνίτσα (κοντά στο Χάσκοβο στην Βουλγαρία) ο Βούλγαρος Τσάρος νίκησε, αιχμαλώτισε και στη συνέχεια τύφλωσε τον Θεόδωρο. Έτσι, στο θρόνο του Δεσποτάτου της Ηπείρου ανήλθε ο ανεψιός του ο Μιχαήλ Β΄. Στη συνέχεια ο Θεόδωρος απελευθερώθηκε και διοίκησε τη Θεσσαλονίκη μαζί με τον αδερφό του Εμμανουήλ σαν υποτελής.
=== Μιχαήλ Β΄ Κομνηνός Δούκας: Η κυριαρχία της Νικαίας και του Βυζαντίου

Η Ήπειρος ποτέ δεν μπόρεσε να ανακτήσει την ισχύ της μετά την ήττα. Ο Μιχαήλ Β΄ αφότου έχασε την Θεσσαλονίκη που καταλήφθηκε από την αυτοκρατορία της Νικαίας 1246, συμμάχησε με τους Λατίνους εναντίον της Νικαίας. Το 1248 ο Ιωάννης Βατάτζης εξανάγκασε τον Μιχαήλ Β΄ να τον αναγνωρίσει ως αυτοκράτορα και εις αντάλλαγμα τον αναγνώρισε ως Δεσπότη της Ηπείρου. Η εγγονή του Βατάτζη, Μαρία, παντρεύτηκε τον υιό του Μιχαήλ, Νικηφόρο. Ενώ το 1248 η κόρη του Μιχαήλ, Άννα, παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο Β΄ Βιλλεαρδουίνο του Πριγκιπάτου της Αχαΐας, και ο Μιχαήλ αποφάσισε να εκπληρώσει, βάση της συμμαχίας τους, τις υποχρεώσεις του έναντι του Βατάτζη. Στην μάχη που ακολούθησε όμως ηττήθηκε, και ο παλιός Δεσπότης, Θεόδωρος, συνελήφθη εκ νέου και πέθανε αυτή τη φορά στην φυλακή.

Ο Θεόδωρος Β΄ Λάσκαρης συμμάχησε με τον Μιχαήλ Β΄ και τους διαδόχους του, και τα παιδιά τους, που είχαν αρραβωνιαστεί από τον Ιωάννη χρόνια πριν, παντρεύτηκαν τελικά το 1257, λαμβάνοντας έτσι εις αντάλλαγμα το Δυρράχιο. Ο Μιχαήλ Β΄ όμως δεν δέχτηκε την εδαφική παραχώρηση το 1257 και εξεγέρθηκε, νικώντας μάλιστα τον στρατό της Νικαίας τον οποίο ηγείτο ο Γεώργιος Ακροπολίτης. Καθώς ο Μιχαήλ κατευθυνόταν προς την Θεσσαλονίκη, δέχθηκε επίθεση από τον Μανφρέδο Χοενστάουφεν της Σικελίας ο οποίος κατέλαβε την Αλβανία και την Κέρκυρα. Εντούτοις ο Μιχαήλ σύναψε συμμαχία μαζί του παντρεύοντας την κόρη του Ελένη μαζί του. Μετά τον θάνατο του Θεόδωρου Β΄, ο Μιχαήλ Β΄, ο Μανφρέδος και ο Γουλιέλμος Β΄ πολέμησαν κατά τον νέο αυτοκράτορα της Νικαίας Μιχαήλ Η΄ Παλαιολόγο. Η συμμαχία ήταν πολύ ασταθής και το 1259 ο Γουλιέλμος συνελήφθη στην μάχη της Πελαγονίας. Ο Μιχαήλ Η΄ μπόρεσε να καταλάβει την πρωτεύουσα του Μιχαήλ Β΄, την Άρτα, περιορίζοντας την εξουσία του Μιχαήλ Δούκα στις πόλεις των Ιωαννίνων και της Βόνιτσας. Η Άρτα επανακατελήφθη το 1260 όταν ο Μιχαήλ Η΄ ήταν απασχολημένος με την επανακατάληψη της Κωνσταντινουπόλεως.
=== Ιταλική εισβολή

Μετά την αποκατάσταση της αυτοκρατορίας στην Κωνσταντινούπολη, ο Μιχαήλ Η΄ έκανε συχνές επιθέσεις ενάντια της Ηπείρου και εξανάγκασε το γιό του Μιχαήλ Β΄, Νικηφόρο, να παντρευτεί την ανιψιά του Άννα Καντακουζηνή, το 1265. Ο Μιχαήλ Η΄ θεωρούσε την Ήπειρο υποτελή, αν και ο Μιχαήλ Β΄ και ο Νικηφόρος συνέχιζαν να είναι σύμμαχοι με το Πριγκιπάτο της Αχαΐας και το Δουκάτο των Αθηνών. Το 1267 η Κέρκυρα και μεγάλο κομμάτι της Ηπείρου καταλήφθηκαν από τον Κάρολο των Ανζού και το 1271 ο Μιχαήλ Β΄ πέθανε, αν και ο Μιχαήλ Η΄ δεν προσπάθησε να καταλάβει άμεσα την Ήπειρο. Επέτρεψε στο Νικηφόρο να διαδεχθεί το Μιχαήλ Β΄ και να αντιμετωπίσει τον Κάρολο, ο οποίος κατέλαβε το Δυρράχιο μέσα στον ίδιο χρόνο. Το 1270 ο Νικηφόρος συμμάχησε με τον Κάρολο εναντίον του Μιχαήλ Η΄, δεχόμενος να γίνει υποτελής του. Με την ήττα του Καρόλου, ο Νικηφόρος έχασε την Αλβανία από την αυτοκρατορία.

Στην εποχή του Ανδρόνικου Β΄, ο Νικηφόρος ανανέωσε τη συμμαχία του με την Κωνσταντινούπολη. Το 1292 όμως, ο Νικηφόρος συμμάχησε με τον Κάρολο Β΄ της Νάπολης αν και ο Κάρολος νικήθηκε από τον στόλο του Ανδρόνικου. Ο Νικηφόρος πάντρεψε την κόρη του με το γιο του Καρόλου, Φίλιππο Α΄ του Τάραντο και του πούλησε μεγάλο κομμάτι της κυριαρχίας του. Μετά το θάνατο του Νικηφόρου το 1296, η επιρροή των Βυζαντινών μεγάλωσε όσο κυβερνούσε η Άννα, η εξαδέλφη του Ανδρονίκου Β΄, για λογαριασμό του νεαρού γιου της Θωμά. Το 1306 επαναστάτησε εναντίον του Φιλίππου, παίρνοντας το μέρος του Ανδρονίκου. Οι Λατίνοι κάτοικοι εκδιώχθηκαν, αλλά εξαναγκάστηκε να επιστρέψει κάποια εδάφη στο Φίλιππο. Το 1312, ο Φίλιππος εγκατέλειψε τις βλέψεις του για την Ήπειρο και τις έστρεψε προς την αποθνήσκουσα Λατινική αυτοκρατορία.
=== Κατάρρευση του Δεσποτάτου

Η Άννα πάντρεψε τον Θωμά με μια κόρη του Ανδρόνικου Β΄, αλλά αυτός δολοφονήθηκε το 1318 από τον Νικόλαο Ορσίνι ο οποίος παντρεύτηκε τη χήρα του και πήρε τον έλεγχο του Δεσποτάτου. Αναγνωρίστηκε σαν νόμιμος ηγέτης του Δεσποτάτου από τον Ανδρόνικο Β΄, αλλά τον ανέτρεψε ο αδελφός του Ιωάννης Β΄ Ορσίνι το 1323. Ο Ιωάννης δηλητηριάστηκε από τη γυναίκα του Άννα, η οποία άσκησε την αντιβασιλεία για λογαριασμό του Νικηφόρου Β΄. Το 1337 ο Ανδρόνικος Γ΄, έφτασε στη βόρεια Ήπειρο με ένα στρατό που εν μέρει ήταν συγκροτημένος από 2000 Τούρκους που τους είχε παράσχει ο σύμμαχός του, Ομούρ του Αϊδινίου. Είχαν αναφερθεί ταραχές στις περιοχές του Βερατίου και των Κανίνων ως συνέπεια των επαναλαμβανόμενων επιθέσεων των Αλβανών. Ο Ανδρόνικος νίκησε τους Αλβανούς και έστρεψε την προσοχή του στο Δεσποτάτο. Η Άννα, η χήρα του δεσπότη, προσπάθησε να έρθει σε διαπραγματεύσεις μαζί του, αλλά ο Ανδρόνικος απαίτησε την ολοκληρωτική υποταγή του Δεσποτάτου, στο οποίο η Άννα τελικά συμφώνησε. Έτσι το Δεσποτάτο της Ηπείρου ενσωματώθηκε ειρηνικά και πάλι στην Αυτοκρατορία. Όμως, ένας από τους όρους της συμφωνίας ήταν ο Νικηφόρος Β΄ να αρραβωνιαστεί μία από τις κόρες του Ιωάννη Καντακουζηνού. Όταν ήλθε ο καιρός να γίνει ο αρραβώνας, ανακαλύφθηκε ότι ο Νικηφόρος είχε εξαφανισθεί.

Τελικά ο Ανδρόνικος έμαθε πως ο Νικηφόρος είχε μεταφερθεί στην Ιταλία από μέλη της Ηπειρωτικής αριστοκρατίας που ήταν υποστηρικτές της ανεξαρτησίας της Ηπείρου. Εκεί, διέμεινε για ένα χρονικό διάστημα στον Τάραντα, στην αυλή της Αικατερίνης Βαλουά, τιτουλάριας αυτοκράτειρας της Κωνσταντινούπολης. Το 1339 ξέσπασε επανάσταση στην Ήπειρο με την υποστήριξη της Αικατερίνης, που βρισκόταν στην Πελοπόννησο, και του Νικηφόρου που είχε επιστρέψει στην Ήπειρο και είχε την έδρα του στο Θωμόκαστρο. Στα τέλη όμως του 1339, αυτοκρατορικά στρατεύματα έφτασαν στην περιοχή, και το 1340 έφτασε ο ίδιος ο Ανδρόνικος συνοδεύμενος από τον Ιωάννη Καντακουζηνό. Τελικά οι επαναστάτες πείστηκαν με τη δύναμη της διπλωματίας και όχι τόσο των όπλων να υποταχθούν στην εξουσία του αυτοκράτορα. Ο Νικηφόρος παρέδωσε το Θωμόκαστρο, αρραβωνιάστηκε την Μαρία, κόρη του Ιωάννη Καντακουζηνού και πήρε τον τίτλο του πανυπερσέβαστου.

Όταν η αυτοκρατορία βρέθηκε σε εμφύλιο πόλεμο μεταξύ του Ιωάννη Ε΄ Παλαιολόγου και του Ιωάννη ΣΤ΄ Καντακουζηνού, η Ήπειρος καταλήφθηκε από τους Σέρβους. Ο Νικηφόρος Β΄ κατάφερε να ανακαταλάβει την Ήπειρο το 1356 και πρόσθεσε στην επικράτειά του τη Θεσσαλία. Ο Νικηφόρος πέθανε κατά την κατάπνιξη επανάστασης από Αλβανούς, οι οποίοι είχαν εισέλθει στην ευρύτερη περιοχή προς υποστήριξη των Σέρβων, το 1359 και το δεσποτάτο ενσωματώθηκε εκ νέου στην αυτοκρατορία. Στις επόμενες δεκαετίες έπεσε στα χέρια των ιταλικών οικογενειών Μπουοντελμόντι και Τόκκων, από τους οποίους την πήραν οι Οθωμανοί.
=== Δεσπότες της Ηπείρου
— Δυναστεία Κομνηνών – Δουκάδων
Μιχαήλ Άγγελος Κομνηνός Δούκας (1204-1214)
Θεόδωρος Κομνηνός Δούκας (1214-1230), αυτοκράτορας από 1227-1230
Μιχαήλ Β΄ Κομνηνός Δούκας (1230-1271)
Νικηφόρος Α΄ Κομνηνός Δούκας (1271-1296)
Θωμάς Κομνηνός Δούκας (1296-1318)
— Δυναστεία Ορσίνι
Νικόλαος Ορσίνι (1318-1323)
Ιωάννης Ορσίνι (1323-1335)
Νικηφόρος Β΄ Ορσίνι ( 1335-1337), (1356-1359) <<<< (ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΔΕΣΠΟΤΑΤΟΥ ΤΗΣ ΗΠΕΙΡΟΥ)
— Σέρβικη Δυναστεία (Nemanjić)

Σημειώνεται ότι το Δεσποτάτο της Ηπείρου καταλύθηκε το 1359, οι παρακάτω «Τσάροι» υπήρξαν τοποτηρητές του Σέρβου τσάρου, που διατήρησαν και τον τίτλο του Δεσπότη της Ηπείρου.
Συμεών Ούρεσης Παλαιολόγος (Uroš) (1359-1366), αυτοκράτορας (τσάρος) Σέρβων και Ελλήνων.
Θωμάς Β΄ Πρελούμπος (Preljubović) (1366-1384), Δεσπότης.
Μαρία Αγγελλίνα Δούκαινα Παλαιολογίνα (1384-1385).
Δυναστεία Μπουοντελμόντι (Buondelmonti)
Ησαύ Μπουοντελμόντι (1385-1411).
Γεώργιος Μπουοντελμόντι (1411).
Δυναστεία Τόκκων (Tocco)
Κάρολος Α΄ Τόκκος (1411-1429).
Κάρολος Β΄ Τόκκος (1429-1448), κατάληψη Ιωαννίνων από τους Οθωμανούς του 1430.
Λεονάρδος Τόκκος (1448-1479), κατάληψη Άρτας το 1449 και Αγγελόκαστρου το 1460.
Πηγές για το Δεσποτάτο Ηπείρου της el.wikipedia.org
Donald M. Nicol «Οι τελευταίοι αιώνες του Βυζαντίου 1261-1453″ (πρώτη ελληνική μετάφραση(1969), εκδόσεις Παπαδήμα, 1996,(μετάφραση Στάθης Κομνηνός),
Ιστορία του ελληνικού έθνους, Εκδοτική Αθηνών, Αθήνα 1980. Τόμος Θ”, σελ. 91-106.
Ήπειρος: Ιστορικοί ελληνικοί χρόνοι, Εκδοτική Αθηνών, Αθήνα 1997, σελ. 198-237.
N. Donald, Το δεσποτάτο της Ηπείρου 1267-1479, εκδ. Ελληνική Ευρωεκδοτική, Αθήνα 1991.
Ν. Ζιάγκος, Φεουδαρχική Ήπειρος και Δεσποτάτο της Ελλάδας, Αθήνα 1974.
G. Prinzing: «Studien zur Provinz und Zentralverwaltung im Machtbereich der epirotischen Herrscher Michael I. Und Theodoros Dukas» (2 Σειρές), Ηπειρωτικά Χρονικά 24(1982), σελ. 73–120 και τόμος 25(1983), σελ. 37–112.
Π. Αραβαντινός, Χρονογραφία της Ηπείρου, τόμ. Β΄, εκδ. Κουλτούρα, [χ.χ.], Αθήνα, σελ. 57-171.
ΛΟΙΠΑ ΓΕΝΙΚΑ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ

Χωρίς αμφιβολία, η περίοδος 1200 – 1450 μ.Χ. είναι η πλέον ταραχώδης, για την Βυζαντινή αυτοκρατορία και την Ήπειρο ιδιαίτερα, με σκληρούς και αδιάκοπους πολέμους, από το Ιόνιο μέχρι και την Μικρά Ασία (Κωνσταντινούπολης και Νίκαιας, αλλά και Τραπεζούντας συμπεριλαμβανομένων) και από τα τότε όρια Σερβίας και Βουλγαρίας, έως και τη βόρεια Πελοπόννησο.

Αυτή η πολύπλευρη κρίση, είναι φύση αδύνατον να μην επηρέασε την στρατοκρατική κοινωνία των Αρβανιτών, οι οποίοι μάλιστα, από το μεσοδιάστημα αυτής της περιόδου, άρχισαν να γίνονται διάσημοι και περιζήτητοι σαν επαγγελματίες πολεμιστές, γνωστοί πλέον ως «stradioti» στους Λατίνους ηγεμόνες μέχρι και την Ισπανία, στην Αίγυπτο και Λιβύη, στη Κύπρο και στη Συρία!!!

Παρά την γενική κρίση, τη πρώτη περίοδο, περί το 1200 με 1300 μ.Χ., καταγράφεται αύξηση του πληθυσμού της Ηπείρου, σε πείσμα κάποιων καταστροφολόγων των Ελλήνων της εποχής, λόγω μεγάλου μεταναστευτικού κύματος ΕΛΛΗΝΩΝ, από την Κωνσταντινούπολη και την ευρύτερη περιοχή της, οι οποίοι αναζήτησαν και βρήκαν καταφύγιο στην Ήπειρο

Θα πρέπει να μη φανταζόμαστε πολυπληθέστατους στρατούς. Εκείνη την περίοδο (αλλά και αμέσως μετά), κανένας ηγεμόνας δεν μπορούσε να συγκροτήσει στρατό, που να ξεπερνούσε συνολικά τη δύναμη των 10.000 ανδρών το πολύ και που στις πλείστες των περιπτώσεων έπρεπε να διασπάτε σε δύο και τρία μέτωπα συγχρόνως. Τα σύνορα των χαρτών είναι ενδεικτικά και ουδέποτε οριστικά και συνέβαινε το παράδοξο, ενώ ένας ηγεμόνας-φεουδάρχης εμφανιζόταν να έχει στη κατοχή του μια ευρύτατη περιοχή, στη πραγματικότητα εντός της φαινομενικής επικράτειάς του, υπήρχαν ανυπότακτες περιοχές, τόσο στη Βόρειο Ήπειρο (Άρβανα κλπ), όσο και στη Νέα Ήπειρο (σημερινή Βόρεια Αλβανία), τους άτυπους ηγεμόνες των οποίων, οι τιτλούχοι πρίγκιπες ή δούκες, αποκαλούσαν άρχοντες των βουνών.

Ο κάθε ηγεμονίσκος Ηπείρου, Μακεδονίας, Θεσσαλίας, καραδοκούσε κάθε στιγμή, να βρει την ευκαιρία να υποτάξει τις όμορες με συτόν μικροηγεμονίες και να επεκτείνει την επικυριαρχία του και πέραν από αυτές, εκμεταλλευόμενος τη κατάσταση αποσύνθεσης της Βυζαντινής αυτοκρατορίας. Επειδή έκαστος γνώριζε και τις πραγματικές του δυνάμεις, για να πετύχει του σκοπού του, σύναπτε συμμαχίες τοπικού επιπέδου, αλλά κατά τέτοιον τρόπο μεταβλητότητας, που και αυτές οι συνάψεις πρόσκερων αλλά και αλλοπρόσαλλων συμμαχιών, αποδεικνύουν τη πολιτικοστρατιωτική ρευστότητα της περιοχής τη περίοδο 1200 – 1450.

Η στρατιωτική πίεση δεν υφίστατο μόνο μεταξύ των τοπικών ηγεμονίσκων Ηπείρου, Μακεδονίας και Θεσσαλίας. Σύντομα οι στρατιωτικές πιέσεις άρχισαν να εμφανίζονται από δυσμάς από τους Λατίνους ηγεμόνες και από βοράν, από την Βουλγαρία και από την Σερβία. Από το 1300 περίπου και μετά, ο οποιοσδήποτε (πλην των πιστών μέχρι τέλους στη Βυζαντινή αυτοκρατορία) δεν δίσταζε να συμμαχεί με Τούρκους, είτε για να ικανοποιήσεις τις φιλοδοξίες του, είτε για να περισώσει τα κεκτημένα του. Το τελευταίο αποδείχθηκε βούτυρο στο ψωμί των Τούρκων, οι οποίοι με διάθεση μικρών κατά περίπτωση δυνάμεων, είχαν διεισδύσει σε όλη την Βαλκανική χερσόνησο και έγιναν οι ρυθμιστές των εξελίξεων και μετέπειτα κατακτητές.

Οι πολλοί γάμοι μεταξύ οικογενειών αριστοκρατών, Βυζαντινών, Βούλγαρων, Σέρβων, Λατίνων κλπ, δεν μπόρεσαν να αποκαταστήσουν μια στοιχειώδη σταθερότητα στη περιοχή της Ηπείρου, της οποίας πρέπει να τονίσουμε, το ρεύμα για πλήρη ανεξαρτητοποίηση είχε γιγαντωθεί περί το 1350 περίπου.

Από το 1359 μέχρι το 1385, έχουμε τη δεύτερη στρατιωτική διείσδυση προς νότον των Σέρβων, που επηρέασε πρωτίστως την Ήπειρο. Οι Σέρβοι και στις δύο εισβολές τους δεν δημιούργησαν πληθυσμιακές αναταράξεις σε βάρος του Ελληνικού πληθυσμού. Αντιθέτως, εκτιμώντες τις Ελληνικές κοινωνικές δομές που υπερίσχυαν σε Ηπείρο, Θεσσαλία και Μακεδονία, είχαν τη πρόνοια να αυτοαναγορεύονται σε βασιλείς ή αυτοκράτορες Σέρβων και Ελλήνων.

Επίσης, δεν υπάρχουν γραπτά κείμενα που να αναφέρουν ότι τα διάφορα ετερόκλητα εκστρατευτικά σώματα, συνοδεύονταν από εισβολή μεταναστών. Κάτι τέτοιο θα ήταν παράλογο, διότι σε περιόδους παρατεταμένων ή συχνά επαναλαμβανόμενων πολέμων σε μια περιοχή, είναι εντελώς ασύνηθες, άοπλοι πληθυσμοί, να μετοικίζουν και να εγκαθίστανται σε αυτήν, ενώ εξακολουθούν οι πόλεμοι και η διοικητική αστάθεια. Αντίθετα, η φτώχεια ως επακόλουθο των μακροχρόνιων πολέμων, εξαναγκάζει μερικές φορές ντόπιους πληθυσμούς, να μετακινούνται προς ασφαλέστερες περιοχές. Στη περίπτωση της Ηπείρου όμως, είδαμε να υπάρχει αναφορά μετεγκατάστασης σε αυτήν ΕΛΛΗΝΩΝ προσφύγων από τη περιοχή Κωνσταντινουπόλεως μετά το 1204, επειδή θεωρούσαν την εύφλακτον Ήπειρο, σαν περισσότερο ασφαλή από την Κωνσταντινούπολη!!!

ΕΠΟΜΕΝΩΣ, μέχρι το 1400 – 1430, δεν βλέπουμε να έχουμε σοβαρή διείσδηση αλλογενών πληθυσμών (Αλβανών, Σλάβων) διότι ούτε οι στρατιωτικές δυνάμεις αποκτούσαν μακρόχρονη επικράτηση, ούτε και μαζική μετανάστευση Ελλήνων Αρβανιτών παρατηρείται. Το ότι έστω και πρόσκαιρα, η Βυζαντινή αυτοκρατορία, κατώρθωσε να ανακτήσει τα περισσότερα εδάφη της σε Μακεδονία, Θεσσαλία και Ήπειρο (συμπεριλαμβανομένων και των Άρβανων σύμφωνα με χάρτη της εποχής 1252 – 1315) σημαίνει ότι τα ερείσματα του Βυζαντίου σε Ελληνικούς πληθυσμούς ήσαν σημαντικότατα.

http://arvanitis.eu/

Περισσότερα... »

Οι 8 λόγοι για τους οποίους πρέπει να ανησυχούμε για την κρίση στην Κύπρο....

Του Χρήστου Α. Καπούτση

Πρέπει να ανησυχούμε για τα συμβαίνοντα στην ΑΟΖ της Κύπρου; Μήπως διάφοροι εθνικιστές και κάποιοι γραφικοί εθνοπαράφρονες κινδυνολογούν άσκοπα και άστοχα, για μία ακόμη φορά; Ή πράγματι απειλούνται τα εθνικά συμφέροντα και τα κυριαρχικά δικαιώματα της Κυπριακής Δημοκρατίας, αλλά και της Ελλάδας, από την Τουρκική εξωτερική πολιτική;

Ας κωδικοποιήσουμε τα γεγονότα και παράλληλα, ας προσπαθήσουμε να τα ερμηνεύσουμε:


1. Η Τουρκία προσέβαλε κυριαρχικά δικαιώματα ενός ανεξάρτητου κράτος , της Κυπριακής Δημοκρατίας. Πως; Με την παρουσία του τουρκικού ερευνητικού σκάφους ΜΠΑΡΜΠΑΡΟΣ, που παραβίασε τα όρια της ΑΟΖ της Κύπρου, χωρίς την νόμιμη άδεια, από το κυρίαρχο κράτος, δηλαδή την Κυπριακή Δημοκρατία. Το ΜΠΑΡΜΠΑΡΟΣ συνοδεύουν και δυο πολεμικά πλοία του Τουρκικού Στόλου. Άρα , είναι μη αμφισβητούμενο γεγονός, η παραβίαση της Διεθνούς Νομιμότητας στην Κύπρο. «Η τωρινή πρόκληση της Τουρκίας, είναι χειρότερη από τα Ίμια», δήλωσε ο εκπρόσωπος του Δημοκρατικού Συναγερμού (ΔΗΣΥ) Πρόδρομος Προδρόμου.


2. Μετά τη βεβαιωμένη παραβίαση της Διεθνούς Νομιμότητας από την Τουρκία, υπήρξαν αντιδράσεις από τους Διεθνείς οργανισμούς; Η απάντηση είναι ΝΑΙ. Αντέδρασαν η Ε.Ε. και οι ΗΠΑ, όχι όμως και το Σ.Α. του ΟΗΕ .

Ήταν αποτελεσματικές αυτές οι αντιδράσεις; Η απάντηση είναι ΟΧΙ. Γιατί; Διότι οι αντιδράσεις ήταν εξαιρετικά ήπιες. Πιο συγκεκριμένα:

Μετά από επίπονες προσπάθειες της Ελληνικής Κυβέρνησης, στο κείμενο των Συμπερασμάτων του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, δηλαδή της Συνόδου Κορυφής των ηγετών της ΕΕ, προστέθηκε και η εξής παράγραφος. «Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο εξέφρασε τη σοβαρή ανησυχία του απέναντι στην αναζωπύρωση της έντασης στην Ανατολική Μεσόγειο. Καλεί την Τουρκία , να δείξει αυτοσυγκράτηση και να σεβαστεί τα κυριαρχικά δικαιώματα της Κύπρου. Υπ' αυτές τις συνθήκες, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο θεωρεί ότι είναι πιο σημαντικό από ποτέ να βρεθεί μια συνολική λύση στην Κύπρο προς όφελος όλων των Κυπρίων». Ο Πρωθυπουργός της Βρετανίας Ντ. Κάμερον, δεν ήθελε να υπάρξει καν καταδικαστική αναφορά της Ε.Ε. για την συμπεριφορά της Τουρκίας.

Επίσης, η Βρετανία, «μπλόκαρε» μαζί με τη Σουηδία και τη Φινλανδία διάβημα της Ε.Ε. στα Ηνωμένα Έθνη για την τουρκική εισβολή στην ΑΟΖ της Κύπρου.

Ήπια ήταν ακόμη και η αντίδραση των ΗΠΑ. Σε επανειλημμένες ερωτήσεις, η εκπρόσωπος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ απέφυγε να καλέσει την Τουρκία να τερματίσει την επιδρομή της στην ΑΟΖ της Κύπρου και να αποχωρήσουν τα πλοία της. Και γιατί ήταν ήπιες οι αντιδράσεις της Ε.Ε. και των ΗΠΑ; Διότι η ΤΟΥΡΚΙΑ συνεχίζει απτόητη να καταγράφει την παρουσία της, άρα και τις απαιτήσεις της επί της Κυπριακής ΑΟΖ. Για μία ακόμη φορά, στην Ανατολική Μεσόγειο συγκρούονται: Η διεθνής νομιμότητα από τη μία πλευρά, με τα συμφέροντα ισχυρών κρατών και των πανίσχυρων πολυεθνικών εταιρειών που δραστηριοποιούνται στον χρυσοφόρο τομέα της Ενέργειας, από την άλλη. Συγκρούονται δηλαδή, η ΙΣΧΥΣ του ΔΙΚΑΙΟΥ, με το ΔΙΚΑΙΟ ΤΟΥ ΙΣΧΥΡΟΤΕΡΟΥ.


3. Γιατί, η Τουρκία, αγνοεί τα καταδικαστικά σε βάρος της κείμενα διεθνών οργανισμών; Διότι, ο πυρήνας της υπόθεσης, είναι η άρνηση της Τουρκίας να αναγνωρίσει την κρατική υπόσταση και τη διεθνή νομική προσωπικότητα της Κυπριακής Δημοκρατίας. Συνεπώς, προκύπτει εύλογα το εξής ερώτημα: Μπορεί μια χώρα, η Τουρκία, να έχει φιλοδοξίες να γίνει κράτος-μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, χωρίς να αναγνωρίζει και τα 28 κράτη-μέλη της Ένωσης, δηλαδή να θεωρεί ότι η Ε.Ε. έχει 27 μέλη, αγνοώντας την Κυπριακή Δημοκρατία; Αρμοδία να απαντήσει είναι προφανώς η Ε.Ε.

4. Είναι εκβιαστική η πολιτική της Τουρκίας σε βάρος της Κυπριακής Δημοκρατίας; Η απάντηση έχει ως εξής: Ο Πρωθυπουργός της Τουρκίας Α. Νταβούτογλου , δήλωσε ότι, είτε θα μοιραστούμε τον υποθαλάσσιο ορυκτό πλούτο, είτε θα πρέπει να σκεφτούμε τη λύση δυο ξεχωριστών κρατών στην Κύπρο. Ουσιαστικά η Τουρκία προτείνει, να εγκαταλείψει η Κυπριακή Δημοκρατία τα κυριαρχικά της Δικαιώματα και να επιστρέψει στις ενδοκοινοτικές συνομιλίες με στόχο την υπογραφή μιας λύσης, τουρκικών προδιαγραφών, δηλαδή μια λύση στη «φιλοσοφία» του Σχεδίου Ανάν. Διαφορετικά, η Τουρκία θα επιβάλει με την στρατιωτική της ισχύ, την τριχοτόμηση της ΑΟΖ της Κύπρου, μεταξύ των δυο συνιστώντων κρατών και της ιδίας, ως συν-δικαιούχου.!! Επίσης, συνιστά επίδειξη ισχύος η δήλωση του Α. ΝΤΑΒΟΥΤΟΓΛΟΥ (Πρωθυπουργός της Τουρκίας): "Το πλοίο Μπαρμπαρός θα κάνει τις σεισμικές έρευνες σύμφωνα με το πρόγραμμά του. Έχουν ληφθεί όλα τα απαραίτητα μέτρα για την προστασίας του. Κανείς να μην προσπαθήσει να παρεμποδίσει τις έρευνες, διότι θα προκαλέσει κρίση.»


5. Υπάρχουν όμως δυο πολύ ισχυρές αποφάσεις, ικανές να ακυρώσουν τα τουρκικά σχέδια. Η πρώτη, είναι η απόφυση που πήρε το «Εθνικό Συμβούλιο της Κυπριακής Δημοκρατίας», να μην επιτρέψει άνοιγμα άλλων ενταξιακών κεφαλαίων της Τουρκίας, μπλοκάροντας έτσι, την πορεία ένταξης της Τουρκίας στην Ε.Ε. Και η δεύτερη είναι, η αντιδήλωση της 21ης Σεπτεμβρίου του 2005 , που απαντά στην Τουρκία και τονίζει, ότι απαραίτητη προϋπόθεση για την τουρκική ενταξιακή πορεία είναι η αναγνώριση της Κυπριακής Δημοκρατίας. Ενόψει της Συνόδου Κορυφής της Ε.Ε. του Δεκεμβρίου, θα πρέπει Ελλάδα κα Κυπριακή Δημοκρατία να ενεργοποιήσουν και τις δυο αποφάσεις, απαιτώντας τη συμμόρφωση της Τουρκίας, προς τις αποφάσεις των θεσμικών οργάνων της Ε.Ε., εφόσον η Άγκυρα εξακολουθεί να επιθυμεί να γίνει μέλος της Ευρωπαϊκής Οικογένειας.


6. Η Ελληνική και Κυπριακή Κυβέρνηση, εξετάζουν το ενδεχόμενο να υπάρξει στρατιωτική η παρουσία της Ελλάδας στην περιοχή, με την αποστολή μιας Φρεγάτας του Πολεμικού μας Ναυτικού, στην περίπτωση που η Τουρκία θα κλιμακώσει την ένταση και θα αυξήσει την στρατιωτική παρουσία της στην ΑΟΖ της Κύπρου; Η απάντηση είναι, μάλλον ΝΑΙ…. Αν και η κυβέρνηση Σαμαρά- Βενιζέλου, είναι πολύ επιφυλακτική, με το επιχείρημα, ότι δεν θέλει να στρατικοποιήσει την κρίση. Ωστόσο, η παρουσία ελληνικής Φρεγάτας, έχει πλεονεκτήματα , όπως η επίδειξη σημαίας, που είναι μέρος της ναυτικής τακτικής. Η Ελληνική Κυβέρνηση το τελευταίο που θα επιθυμούσε τώρα, ήταν η εμπλοκή της σε μια σοβαρή Εθνική κρίση. Όμως, δεν μπορεί να αφήσει μόνη της την Κυπριακή Δημοκρατία να σηκώσει τα βάρος των τουρκικών προκλήσεων. Ο Πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς, θα μεταβεί τελικά στην Κύπρο καθ’ οδόν προς το Κάιρο, όπου στις 8 Νοεμβρίου θα πραγματοποιηθεί μια πολύ σημαντική τριμερής Σύνοδος Ελλάδας – Κύπρου – Αιγύπτου, με θέματα ενεργειακά και γεωπολιτικά. Το ανωτέρω τρίγωνο, σε συνδυασμό με το συμπληρωματικό Ελλάδα – Κύπρος – Ισραήλ, έχει εμμέσως πλην σαφώς, αντι-τουρκικό χαρακτήρα. Οι σχέσεις της Τουρκίας με την Αίγυπτο και το Ισραήλ, είναι, αν όχι εχθρικές, πάρα πολύ κακές. Άρα η Τουρκία είναι απομονωμένη, χωρίς ισχυρούς συμμάχους στην Ανατολική Μεσόγειο, μια παράμετρος , που θα πρέπει να αξιοποιηθεί δεόντως, από την ελληνική και ελληνοκυπριακή διπλωματία.

7. Η Ελληνική και ελληνοκυπριακή διπλωματία θα πρέπει να αξιοποιήσουν κάθε ευκαιρία, για την προβολή και καταδίκη της τουρκικής δραστηριότητας στην Ανατολική Μεσόγειο. Η πολιτική Ερντογάν-Νταβούτογλου περί «μηδενικών προβλημάτων με τους γείτονες της Τουρκίας» απέτυχε παταγωδώς και μετεξελίχθηκε σε «προβλήματα με όλους τους γείτονες». Επίσης , ο αμερικανικός και ευρωπαϊκός Τύπος και σοβαρές αμερικανικές και ευρωπαϊκές δεξαμενές σκέψης κατηγορούν ευθέως την Τουρκία ότι είναι ο κύριος χρηματοδότης των τζιχαντιστών που, με το Κατάρ και τη Σ. Αραβία, τους εξόπλισαν, δήθεν, για να πολεμήσουν κατά του Άσαντ της Συρίας. Η Τουρκία , κατηγορείται ότι εξέθρεψε το τέρας του Ισλαμικού Σκοταδισμού , και παραλίγο να «παρασύρει» και τις ΗΠΑ να ενισχύσουν με σύγχρονα όπλα τους Τζιχαντιστές.

8. ΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΉ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΉ ΖΩΝΗ (ΑΟΖ). Σύμφωνα με τη Νέα σύμβαση του ΟΗΕ , για το Δίκαιο της Θάλασσας του 1982, ως αποκλειστική οικονομική ζώνη, ή όπως τη λέμε χάριν συντομίας ΑΟΖ, είναι, το τμήμα της θάλασσας που ξεκινάει από το τέλος των χωρικών υδάτων και μπορεί να επεκταθεί μέχρι και σε απόσταση 200 ναυτικών μιλίων για τις ανοικτές θάλασσες. Στην Αποκλειστική Οικονομική ζώνη, που ξεκινάει εκεί όπου τελειώνουν τα χωρικά ύδατα, το παράκτιο κράτος, έχει κυριαρχικά δικαιώµατα, μόνο για την αλιεία και για σκοπούς εξερεύνησης, εκμετάλλευσης και διαχείρισης των φυσικών πόρων, που βρίσκονται στο βυθό. Δεν ασκεί όμως κυριαρχικά δικαιώματα σε θέματα ασφάλειας, όπως για παράδειγμα, δεν μπορεί να ασκήσει νηοψίες.
*
ΓΕΝΙΚΑ: Η Τουρκία, εκμεταλλευόμενη τη γεωγραφική θέση της, τις στρατιωτικές της δυνατότητες και το πολιτικο-διπλωματικό ρόλο, που μπορεί να έχει, στις μείζονος σημασίας γεωπολιτικές εξελίξεις στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου και της Μέσης Ανατολής, επιδιώκει να διαπραγματευθεί τη συμμετοχή της στη Δυτική Συμμαχία στον Πόλεμο κατά των τζιχαντιστών, με όρους που θα εξυπηρετούν τα τουρκικά εθνικά συμφέροντα. Μεταξύ αυτών και η λύση του Κυπριακού. Είναι προφανές ότι η Άγκυρα, απαιτεί λύση στο Κυπριακό, που θα της εξασφαλίζει τη «μερίδα του λέοντος» στον υποθαλάσσιο ορυκτό πλούτο της Κύπρου. Η Τουρκία επιδιώκει να επιβάλει τις απόψεις της και να δημιουργήσει νέα τετελεσμένα και στην Κυπριακή ΑΟΖ.


Η Τουρκία , παρότι αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα στο εσωτερικό της και στα νοτιοανατολικά σύνορά της (αιματηρός πόλεμος ΚΟΥΡΔΩΝ με Τζιχαντιστές), επέλεξε τώρα να προκαλέσει σοβαρή κρίση στην Κύπρο. Γιατί; Διότι, εκτιμά ότι, επειδή Ελλάδα και Κύπρος βρίσκονται σε καταφανή οικονομική αδυναμία και λόγω περιορισμού των δαπανών δεν είναι διπλωματικά και στρατιωτικά ισχυρές, (τουρκική εκτίμηση). Άρα, θα είναι εύκολα υποκείμενα εκβιασμού και επιρρεπείς σε υποχωρήσεις στις τουρκικές αξιώσεις. Αυτή όμως η τουρκική συμπεριφορά, καταδεικνύει και τον καιροσκοπισμό της Τουρκίας, αλλά και την περιφρόνησή της στη διεθνή νομιμότητα. Αλλά αυτή η διαπίστωση οδηγεί στο συμπέρασμα ότι η τουρκική έκνομη συμπεριφορά, δεν αφορά μόνο την Ελλάδα και την Κυπριακή Δημοκρατία, αλλά αφορά κυρίως τη Διεθνή Κοινότητα, αφού είναι υποχρεωμένη να προστατέψει το κύρος του Διεθνούς Δικαίου, αλλά ακόμη και την ασφάλεια και την σταθερότητα μιας πολύ εύφλεκτης περιοχής, όπως η Ανατολική Μεσόγειος και η Μέση Ανατολή, από την αναθεωρητική πολιτικής της Άγκυρας.




ΠΗΓΗ

Περισσότερα... »

== ΠΕΡΙ ΕΞΕΛΙΞΕΩΝ.............==

ΟΛΟΙ ΒΛΕΠΟΥΜΕ ΤΟΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΚΑΙΡΟ ΤΙΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ ΣΤΗΝ Μ.ΑΝΑΤΟΛΗ , ΣΤΗΝ ΟΥΚΡΑΝΙΑ , ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΙΑΚΗ Α.Ο.Ζ. ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΛΑ ΠΟΥ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΕΞΗΓΗΣΟΥΜΕ ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΠΙΟ ΠΟΛΛΑ ΠΟΥ ΜΑΣ ΚΑΝΟΥΝ ΝΑ ΑΠΟΡΟΥΜΕ. ΑΣ ΞΕΚΙΝΗΣΟΥΜΕ ΟΜΩΣ ΑΠΟ ΤΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΚΑΙ ΔΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΥΠΡΟ. ΟΙ ΜΕΓΑΛΟΙ ΧΑΜΕΝΟΙ ΟΠΩΣ....
ΟΛΑ ΔΕΙΧΝΟΥΝ ΑΠΟ ΤΙΣ ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ (ΥΣΤΕΡΑ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΧΘΕΣΙΝΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΗΣ Ε.Ε. Η ΟΠΟΙΑ Ε.Ε. ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΠΑΡΕΙ ΔΙΚΑ ΤΗΣ ΤΑ ΚΟΙΤΑΣΜΑΤΑ ΦΥΣΙΚΟΥ ΑΕΡΙΟΥ--ΑΛΛΩΣΤΕ ΚΑΙ Ο ΣΑΜΑΡΑΣ ΠΡΟ ΜΗΝΩΝ ΜΙΛΗΣΕ ΓΙΑ ΕΥΡΩΠΑΙΚΑ ΚΟΙΤΑΣΜΑΤΑ ΚΑΙ Α.Ο.Ζ. ΚΑΙ ΟΧΙ ΦΥΣΙΚΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ Η' ΚΥΠΡΙΑΚΑ) , ΕΙΝΑΙ 100% ΟΙ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΙ ΚΑΙ ΟΙ ΒΡΕΤΑΝΟΙ (ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΒΑΣΗ ΣΤΟ ΝΗΣΙ) , ΚΑΙ ΚΕΡΔΙΣΜΕΝΟΙ ΚΑΤΑ ΚΥΡΙΟ ΛΟΓΟ ΟΙ ΓΕΡΜΑΝΟΙ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΟΙ ΓΑΛΛΟΙ ΚΑΙ ΙΤΑΛΟΙ (ΚΑΙ ΣΑΦΩΣ ΠΑΝΤΟΤΕ ΟΙ ΕΒΡΑΙΟΙ, ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΕΤΑΙΡΕΙΕΣ ΤΕΧΝΟΓΝΩΣΙΑΣ ΕΞΟΡΥΞΗΣ) , ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΟΧΗ. ΣΗΜΕΙΩΝΩ ΠΩΣ ΟΙ ΓΑΛΛΟΙ ΚΑΙ ΟΙ ΓΕΡΜΑΝΟΙ ΕΜΠΛΕΚΟΝΤΑΙ ΑΜΕΣΑ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ ΣΤΟ ΙΡΑΚ (ΟΙ ΠΡΩΤΟΙ) , ΚΑΙ ΣΥΡΙΑ--ΤΟΥΡΚΙΑ (ΟΙ ΔΕΥΤΕΡΟΙ) , ΑΦΗΝΟΝΤΑΣ ΠΙΣΩ ΤΟΥΣ ΧΙΛΙΟΜΕΤΡΑ ΤΟΥΣ ΑΓΓΛΟΥΣ ΚΑΙ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΥΣ ΠΟΥ ΤΩΡΑ ΤΡΕΧΟΥΝ ΝΑ ΠΡΟΛΑΒΟΥΝ ΝΑ ΠΑΡΟΥΝ ΜΕΡΟΣ ΣΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ (ΕΧΟΝΤΑΣ ΜΕΙΝΕΙ ΗΔΗ ΕΚΤΟΣ ΜΙΑΣ ΚΑΙ ΕΙΧΑΝ ΡΙΞΕΙ ΤΟ ΒΑΡΟΣ ΤΟΥΣ ΣΤΟ ΖΗΤΗΜΑ ΤΗΣ ΟΥΚΡΑΝΙΑΣ--ΕΝΑΝΤΙ ΤΩΝ ΓΕΡΜΑΝΩΝ ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΓΙΑ ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΦΟΡΑ, ΠΟΥ ΕΙΧΑΝ ΤΟ ΠΑΝΩ ΧΕΡΙ).ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΓΙΑΤΙ ΣΥΜΒΑΙΝΟΥΝ...??? ΔΙΟΤΙ ΣΤΙΣ Η.Π.Α. ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΔΥΟ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΕΣ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ (ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΣΤΟ ΙΣΡΑΗΛ ) (ΑΔΕΛΦΟΤΗΤΕΣ ΚΑΛΥΤΕΡΑ Η ΚΕΝΤΡΑ ΕΞΟΥΣΙΑΣ ΟΠΩΣ ΘΕΛΕΙΣ ΠΕΣΤΑ ΕΔΩ ΚΑΙ 2 ΧΡΟΝΙΑ ΠΕΡΙΠΟΥ). ΑΥΤΟ ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ ΕΧΕΙ ΑΠΟΔΙΟΡΓΑΝΩΣΕΙ ΤΟΥΣ ΑΓΓΛΟΥΣ (ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΕΚΤΟΣ Ε.Ε. ΣΗΜΕΙΩΝΩ) , ΕΝΑΝΤΙ ΤΩΝ ΓΕΡΜΑΝΩΝ--Η.Π.Α. ΤΟΥ ΟΜΠΑΜΑ (ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΩΝ)--ΡΩΣΩΝ--ΚΙΝΕΖΩΝ--ΙΡΑΝΩΝ--ΚΙΝΕΖΩΝ Κ.Λ.Π. , ΟΙ ΟΠΟΙΟΙ ΕΤΣΙ ΚΙ ΑΛΛΙΩΣ ΔΕΝ ΥΠΗΡΧΕ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΚΑΜΙΑ ΝΑ ΤΡΑΒΗΞΟΥΝ ΤΟ ΣΚΟΙΝΙ ΜΕΤΑΞΥ ΤΟΥΣ ΣΤΑ ΑΚΡΑ (ΒΛΕΠΕ ΣΧΕΣΕΙΣ ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ--ΡΩΣΙΑΣ .......ΗΤΑΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΑΡΙΣΤΕΣ , ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΑ ΡΗΤΟΡΙΚΟΥΣ ΔΙΑΠΛΗΚΤΙΣΜΟΥΣ , ΠΡΟΣΒΛΕΠΟΝΤΑΣ ΑΛΛΩΣΤΕ ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΣΕ ΔΙΑΜΟΙΡΑΣΜΟ ΖΩΝΩΝ ΕΠΙΡΡΟΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΩΣ (ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ ΦΥΣΙΚΑ) ΚΑΙ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ (ΑΛΛΩΣΤΕ ΤΟ ΔΕΙΧΝΟΥΝ ΟΛΕΣ ΟΙ ΣΥΜΦΩΝΙΕΣ ΣΥΝΔΕΣΗΣ ΜΕΤΑΞΥ Ε.Ε. (ΓΕΡΜΑΝΙΚΗΣ)--Η.Π.Α. (ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΕΣ)--ΚΙΝΑΣ ΚΑΙ ΡΩΣΙΑΣ (ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΘΑ ΑΦΗΝΕ ΓΙΑ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ Η ΡΩΣΙΑ ΧΩΡΙΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΤΟΝ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΤΗΣ ΠΕΛΑΤΗ , ΤΗΝ Ε.Ε. ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΕΓΚΑΤΕΛΕΙΠΕ ΓΙΑ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ Η ΚΙΝΑ ΤΗΝ ΤΕΡΑΣΤΙΑ ΕΥΡΩΠΑΙΚΗ ΑΓΟΡΑ (ΚΑΙ ΚΑΤ'ΕΠΕΚΤΑΣΗ ΤΗΝ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗ ) ΓΙΑ ΧΑΡΗ ΤΩΝ ΕΜΠΟΡΙΚΩΝ ΔΕΣΜΩΝ ΜΕ ΤΗΝ ΡΩΣΙΑ. ΟΛΟΙ ΑΥΤΟΙ ΣΥΝΔΕΟΝΤΑΙ ΚΑΙ ΕΧΟΥΝ ΚΟΙΝΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ ΜΕΤΑΞΥ ΤΟΥΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΝΑ ΣΠΑΣΟΥΝ ΓΙΑ ΚΑΝΕΝΑΝ ΛΟΓΟ (ΠΛΗΝ ΤΩΝ ΚΑΙΝΟΥΡΙΩΝ ΔΕΔΟΜΕΝΩΝ ΠΟΥ ΘΑ ΓΡΑΨΩ ΠΑΡΑΚΑΤΩ.....) ΟΛΟΙ ΟΙ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΛΟΓΟΙ ,ΛΟΙΠΟΝ ΕΞΗΓΟΥΝ ΤΗΝ ΛΥΣΑΛΛΕΑ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ ΤΗΣ ΑΓΓΛΙΑΣ ΕΝΑΝΤΙ ΤΩΝ ΕΞΕΛΙΞΕΩΝ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΙΑΚΗ Α.Ο.Ζ. (ΓΕΡΜΑΝΙΚΗ ΜΕΤΑ ΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ--ΜΕ ΤΗΝ ΣΥΜΦΩΝΗ ΓΜΩΜΗ ΦΥΣΙΚΑ ΚΑΙ ΤΩΝ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΩΝ Η.Π.Α. ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΤΗΣ ΡΩΣΙΑΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΚΑΝΕ ΚΑΤΙ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟ ΑΠΟΤΡΕΨΕΙ--ΕΧΟΝΤΑΣ ΣΥΜΦΩΝΗΣΕΙ ΠΡΟΦΑΝΩΣ ΓΙΑ ΑΝΤΑΛΛΑΓΜΑΤΑ ΣΕ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΗ ΠΕΡΙΟΧΗ--ΒΛΕΠΕ ΚΡΙΜΑΙΑ--ΑΖΕΡΜΠΑΙΤΖΑΝ ΚΑΙ ΙΣΩΣ ΚΑΙ ΒΑΛΚΑΝΙΑ -ΒΛΕΠΕ SOYTH STREAM ΠΟΥ ΕΠΑΝΕΡΧΕΤΑΙ)....................ΤΗΝ ΠΡΟΧΘΕΣΙΝΗ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ ΤΩΝ ΑΓΓΛΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΗ ΕΝΙΣΧΥΣΗ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΙΚΟΥ ΠΡΟΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΥ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΓΓΛΟΥΣ ΠΟΛΙΤΕΣ.................ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΧΘΕΣΙΝΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΚΟΝΤΡΑ (ΜΕ ΤΙΣ ΠΛΑΤΕΣ ΤΙΣ ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ) , ΣΑΜΑΡΑ--ΚΑΜΕΡΟΝ (ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΤΥΧΑΙΟ ΠΟΥ ΔΕΝ ΠΗΓΕ Ο ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΔΗΣ ΠΟΥ ΕΙΧΕ ΖΗΤΗΣΕΙ ΕΠΕΙΓΟΝΤΩΣ ΝΑ ΤΟΝ ΔΕΙ Ο ΚΑΜΕΡΟΝ, ΑΛΛΑ ΠΗΓΕ ΑΝΤΆΥΤΟΥ Ο ΣΑΜΑΡΑΣ , ΕΞΥΠΗΡΕΤΩΝΤΑΣ ΤΑ ΓΕΡΜΑΝΙΚΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ ΣΕ ΕΛΛΑΔΑ--ΚΥΠΡΟ. ΟΛΑ ΤΑ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΒΕΒΑΙΩΣ ΣΥΜΒΑΔΙΖΟΥΝ ΑΠΟΛΥΤΑ ΚΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ΜΗ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ ΤΩΝ Η.Π.Α. ΤΟΥ ΟΜΠΑΜΑ ΠΕΡΥΣΙ (ΧΛΙΑΡΗ ΕΩΣ ΤΙΠΟΤΑ ,ΠΑΡΑ ΤΙΣ ΜΕΓΑΛΕΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΕΣ ΠΙΕΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΡΕΠΟΥΜΠΛΙΚΑΝΟΥΣ--ΕΒΡΑΙΟΥΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥΣ), ΣΤΟ ΖΗΤΗΜΑ ΤΗΣ ΣΥΡΙΑΣ (ΟΛΑ ΕΜΕΙΝΑΝ ΤΟΤΕ ΣΤΟΥΣ ΡΗΤΟΡΙΚΟΥΣ ΔΙΑΠΛΗΚΤΙΣΜΟΥΣ ΓΙΑ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΚΑΤΑΝΑΛΩΣΗ ΚΑΙ ΜΟΝΟ) , ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΜΗ ΕΝΕΡΓΗ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΤΩΝ ΟΜΠΑΜΙΚΩΝ Η.Π.Α. ΣΤΗΝ ΟΥΚΡΑΝΙΑ (ΑΦΗΝΟΝΤΑΣ ΤΗ ΓΕΡΜΑΝΙΑ ΝΑ ΠΑΙΞΕΙ ΠΑΙΧΝΙΔΙ , ΕΧΟΝΤΑΣ ΚΑΙ ΑΡΙΣΤΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ ΜΕ ΤΗΝ ΡΩΣΙΑ ----ΤΑ ΠΕΡΙ ΕΜΠΑΡΓΚΟ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΜΙΚΡΑ ΠΑΙΔΙΑ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΟ ΠΟΠΟΛΟ----) , ΠΡΟΣΒΛΕΠΟΝΤΑΣ ΣΤΟΝ ΤΕΛΙΚΟ ΣΤΟΧΟ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΠΑΡΑΠΑΝΩ (ΛΕΥΚΗ ΑΔΕΛΦΟΤΗΤΑ ΛΕΩ ΕΓΩ...ΕΣΕΙΣ ΔΕΝ ΜΕ ΑΠΑΣΧΟΛΕΙ ΠΩΣ ΤΟ ΛΕΤΕ) , ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΛΛΟΣ ΑΠΟ ΤΟ ΟΡΑΜΑ ΤΟΥ < ΚΙΣΙΝΓΚΕΡ > (ΣΤΕΝΟΣ ΦΙΛΟΣ ΚΑΙ ΤΩΝ < ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΩΝ > Η.Π.Α. ΤΟΥ ΟΜΠΑΜΑ ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΙΔΙΟΥ ΤΟΥ ΠΟΥΤΙΝ ΚΑΙ ΤΗΣ ΡΩΣΙΑΣ ΟΠΩΣ ΦΥΣΙΚΑ ΚΑΙ ΤΗΣ ΜΕΡΚΕΛ) , Ο ΟΠΟΙΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΛΛΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΔΙΑΜΟΙΡΑΣΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ ΚΑΙ ΖΩΝΩΝ ΕΠΙΡΡΟΗΣ ΚΑΙ ΕΝ ΤΕΛΕΙ ΤΗΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ. ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΕΔΩ ΝΑ ΞΕΧΝΑΜΕ ΒΕΒΑΙΑ ΠΩΣ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΟΜΠΑΜΑ ΕΙΝΑΙ ΣΕ ΑΝΤΙΠΑΡΑΘΕΣΗ ΚΑΙ ΣΕ ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ ΜΕ ΤΗΝ ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΣΚΛΗΡΗ ΕΒΡΑΙΟΡΘΟΔΟΞΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΟΥ ΙΣΡΑΗΛ ΚΑΘΩΣ ΟΙ <ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΕΣ> ΟΜΠΑΜΙΚΕΣ Η.Π.Α. , ΕΙΝΑΙ ΥΠΕΡ ΤΟΥ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΙΑΚΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΣΤΑ ΠΛΑΙΣΙΑ ΤΗΣ ΚΑΙΝΟΥΡΙΑΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑΣ ΔΙΑΜΟΙΡΑΣΗΣ ΤΗΣ ΚΑΙΝΟΥΡΙΑΣ < ΝΕΑΣ ΤΑΞΗΣ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ > , ΚΑΙ ΣΑΦΩΣ ΚΑΙ ΤΗΝ Α.Ο.Ζ. ΤΗΣ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗΣ ΓΑΖΑΣ (ΑΝ ΠΟΤΕ ΤΕΛΙΚΑ ΕΠΙΤΕΥΧΘΕΙ ) , ΠΡΑΓΜΑ ΠΟΥ ΤΟ ΣΗΜΕΡΙΝΟ ΙΣΡΑΗΛ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΘΑ ΔΕΧΟΝΤΑΝ ΜΙΑΣ ΚΑΙ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΕΝΩΣΕΙ ΤΗΝ ΔΙΚΗ ΤΟΥ (ΕΝΝΙΑΙΑ) Α.Ο.Ζ. ΜΕ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ--ΕΛΛΑΔΑΣ--ΑΙΓΥΠΤΟΥ , ΓΕΝΟΜΕΝΟ ΑΠΟ ΜΟΝΟ ΤΟΥ ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΗ ΥΠΕΡΔΥΝΑΜΗ ΠΟΥ ΤΡΟΦΟΔΟΤΕΙ ΕΥΡΩΠΗ--ΑΦΡΙΚΗ. ΕΔΩ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΤΟ ΣΗΜΕΙΟ--ΚΛΕΙΔΙ ΤΗΣ ΣΥΜΠΡΑΞΗΣ ΟΜΠΑΜΑ-ΠΟΥΤΙΝ ΠΟΥ Ο ΚΑΘΕΝΑΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΔΙΚΟΥΣ ΤΟΥ ΛΟΓΟΥΣ ΕΠΙΘΥΜΕΙ ΕΛΕΓΧΟ ΚΑΙ ΣΥΜΠΡΑΞΗ ΜΕ ΤΟΥΣ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΤΩΝ ΜΕΣΟΓΕΙΑΚΩΝ ΧΩΡΩΝ ΤΟΥ ΝΟΤΟΥ (ΒΛΕΠΕ ΛΙΒΥΗ--ΑΙΓΥΠΤΟ) . ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΛΟΙΠΟΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΝΑΣ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΣ ΚΑΙ ΔΥΝΑΤΟΣ ΠΑΡΑΓΟΝΤΑΣ Ο ΟΠΟΙΟΣ ΘΑ ΔΙΑΦΑΝΕΙ ΤΟ ΠΡΟΣΕΧΕΣ ΔΙΑΣΤΗΜΑ ΚΑΙ ΠΙΣΤΕΥΩ ΠΩΣ ΘΑ ΟΔΗΓΗΣΕΙ ΣΕ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ Η.Π.Α--ΡΩΣΙΑΣ ΑΠΟ ΕΔΩ ΚΑΙ ΠΕΡΑ (ΜΕΧΡΙ ΤΩΡΑ ΔΕΝ ΕΠΑΙΖΕ ΤΕΤΟΙΑ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ)...........ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΣ..........??? ΕΝΑΣ ΚΑΙ ΜΟΝΟ..........................ΟΙ ΕΠΕΡΧΟΜΕΝΕΣ ΣΕ 2 ΕΒΔΟΜΑΔΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΓΕΡΟΥΣΙΑ ΣΤΙΣ Η.Π.Α. ΤΙ ΕΝΝΟΩ...................................................ΟΙ ΡΕΠΟΥΜΠΛΙΚΑΝΟΙ ΑΚΡΟΔΕΞΙΟΙ ΚΑΤΕΧΟΥΝ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΣΤΙΓΜΗ ΤΟ ΚΟΓΚΡΕΣΟ ΑΛΛΑ ΟΧΙ ΤΗΝ ΓΕΡΟΥΣΙΑ ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΚΑΤΕΧΟΥΝ ΟΙ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟΙ ΩΣ ΕΚ ΤΟΥΤΟΥ ΜΠΛΟΚΑΡΕ ΠΟΛΛΕΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΗΓΕΤΙΚΕΣ--ΕΘΝΙΚΙΣΤΙΚΕΣ ΦΙΛΟΔΟΞΙΕΣ ΠΕΡΙ ΜΟΝΟΜΕΡΟΥΣ ΥΠΕΡΔΥΝΑΜΗΣ ΤΟΥ ΠΛΑΝΗΤΗ ΟΠΩΣ ΕΙΧΑΝ ΜΑΘΕΙ ΤΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΧΡΟΝΙΑ ΟΙ Η.Π.Α. ΝΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥΝ ΜΟΝΟΙ ΤΟΥΣ. ΑΥΤΟ ΜΗ ΜΠΟΡΩΝΤΑΣ ΛΟΙΠΟΝ ΟΙ ΡΕΠΟΥΜΠΛΙΚΑΝΟΙ ΝΑ ΠΑΡΟΥΝ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΔΙΕΤΙΑ--ΤΡΙΕΤΙΑ , Ο ΤΡΟΠΟΣ ΠΟΥ ΕΠΕΛΕΞΑΝ ΓΙΑ ΝΑ ΕΚΒΙΑΣΟΥΝ ΤΟΝ ΟΜΠΑΜΑ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΥΠΟΛΟΙΠΟΥΣ ΓΥΡΩ ΑΠΟ ΤΗΝ Μ. ΑΝΑΤΟΛΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΚΑΥΚΑΣΟ ΗΤΑΝ Η ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΤΩΝ < ΤΖΙΧΑΝΤΙΣΤΩΝ > ΚΑΙ ΤΟΥ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ (ΔΙΕΓΕΙΡΟΝΤΑΣ ΕΤΣΙ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑ ΤΩΝ ΔΥΤΙΚΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ) , ΕΞΥΠΗΡΕΤΩΝΤΑΣ ΕΤΣΙ ΚΑΙ ΤΗΝ ΣΥΜΠΛΕΥΣΗ ΜΕ ΤΟ ΙΣΡΑΗΛ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΚΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ΑΓΓΛΙΑ. ΑΥΤΟ ........ΕΠΕΤΥΧΕ ΣΤΗΝ ΛΙΒΥΗ ΜΕΧΡΙ ΣΤΙΓΜΗΣ , ΠΡΟΣΠΑΘΕΙ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΑΙΓΥΠΤΟ ΥΠΟΚΙΝΩΝΤΑΣ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΕΣ ΣΥΓΚΡΟΥΣΕΙΣ ΚΑΙ ΒΑΖΟΝΤΑΣ ΤΟΝ ΟΜΠΑΜΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΥΠΟΛΟΙΠΟΥΣ ΣΤΟ ΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΟ ΠΛΕΟΝ < ΤΡΥΠΑΚΙ > , ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΩΝ ΤΖΙΧΑΝΤΙΣΤΩΝ ΚΑΙ ΕΚΒΙΑΖΟΝΤΑΣ ΕΤΣΙ ΕΝΕΡΓΗ ΜΟΝΟΜΕΡΗ ΕΠΑΝΑΦΟΡΑ ΤΗΣ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗΣ ΕΘΝΙΚΙΣΤΙΚΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΕΝΑΝΤΙ ΤΗΣ ΗΠΙΑΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗΣ (ΜΕΣΩ ΤΗΣ ΔΙΑΜΟΙΡΑΣΗΣ) ΤΩΝ ΟΜΠΑΜΑ--ΜΕΡΚΕΛ--ΚΙΝΑΣ--ΠΟΥΤΙΝ--ΙΡΑΝ Κ.Λ.Π. ΟΛΑ ΤΑ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΕΞΗΓΟΥΝ ΚΑΤΑ ΠΟΛΥ ΤΙΣ ΧΘΕΣΙΝΕΣ ΔΗΛΩΣΕΙΣ SOROS (ΥΠΟΣΤΗΡΙΧΤΗ ΤΗΣ ΜΕΤΑ ΠΤΩΧΕΥΜΕΝΗΣ ΑΡΓΕΝΤΙΝΗΣ) , ΚΑΙ ΒΙΑΣΥΝΗΣ ΤΟΥ ΝΑ ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΕΙ ΝΑ ΕΜΠΛΕΞΕΙ ΕΥΡΩΠΑΙΚΑ ΚΡΑΤΗ (ΚΑΤΑ ΤΗ ΓΝΩΜΗ ΜΟΥ---ΠΛΗΝ ΠΟΛΩΝΙΑΣ--ΤΣΕΧΙΑΣ ΚΑΙ ΚΑΤΙ ΒΑΛΤΙΚΕΣ ΧΩΡΕΣ , ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΝΑ ΕΜΠΛΑΚΟΥΝ ΟΙ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟΙ ΣΕ ΤΕΤΟΙΟΙ ΠΑΙΧΝΙΔΙ) , ΣΕ ΠΟΛΕΜΟ ΟΛΟΚΛΗΡΗΣ ΤΗΣ Ε.Ε. (ΕΞΥΠΗΡΕΤΩΝΤΑΣ ΕΤΣΙ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΑΓΓΛΟΥΣ) , ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΗΣ ΡΩΣΙΑΣ. ΟΙ ΠΡΟΧΘΕΣΙΝΕΣ ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΤΟΥ ΠΟΥΤΙΝ ΠΡΟΣ ΤΙΣ Η.Π.Α. ΚΑΙ ΤΗΝ ΗΓΕΜΟΝΙΑ ΤΟΥΣ , ΕΓΙΝΑΝ ΑΚΡΙΒΩΣ ΜΑ ΑΚΡΙΒΩΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΛΟΓΟ ΠΟΥ ΑΝΕΦΕΡΑ ΠΑΡΑΠΑΝΩ , ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΛΛΟΣ ΠΩΣ ΓΝΩΡΙΖΕΙ ΠΟΛΥ ΚΑΛΑ Η ΡΩΣΙΑ ΠΩΣ ΣΕ 2 ΕΒΔΟΜΑΔΕΣ Ο ΠΟΥΤΙΝ ΧΑΝΕΙ ΕΝΑ ΣΤΗΡΙΓΜΑ (ΤΟΝ ΟΜΠΑΜΑ) , ΠΟΥ ΤΟΥ ΕΠΕΤΡΕΨΕ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΜΕΓΑΛΟΣ ΤΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΔΕΚΑ ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΥ ΔΙΟΙΚΕΙ ΤΙΣ Η.Π.Α. ΚΑΙ ΠΩΣ ΟΙ Η.Π.Α. ΑΛΛΑΖΟΥΝ ΟΡΙΣΤΙΚΑ ΧΕΡΙΑ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΗΓΕΜΟΝΙΚΟΥΣ ΡΕΠΟΥΜΠΛΙΚΑΝΟΥΣ. (ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΘΑ ΣΗΜΑΝΕΙ ΟΠΩΣ ΕΙΠΑ ΚΑΙ ΝΕΕΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ). ΠΡΑΓΜΑ ΠΟΥ ΓΙΑ ΕΜΕΝΑ ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΔΕΙΧΝΕΙ ΠΩΣ ΟΙ << ΡΟΤΣΘΙΛΝΤ >> , ΟΙ ΟΠΟΙΟΙ ΕΠΑΙΖΑΝ ΠΑΝΤΟΤΕ ΣΕ ΔΙΠΛΟ ΤΑΜΠΛΟ ΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΚΑΙ ΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΤΙΓΜΗ ΕΚΡΙΝΑΝ ΠΡΟΣ ΤΑ ΠΟΥ ΘΑ ΓΕΙΡΟΥΝ ΤΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ ΤΟΥΣ ΑΡΑ ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ.......................................ΕΠΕΛΕΞΑΝ ΠΛΕΟΝ ΥΣΤΕΡΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΜΕΤΑ ΑΠΟ 2 ΕΒΔΟΜΑΔΕΣ ΒΕΒΑΙΗ ΕΠΙΚΡΑΤΗΣΗ ΤΩΝ ΡΕΠΟΥΜΠΛΙΚΑΝΩΝ ΣΤΗΝ ΓΕΡΟΥΣΙΑ ΤΩΝ Η..Π.Α. , ΑΡΑ ΚΑΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΟΜΠΑΜΑ , ΤΗΝ ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ ΤΩΝ ΥΠΕΡΔΥΝΑΜΕΩΝ (Η.Π.Α.--ΡΩΣΙΑΣ) , ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΕΧΩ ΤΗΝ ΑΙΣΘΗΣΗ ΠΩΣ ΘΑ ΔΙΑΦΑΝΕΙ ΠΛΕΟΝ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΠΟΜΕΝΟ ΚΙΟΛΑΣ ΜΗΝΑ ΕΝΤΟΝΑ , ΠΡΑΓΜΑ ΠΟΥ ΘΑ ΕΧΕΙ ΑΜΕΣΕΣ ΠΛΕΟΝ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ , ΣΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ ΑΛΛΑ ΚΑΙΣΕ ΟΥΚΡΑΝΙΑ ΚΑΙ ΣΕ ΟΛΟΚΛΗΤΗ ΤΗΝ ΜΕΣΗ ΑΝΑΤΟΛΗ. ΤΕΛΟΣ..........................ΥΠΕΝΘΥΜΙΖΩ ΠΩΣ..................ΑΛΛΟ Ο ΣΙΩΝΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΑΛΛΟ Ο ΕΒΡΑΙΚΟΣ ΕΘΝΙΚΙΣΜΟΣ Η ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ΜΑΣΩΝΙΑ. ΑΥΤΑ ΔΕΝ ΣΥΜΠΙΠΤΟΥΝ ΕΞΑΝΑΓΗΣ ΠΑΝΤΟΤΕ , ΑΠΛΑ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΥΝΤΑΙ ΚΑΤΑ ΤΟ ΔΟΚΟΥΝ................... ==== ΗΠΕΙΡΩΤΗΣ ΑΕΤΟΣ

http://ioablognews.blogspot.gr/

Περισσότερα... »